Śmiechu warte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śmiechu warte
Rodzaj programu rozrywkowy
Kraj produkcji Polska
Język polski
Prowadzący Tadeusz Drozda (V 1994 – I 2005)
Wojciech Kamiński i Przemysław Żejmo (I 2005 – II 2006)
Krzysztof Piasecki (III 2006 – II 2008)
Joanna Bartel (III 2008 – V 2009)
Data premiery 4 maja 1994
Lata emisji 1994–2009 (z przerwą od września 2006 do kwietnia 2007)
Pora emisji (wiosna 1994) środa 22:00
(lato 1994—lato 1999) niedziela 17:20
(jesień 1999—lato 2001) niedziela 18:30
(jesień 2001—lato 2002) niedziela, 18:00
(jesień 2002—zima 2003) niedziela 13:15
(wiosna 2003—lato 2004) niedziela 17:35
(jesień 2004—wiosna 2005) piątek 18:30
(jesień 2005) piątek 18:00
(grudzień 2005) sobota 13:15
(luty—czerwiec 2006) sobota 16:30
(lato 2006) sobota 10:05
(wiosna 2007) sobota 18:00
(jesień 2007—grudzień 2008) sobota 15:30
(styczeń—maj 2009) piątek około 15:40 i sobota 13:10
Liczba odcinków 646 (7)
Czas trwania odcinka około 25 minut
Format nadawania 4:3
Produkcja
Produkcja TVP Szczecin
Reżyseria Leszek Szopa (V 1994 – II 2008)
Dariusz Goczał (III 2008 – V 2009)
Stacja telewizyjna TVP1
Nagrody nagroda tygodnia:

10 milionów zł i nagrody rzeczowe (1994)

1000 zł i nagrody rzeczowe (1995-2008)

nagroda miesiąca:
50 milionów zł i nagrody rzeczowe (1994)
5000 zł i nagrody rzeczowe (1995-2008)

nagroda roku:

mieszkanie (1994-2008)

Telekamery 1998 w kategorii Rozrywka (2. miejsce)

Śmiechu warte – cykliczny program rozrywkowy nadawany w latach 1994–2009, produkowany przez TVP Szczecin, na licencji telewizji ABC (w której realizowany jest pod tytułem America's Funniest Home Videos; pierwotną wersją był jednak japoński program stacji TBS Kato-chan Ken-chan Gokigen Terebi). W programie pokazywano i oceniano zabawne lub niezwykłe fragmenty domowych i amatorskich nagrań wideo, zgłaszanych do programu przez samych autorów.

Emisja programu oraz zasady[edytuj | edytuj kod]

Program po raz pierwszy został wyemitowany 4 maja 1994, który początkowo był nadawany w środy i niedziele (głównie po Teleexpressie), później w piątki o 15:40 i soboty o 13:10 na antenie Programu Pierwszego Telewizji Polskiej. Program był wstrzymywany na okres wakacji (nadawano powtórki programu). 16 maja 2009 został on zdjęty z anteny z powodu niskiej oglądalności.

Miał też charakter konkursowy. W latach 1994-2002 było również jury, wybierane przez prowadzącego rzucaniem pięciu kolorowych piłeczek tenisowych. W późniejszych latach publiczność głosowała za pomocą pilotów z przyciskami (jak w wersji amerykańskiej).

Widzowie wybierali spośród 5 filmów te, które mają prawo wziąć udział w losowaniu nagród:

  • tygodnia (losowane co tydzień);
  • miesiąca (raz w miesiącu, wówczas o nią walczyło 10 filmów [w tym 5 filmów, które zdobyły nagrodę tygodnia]);
  • roku (raz w roku, o nią walczyło 12 filmów, które zdobyły nagrodę roku - w 1995 roku było to mieszkanie lub 50 000 zł);
  • specjalnych (przez pewien czas przyznawano nagrodę za zainscenizowaną komiczną reklamę, nagroda była przyznawana raz w miesiącu).

