Świątynia Salt Lake

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Salt Lake Temple
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Stan  Utah
Miejscowość Salt Lake City
Wyznanie mormonizm
Kościół Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich
Położenie na mapie Utah
Mapa lokalizacyjna Utah
Salt Lake Temple
Salt Lake Temple
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Salt Lake Temple
Salt Lake Temple
Ziemia40°46′14,45″N 111°53′31,18″W/40,770681 -111,891994

Świątynia Salt Lake – największa i najważniejsza świątynia Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, powstała w latach 1853–1893. Od pierwszych robót przy fundamentach w 1853 roku do zakończenia budowy minęło 40 lat. Została poświęcona 6 kwietnia 1893.

Świątynia została zbudowana z granitu, który wydobywano z kamieniołomu położonego 32 km od miasta, transportowano go na wozach zaprzężonych w woły. Reprezentuje ona styl neogotycki z niewieloma ozdobami i 6 iglicami. Świątynię zaprojektował Truman O. Angell.

Budowa i wnętrze Świątyni[edytuj | edytuj kod]

Mury świątyni są 5-metrowej grubości przy podstawie, ma 57 m długości i 36 m szerokości, zaś jej dwie najwyższe iglice wznoszą się na 64 m. Na jednej z nich znajduje się posąg anioła Moroniego, który miał objawić się Josephowi Smithowi, założycielowi mormonów, wraz z dwiema tabliczkami z Księgą Mormona. Posąg ze złocistej miedzi ma 3,8 m wysokości (według mormonów anioł podnosi trąbę do góry aby obwieścić drugie nadejście Chrystusa); wykonany został przez rzeźbiarza Cyrusa Dallina.

Świątynia jest otwarta wyłącznie dla mormonów. Najciekawszym obiektem Świątyni jest budynek Arki Przymierza z dachem w kształcie żółwia. Dach przykrywa salę o długości 76 m i szerokości 46 m; najprawdopodobniej został on zaprojektowany przez Brighama Younga, w taki sposób, aby sala zgromadzeń mogła pomieścić 7 tys. osób, zaś kolumny nie zasłaniały nikomu widoku. Nad salą wzniesiono drewnianą konstrukcję wspartą na kamiennych kolumnach z przymocowanymi do nich drewnianymi kołkami i kawałkami surowej skóry bydlęcej. Całość zrobiona jest z drewna sosnowego, pomalowana w taki sposób, aby imitowało ono różne materiały, np. balkon wygląda tak, jakby wykonany był z marmuru. We wnętrzu znajdują się organy. W niedziele przy akompaniamencie organów można usłyszeć chór mormoński złożony z ponad 300 osób.

Na placu po przeciwnej stronie Sali Zgromadzeń, która jest mniejszym granitowym domem modlitwy znajduje się Pomnik Mewy, który upamiętnia ptaki, które pojawiły się, ratując zbiory pierwszych osadników przed świerszczami. Osadnicy uznali, że było to działanie Boga; upamiętnili tę historię na brązowych płaskorzeźbach na postumencie pomnika z dwiema mewami. Pomnik pochodzi z 1913 roku i jest dziełem wnuka Brighama YoungaMahonriego Younga.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Richard O. Cowan: 4. The Design, Construction, and Role of the Salt Lake Temple | Religious Studies Center (ang.). rsc.byu.edu. [dostęp 2018-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-14)].  Cytat: The temple was completed and ready for dedication by noon on April 5, 1893, just a few hours ahead of the deadline.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Rosemary Burton, Richard Cavendish, Cuda Świata- przewodnik po skarbach cywilizacji, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1992,s.164-165, ​ISBN 83-7073-011-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]