Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok na ŚDM od strony północnej (2006)
Widok na ŚDM od strony południowej

Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa (ŚDM) (wśród łodzian znana jako Manhattan) – osiedle mieszkaniowe w Łodzi, w Śródmieściu, modernistyczne, wzniesione w latach 1975–1982; zespół jednych z największych w Polsce budynków mieszkalnych (megaszaf) wykonanych w konstrukcji szkieletowej „słupowo-płytowej”.

Ówcześnie projektowane systemy wielkopłytowe dla budynków mieszkaniowych pozwalały na wykonanie budynków o wysokości maksymalnie 11 kondygnacji, dlatego niesłusznie uważa się, że budynki te wykonano w technologii tzw. „wielkiej płyty”. Nie zastosowano tutaj wielkopłytowych ścian nośnych, a jedynie ściany osłonowe z żelbetowych płyt elewacyjnych wykończonych okładzinami azbestowo-cementowymi, które zdemontowano podczas remontu w latach 90. Ze względu na rozmiary i nowatorską, jak dla budynków mieszkalnych, konstrukcję budynki te posadowiono nie za pomocą ław fundamentowych, ale płyt fundamentowych. Na terenie osiedla znajdują się m.in. dwa najwyższe budynki mieszkalne w Łodzi (każdy po 78 metrów wysokości).

Autorami zwycięskiej koncepcji w konkursie na opracowanie Śródmiejskiej Dzielnicy Mieszkaniowej w Łodzi w 1969 r., byli: Mieczysław Sowa, Krzysztof Wiśniowski(ang.), Andrzej Bohdanowicz, Ryszard Daczkowski i L. Paperz[1], lecz ostatecznie realizację osiedla powierzono zatrudnionemu w łódzkim Miastoprojekcie, Aleksandrowi Zwierce i jego zespołowi projektowemu[2].

W 2000 i w 2001 roku ocieplono i odmalowano bloki przy al. Piłsudskiego 7, ul. Sienkiewicza 101/109 oraz ul. Wigury 15.

Na wielki zespół mieszkaniowy ŚDM składają się budynki:

  • al. Piłsudskiego 7 (23 kondygnacje użytkowe + 2 techniczne) 78 m – składa się z 4 segmentów, liczących odpowiednio: 21-, 19-, 17- i 15-pięter oraz dwupoziomowego holu. Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe.
  • ul. Piotrkowska 182 (24 kondygnacje użytkowe + 2 techniczne) 78 m – składa się z 7 segmentów, liczących odpowiednio: 23-, 23-, 21-, 19-, 17-, 17- i 17-pięter oraz holu. Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe, a pod budynkiem znajduje się parking.
  • ul. Sienkiewicza 101/109 (18 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) 60 m – składa się z 4 segmentów, liczących odpowiednio: 17-, 15-, 13- i 13-pięter oraz holu. Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe.
  • ul. Piotrkowska 204/210 (18 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) 58 m – składa się z 6 segmentów, liczących odpowiednio: 18-, 18-, 16-, 14-, 12- i 12-kondygnacji.
  • ul. Wigury 15 (14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) 46 m – składa się z 3 segmentów, każdy po 14-kondygnacji.
  • ul. Piotrkowska 235/241 (14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) 46m – składa się z 3 segmentów, każdy po 14-kondygnacji.
  • ul. Piotrkowska 247 (14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) 46 m – składa się z 2 segmentów, oba po 14-kondygnacji.
  • ul. Piotrkowska 257a (14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) 46 m – składa się z 2 segmentów, oba po 14-kondygnacji.

Na osiedlu znajduje się parking kubaturowy dziewięciopoziomowy (trzy poziomy podziemne, jeden naziemny i pięć nadziemnych) na 475 aut.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. In memoriam - Pamięci Architektów Polskich - Mieczysław Sowa, www.inmemoriam.architektsarp.pl [dostęp 2021-05-27].
  2. Błażej Ciarkowski, Betonowe „mrowisko” w centrum miasta – łódzki „Manhattan” | miasto Ł [dostęp 2021-03-27] (pol.).