Śledziennica naprzeciwlistna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śledziennica naprzeciwlistna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd skalnicowce
Rodzina skalnicowate
Rodzaj śledziennica
Gatunek śledziennica naprzeciwlistna
Nazwa systematyczna
Chrysosplenium oppositifolium L.
Sp. Pl. 1: 398. 1753

Śledziennica naprzeciwlistna (Chrysosplenium oppositifolium L.) – gatunek rośliny z rodziny skalnicowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie[2]. W Polsce rośnie tylko na Dolnym Śląsku i Pomorzu Zachodnim[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiaty
Łodyga 
Do 15 cm wysokości.
Liście 
Miękkie i delikatne, karbowane, z wierzchu rzadko owłosione, sinawe od spodu, w nasadzie klinowate lub ucięte. Ogonek liściowy długości 2-7,5 mm. Blaszka długości 3-10 mm. Liście łodygowe naprzeciwległe.
Kwiaty 
Bez płatków. Działki kielicha 4, żółte. Pręcików 8. Słupek z dwiema szyjkami[4].
Owoc 
Jednokomorowa torebka pękająca dwuklapowo.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Rośnie w śródleśnych źródliskach. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Tworzy swój własny zespół Chrysosplenietum oppositifolii, dla którego jest gatunkiem charakterystycznym[5].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[6] w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia V). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię NT (bliski zagrożenia)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-26].
  2. Mapa rozmieszczenia gatunku na Den virtuella floran [dostęp 2013-11-26].
  3. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
  6. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.