Ponadto w programie emitowano filmy zza granicy (głównie z USA – amerykańskiego odpowiednika Śmiechu warte, ale także z innych krajów, np. z Niemiec czy Japonii).

W pierwszych trzech odcinkach emitowano 4 filmy, a widownia w studiu wybierała film poprzez oklaski - im większe i dłuższe były oklaski, to dany film wygrywał. W pierwszych odcinkach wideo miesiąca wybierało się w ten sposób: w studiu leżała sterta przysłanych kaset, a ktoś z widowni wybierał jedną kasetę i ta kaseta wygrywała nagrodę za wideo miesiąca. Taki film nie musiał brać udziału w konkursie film tygodnia.

Prowadzący program[edytuj | edytuj kod]

Główni prowadzący[edytuj | edytuj kod]

Prowadzący konkurs[edytuj | edytuj kod]

  • Klaudia Semeniuk, Anna Lewandowska-Kasprzycka i Marzena Kowalska (lipiec 1994 – wiosna 1996)
  • Katarzyna Suchorzewska, wcześniej Szopa (wiosna 1996 – grudzień 2007)
  • Magdalena Kotarba (grudzień 2007 – maj 2009)

Prowadzący początek z Drozdą[edytuj | edytuj kod]

Czołówki programu (1994–2009)[edytuj | edytuj kod]

  • 1994–1997 W pierwszych kadrach czołówki prowadzący Tadeusz Drozda na tle fragmentu scenografii bierze rozmach, podnosi ręce i wydaje okrzyk (którego nie słychać), w późniejszych kadrach są przedstawione fragmenty śmiesznych filmów, które były prezentowane w programie, po ostatnim fragmencie rozmazany obraz scala się, jest pokazany fragment jak Tadeusz Drozda pokazuje język, po czym uśmiecha się, z prawej strony wylatuje czerwony napis ŚMIECHU WARTE, po lewej pojawia się komputerowa animacja publiczności i kamerzysty, z prawej strony za napisem pojawia się szara kamera, obraz wpada w jej okrągły obiektyw, w którym widać postać w kapeluszu, płaszczu i okularach, która ma świński ryj, napis ŚMIECHU WARTE wpada na środek kadru, rozwiera się, przekręca i spada na dół kadru po czym szybko obraz rozmywa się i pojawia się studio programu. W trakcie trwania czołówki słychać wesołą i wpadającą w ucho melodię, na której końcu słychać śmiesznie zaśpiewany fragment „Śmiechu warte”.
  • 1997–1999 Na niebieskim tle pojawiają się różnokolorowe kasety VHS, na środku których są pokazywane fragmenty śmiesznych filmów, każda kolejno postępująca po sobie kaseta ma mniej taśmy po jednej, a więcej po drugiej stronie, jakby taśma płynęła coraz dalej. Na każdej ze szpuli jest delikatnie napisany napis ŚMIECHU WARTE, po ostatniej kasecie pojawia się kadr z publicznością, na nią jest nałożony czerwony napis ŚMIECHU WARTE, na którym siedzi animowany Tadeusz Drozda, który zlatuje w napisu i spada w dół. Pojawia się kamera, otwiera się jej ekran podglądowy, napis ŚMIECHU WARTE wpada na ten ekran, słychać dźwięk tłuczonego szkła, kadr z publicznością rozsypuje się, napis rozwiera się, po czym scala, obraz czołówki łamie się w połowie i chowa się po lewej i prawej stronie w dźwięku skrzypiących drzwi. Motyw muzyczny taki sam jak w czołówce z lat 1994–1997.
  • 1999–2002 W czołówce pokazywano różne śmieszne filmiki w telewizorkach na takim kolorowym tle z białym transparentnym logo programu i na koniec jeszcze czerwone logo tytułowe programu.
  • 2002–2005, 2006–2009 Na samym początku słychać zmodyfikowaną śpiewaną frazę „Śmiechu warte” w wykonaniu Aleksandra Nowackiego, pojawia się złoty napis ŚMIECHU WARTE, leci on przez niebieski tunel, omija okienka, w których są prezentowane śmieszne filmy, napis podczas omijania okienek przekręca się w różne strony i przybiera różne kształty. W tle oprócz czołówki słychać różne dźwięki imitujące wpadki prezentowanych w czołówce filmików. Napis wylatuje z tunelu, zostaje ozłocony przez złoty pył, macha, przekręca się na tle studia po czym znika z ekranu. Czołówka przechodziła niewielkie modyfikacje podczas prowadzenia programu przez Krzysztofa Piaseckiego i Joannę Bartel (głównie zmieniły się filmy prezentowane w okienkach jak i też były wplecione fragmenty wydań przez nich prowadzonych). Jesienią 2008 roku czołówka przeszła modyfikacje w postaci której wpleciono bąbelki.
  • 2005–2006 Czołówka z członkami Kabaretu Jurki. Na fioletowym tle, z bąbelkami członkowie kabaretu trzymali telewizorki ze śmiesznymi filmikami, patrząc na nie i robiąc różne miny, na końcu pojawiał się złoty napis ŚMIECHU WARTE, czołówka była dynamiczna, melodia była zmodyfikowana, zaśpiewana w aranżacji kobiecej.

