Śpiąca Wenus (obraz Giorgionego)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śpiąca Wenus
Śpiąca Wenus
Autor Giorgione
Rok wykonania ok. 1509-1510
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 108,5 × 175 cm
Muzeum Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Powiększenie fragmentu

Śpiąca Wenus – obraz namalowany ok. 1508-1510 przez włoskiego malarza renesansowego, Giorgione. Dzieło obecnie znajduje się w zbiorach Galerii Dawnych Mistrzów (Drezno).

Dzieło zostało rozpoczęte przez Giorgionego, jednak malarz nie zdążył go ukończyć (zmarł przedwczesną śmiercią w roku 1510). Spod jego pędzla wyszła najprawdopodobniej postać kobiety oraz być może umieszczony za nią głaz. Obraz dokończył uczeń Giorgionego, Tycjan: namalował krajobraz, płachty materiału oraz amorka u stóp kobiety (ten jednak uległ zatarciu na skutek upływu czasu i kolejnych konserwacji dzieła). Dzieło nosi też ślady pędzla trzeciego twórcy z późniejszego okresu.

Obraz przedstawia młodą, nagą kobietę, która lewą dłonią zakrywa łono, a głowę opiera na prawym ramieniu. Kobieta spoczywa na posłaniu z białej i czerwonej tkaniny; za nią rozpościera się szeroki krajobraz z budynkami i cytadelą ukazaną z prawej strony.

U stóp kobiety pierwotnie widniał Kupidyn domalowany przez Tycjana (jego twarz i fragment ciała są wciąż widoczne w świetle podczerwonym). Postać ta stanowi klucz do interpretacji dzieła: obecność Kupidyna jednoznacznie identyfikuje śpiącą kobietę jako Wenus (choć ingerencja ta mogła nie być zgodna z pierwotnym zamysłem Giorgionego).

Kobieta została przedstawiona we śnie, a więc jest „nieobecna”. Motyw śpiącej Wenus w ogrodzie lub krajobrazie, „gdzie wiecznie panuje wiosna”, jest znany z rzymskich poematów ślubnych, w których boginie miłości, budzi ze snu Kupidyn, by wzięła udział w weselu, któremu poświęcono utwór, i wspomogła miłość dwojga ludzi. Podobny motyw pojawia się również w szesnastowiecznej poezji łacińskiej. Jeśli dzieło Giorgionego stanowi ilustrację tego tematu, mogłoby to oznaczać, że jego fundatorem jest Jeronimo Marcello, który w 1507 r. poślubił Morosinę Pisani.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]