Przeciętne wynagrodzenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Średnia krajowa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przeciętne roczne realne wynagrodzenie brutto w krajach OECD (dane wyrażono w dolarach międzynarodowych, w cenach stałych z 2016 r. )[1]

Przeciętne wynagrodzenie – średnia płaca (w danym kraju, sektorze gospodarki, przedsiębiorstwie). Przeciętne wynagrodzenie oblicza się, dzieląc wynagrodzenia naliczone za okres sprawozdawczy przez liczbę pracowników, z wyłączeniem osób przebywających na urlopie macierzyńskim.

Przeciętne wynagrodzenie w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Obliczanie[edytuj | edytuj kod]

Przeciętne realne wynagrodzenie miesięczne w latach 1950–2016 (rok bazowy: 2016)

Przeciętne wynagrodzenie w Polsce obliczane jest przez Główny Urząd Statystyczny. GUS regularnie publikuje kilka rodzajów przeciętnych wynagrodzeń, dotyczących różnych obszarów gospodarki, z których najbardziej pojemne to przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej. Dane o przeciętnych wynagrodzeniach od 1992 r. podawane są w ujęciu brutto tj. razem z podatkiem dochodowym PIT, a od 1999 r. razem ze składkami na obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe.

W gospodarce narodowej[edytuj | edytuj kod]

Obejmuje wszystkie podmioty gospodarki narodowej, w tym jednostki o liczbie pracujących do 9 osób[2]. Dane o tym przeciętnym wynagrodzeniu dotyczą pełnozatrudnionych i niepełnozatrudnionych w przeliczeniu na pełnozatrudnionych. GUS oblicza przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej przyjmując:

  • wynagrodzenia osobowe bez wynagrodzeń osób wykonujących pracę nakładczą, uczniów oraz osób zatrudnionych za granicą,
  • wypłaty z tytułu udziału w zysku do podziału i w nadwyżce bilansowej w spółdzielniach,
  • dodatkowe wynagrodzenia roczne dla pracowników jednostek sfery budżetowej,
  • honoraria wypłacone niektórym grupom pracowników za prace wynikające z umowy o pracę np. dziennikarzom[3]

Dane o przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce narodowej są publikowane kwartalnie, a w lutym za cały poprzedni rok. W 2016 r. wyniosło ono 4 047,21 zł brutto[4] (około 2 880 zł netto).

W sektorze przedsiębiorstw[edytuj | edytuj kod]

Część składowa przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Obejmuje tylko podmioty, w których liczba pracujących przekracza 9 osób, prowadzące działalność gospodarczą w zakresie m.in.: leśnictwa, rybołówstwa, górnictwa, przetwórstwa przemysłowego, budownictwa, handlu, usług hotelarskich i gastronomicznych, naprawy pojazdów, transportu, informacji, komunikacji. W grudniu 2016 r. przeciętna liczba zatrudnionych w sektorze przedsiębiorstw wyniosła 5 798,9 tys. osób[10]. Dane o przeciętnym wynagrodzeniu w sektorze przedsiębiorstw są publikowane co miesiąc, kwartalnie, a w styczniu za cały poprzedni rok. W 2016 r. wyniosło ono 4 277,03 zł brutto[11] czyli było o 5,7% wyższe od przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogółem (4 047,21 zł brutto).

W sektorze mikroprzedsiębiorstw[edytuj | edytuj kod]

Część składowa przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Obejmuje tylko podmioty o liczbie pracujących do 9 osób. W 2015 r. przeciętna liczba zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w tych podmiotach wyniosła – 1 314,2 tys. osób, a liczba zatrudnionych ogółem – 3 764,2 tys. osób. GUS informuje o przeciętnym wynagrodzeniu w sektorze mikroprzedsiębiorstw co roku w publikacji: "Działalność gospodarcza przedsiębiorstw o liczbie pracujących do 9 osób". W całym 2015 r. przeciętne wynagrodzenie w sektorze mikroprzedsiębiorstw wyniosło 2 397 zł brutto[12] czyli było o 38,5% niższe od przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogółem (3 899,78 zł brutto w 2015 r.).

Struktura wynagrodzeń[edytuj | edytuj kod]

Struktura wynagrodzeń brutto w październiku danego roku (w jednostkach powyżej 9 osób).

Co 2 lata GUS publikuje dane o strukturze wynagrodzeń w październiku, ale w przeciwieństwie do przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogółem badanie dotyczy tylko jednostek zatrudniających powyżej 9 osób.

Struktura wynagrodzeń brutto według zawodów w październiku danego roku[13][14]
(w jednostkach zatrudniających powyżej 9 osób)
Rok Minimalne wynagrodzenie ustawowe Decyl pierwszy[15] Dominanta (najczęstsze wynagrodzenie, wartość modalna) Decyl piąty (mediana, wynagrodzenie środkowe)[16] Przeciętne wynagrodzenie Decyl dziewiąty[17]
1999 528,00 834,67 b.d. 1 486,91 1 800,31 2 969,65
2001 760,00 981,03 b.d. 1 825,92 2 216,55 3 662,12
2002 800,00 932,48 b.d. 1 820,73 2 229,80 3 721,87
2004 824,00 961,02 b.d. 1 907,61 2 368,52 3 950,51
2006 899,10 1 040,67 1 469,09 2 130,43 2 654,13 4 492,21
2008 1 126,00 1 306,78 2 091,35 2 639,51 3 232,07 5 376,33
2010 1 317,00 1 478,70 2 020,13 2 906,78 3 543,50 5 850,66
2012 1 500,00 1 600,00 2 189,11 3 115,11 3 895,72 6 561,59
2014 1 680,00 1 718,00 2 469,47 3 291,56 4 107,72 6 917,23
2016 1 850,00 1 890,32 2 074,03 3 510,67 4 346,76 7 200,00

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]