Odcinki jubileuszowe[edytuj | edytuj kod]

  • Odcinek 100 wyemitowany został 28 stycznia 1996,
  • 200 odcinek wyemitowany został 21 czerwca 1998 roku,
  • 300 odcinek wyemitowano 23 lipca 2000,
  • 400 odcinek wyemitowano 28 lipca 2002,
  • 500 odcinek wyemitowano 6 czerwca 2004 roku,
  • 600 odcinek wyemitowano 10 listopada 2007 roku.

Pod koniec emisji program emitowano w piątki i soboty (od marca 2009 do maja 2009 w piątki ok. 15:40 i soboty o 13:10[1]).

Odwołane emisje programu[edytuj | edytuj kod]

Emisja programu została odwołana 1 kwietnia 2005 roku z powodu pogorszenia się stanu zdrowia papieża Jana Pawła II jak i tydzień później 8 kwietnia 2005 podczas żałoby po jego śmierci. Program miał przerwę w emisji od września 2006 do II połowy kwietnia 2007 roku, bowiem dyrekcja Jedynki za czasów zarządu Wildsteina chciała zakończyć już emisję tego programu.

Ekipa programu[edytuj | edytuj kod]

Reżyserem był od początku emisji (maj 1994) aż do lutego 2008 roku Leszek Szopa, a od marca 2008 do maja 2009 Dariusz Goczał. Asystentem reżysera i montażem zajmował się Stefan Falkiewicz, producentem był Krzysztof Bielecki.

Miejsce kręcenia programu i wspomnienie o nim[edytuj | edytuj kod]

Śmiechu warte kręcono w Szczecinie przy ulicy Mieczysława Niedziałkowskiego 24. W latach 1994–1997 program był nagrywany w szczecińskim klubie "Imperium", po czym został przeniesiony do studia TVP Szczecin. Został wspomniany w negatywnym świetle, w utworze hip-hopowej grupy Kaliber 44 "Litery", wydanym na płycie 3:44 we wrześniu 2000 roku.

W jednym z odcinków sitcomu Świat według Kiepskich program został sparodiowany. Nazywał się tam "Warte śmiechu" i prowadził go Tadeusz Drozda[2]. Z kolei w odcinku Kocham Kino pojawiła się inna aluzja do programu ("Śmichy Chichy"), który to Ferdynand opisał w rozmowie z Haliną, wspominając swój nominowany w przeszłości film i narzekając, że jury było tam wybierane rzucaniem piłeczek jak w pierwowzorze.

Piosenka tytułowa[edytuj | edytuj kod]

Piosenka tytułowa została stworzona, zagrana i zaśpiewana przez Aleksandra Nowackiego[3].

W latach 2006-2007 piosenka była śpiewana przez Monikę Boras.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ramówka TV
  2. Odcinek "Kiepskie żarty".
  3. Piosenka „Śmiechu warte”.