Śledzionka skalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śledzionka skalna
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada telomowe
Gromada naczyniowe
Klasa paprocie
Podklasa paprotkowe
Rząd paprotkowce
Rodzina zanokcicowate
Rodzaj zanokcica
Gatunek śledzionka skalna
Nazwa systematyczna
Asplenium ceterach L.
Sp. Pl.: 1080 (1753)[3]
Synonimy
  • Ceterach ceterach (L.) Newman
  • Ceterach officinarum Willd.
  • Hemidictyum ceterach (L.) Bedd.
  • Notolepeum ceterach (L.) Newman
  • Scolopendrium ceterach (L.) Symons
  • Grammitis ceterach (L.) Sw.
  • Gymnopteris ceterach (L.) Bernh.
  • Gymnogramma ceterach (L.) Spreng.[3]
  • Vittaria ceterach (L.) Bernh.

Śledzionka skalna (Asplenium ceterach L.[4][5][3]) – gatunek paproci należący do rodziny zanokcicowatych. W XX wieku często zaliczany do wyodrębnianego wówczas rodzaju śledzionka Ceterach jako C. officinarum[6].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie, na Makaronezji, w północnej Afryce i w Azji. W Polsce jest to gatunek uprawiany i przejściowo dziczejący[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drobna roślina do 20 cm wysokości. Blaszki liściowe z czarnobrązowym ogonkiem. Liście pojedynczo pierzaste, skórzaste, zimozielone, pokryte od spodu łuskami. Kupki zarodnionośne podłużne.
Spodnia strona blaszki liściowej

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina. Zarodniki dojrzewają od maja do sierpnia.
Siedlisko
Wapienne ściany skalne lub mury.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
  2. The Pteridophyte Phylogeny Group, A community-derived classification for extant lycophytes and ferns, „Journal of Systematics and Evolution”, 54 (6), 2016, s. 563–603, DOI10.1111/jse.12229.
  3. a b c Asplenium ceterach L.. W: Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2020-12-28].
  4. Asplenium ceterach - Germplasm Resources Information Network [dostęp 2013-09-08]
  5. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105. 
  6. a b Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.