Środek zaskarżenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Środek zaskarżeniaśrodek prawny przysługujący stronie w celu zmiany orzeczenia rozstrzygającego sprawę na korzystniejsze dla siebie, czyli do zmiany bądź uchylenia orzeczenia.

Sytuacja w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Konstytucja gwarantuje każdej ze stron prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji (art. 78). Drogą do tego są właśnie środki zaskarżenia.

W postępowaniu cywilnym wśród środków zaskarżenia wyróżnia się środki odwoławcze i inne środki zaskarżenia. Istota podziału polega na kryterium dewolutywności. Środki odwoławcze zmierzają do uchylenia bądź zmiany orzeczenie poprzez postępowanie przed sądem wyższej instancji, podczas gdy pozostałe środki zaskarżenia powodują działanie tego samego lub innego sądu, ale poza tokiem instancji.

Pozostałe środki zaskarżenia dzieli się jeszcze według kryterium restytucyjności:

Osobnym środkiem zaskarżenia jest skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

W postępowaniu karnym środki zaskarżenia to środki odwoławcze (zwyczajne i nadzwyczajne), sprzeciwy i quasi-sprzeciwy[1]. Od 2018 r. współnym dla postępowania cywilnego i karnego środkiem zaskarżenia jest skarga nadzwyczajna[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Waltoś, Proces karny. Zarys systemu, wyd. 13, Warszawa 2016, s. 330.
  2. Art. 89 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2019 r. poz. 825).
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.