Śluz zwierzęcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komórki śluzowe ścian żołądka produkujące śluz (różowy)

Śluz zwierzęcy (łac. mucus) – bezbarwna, ciągliwa i lepka substancja wytwarzana przez jedno- lub wielokomórkowe gruczoły śluzowe zwierząt (w tym człowieka) występujące w błonie śluzowej. Składa się z wody, mucyn, soli nieorganicznych, złuszczonych komórek i leukocytów. Chroni błony śluzowe organów wewnętrznych, a u wirków, dżdżownic, ślimaków, ryb i płazów – również powierzchni ciała – przed czynnikami mechanicznymi, chemicznymi i termicznymi[1][2]. Obecność leukocytów umożliwia ochronę przed patogenami.

Śluz pokrywający ciało bezkręgowców i płazów chroni je przed wysychaniem, ułatwia oddychanie powierzchnią ciała oraz poruszanie się[2]. U ryb (w tym śluzic) zmniejsza tarcie powierzchni ciała w wodzie, ułatwiając pływanie. Śluz wydzielany do światła narządów zwierząt kręgowych pokrywa błony śluzowe układu oddechowego, pokarmowego, wydalniczego i dróg rodnych, chroniąc je i ułatwiając transport składników[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  2. a b c Encyklopedia Biologia. Greg, 2008. ISBN 978-83-7327-756-4.