Śnieżna Pantera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wyróżnienia alpinistycznego. Zobacz też: panterę śnieżną irbis.
Odznaka Śnieżnej Pantery

Śnieżna Pantera (ros. Снежный барс, Snieżnyj bars) – radzieckie wyróżnienie alpinistyczne nadawane za zdobycie pięciu siedmiotysięczników, które w przeszłości znajdowały się w granicach Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Wyróżnienie powstało w czasach istnienia ZSRR, jednak obecnie dalej jest uznawane przez kraje Wspólnoty Niepodległych Państw.

Wymagane szczyty[edytuj]

Lista szczytów, których zdobycie było wymagane do przyznania tytułu, zmieniała się w zależności od czynników politycznych i wojskowych. Obecnie są to następujące szczyty, wymienione w kolejności od powszechnie uważanego za najtrudniejszy, do najłatwiejszego:

w paśmie Tienszan (Kirgistan/Kazachstan/Chiny):

w paśmie Pamiru (Tadżykistan/Kirgistan):

Przed rokiem 1984 lista wymaganych wierzchołków nie obejmowała Chan Tengri. W latach 1985-1989 zamknięcie Piku Pobiedy spowodowało wykluczenie go z listy, zamiast niego dodano Chan Tengri. Począwszy od roku 1990 na liście znajduje się wszystkie pięć szczytów[1].

Zdobywcy wyróżnienia[edytuj]

Według stanu na koniec roku 2015, Śnieżną Panterę zdobyło 626 osób w wieku od 20 do 69 lat (w chwili skompletowania listy wymaganych szczytów, a więc część osób otrzymała wyróżnienie zdobywając tylko cztery szczyty), w tym 31 kobiet.

W najkrótszym czasie (29 dni 17 godzin 5 minut, licząc od wyjścia z ABC 15 lipca) wszystkie pięć szczytów Śnieżnej Pantery zdobył Polak Andrzej Bargiel latem 2016.

Najstarszym zdobywcą jest Rosjanin Boris Korszunow (ur. 31.08.1935), który w chwili zdobycia tytułu (po raz 9) miał 69 lat.

Polscy zdobywcy[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy