Średnia prędkość tłoka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Średnia prędkość tłoka – służy do oceny szybkobieżności silnika, zależy od wymiarów geometrycznych oraz prędkości obrotowej. Powiększanie prędkości obrotowej, przy stałej wartości skoku tłoka S, prowadzi do powiększenia średniej prędkości tłoka, która stanowi jeden z głównych czynników decydujących o trwałości silnika, a w szczególności gładzi cylindrowej i pierścieni tłokowych. Powiększenie Cśr powoduje wzrost cieplnego oraz mechanicznego obciążenia silnika. Obecnie w silnikach szybkoobrotowych przyjmuje się stosunek S/D bliski 1 lub nawet mniejszy od 1 (silnik krótkoskokowy). W ten sposób starając się zachować niezmienioną wartość średniej prędkości tłoka, umożliwia się powiększenie prędkości obrotowej silnika. Wielkość średnia prędkość tłoka jest jednym z elementów wysilenia silnika.

Średnią prędkość tłoka oblicza się ze wzoru:

Cśr=2Sn1 [m/s] lub Cśr=Sn2/30 [m/s]

gdzie:

S – skok tłoka, [m]
n1 – prędkość obrotowa 1/s Hz.
n2 – prędkość obrotowa obr/min.

Bibliografia[edytuj]

  • "Silniki spalinowe małej i średniej mocy" Jan Werner, Jan A. Wajand. (Wydawnictwo Naukowo-Techniczne Warszawa)