Świątynia Ziemi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świątynia Ziemi w Pekinie
ilustracja
Państwo  Chiny
Miejscowość Pekin
Wyznanie
Historia
Data budowy 1530
Położenie na mapie Chin
Mapa lokalizacyjna Chin
Świątynia Ziemi w Pekinie
Świątynia Ziemi w Pekinie
Ziemia39°57′05,2″N 116°24′35,0″E/39,951444 116,409722
Czerwone lampiony ozdabiające park podczas obchodów chińskiego Nowego Roku

Świątynia Ziemi (chin. upr. 地坛, chin. trad. 地壇, pinyin Dìtán) – dawna świątynia cesarska położona w północnej części Pekinu, naprzeciwko buddyjskiej świątyni Yonghegong. Zbudowana w 1530 roku stanowiła miejsce w którym cesarze modlili się o obfite zbiory, dobrą pogodę i pomyślność narodu[1].

Kompleks ma postać kwadratowego parku o powierzchni 37 hektarów[2], porośniętego sosnami i cyprysami. Jego głównym elementem jest kwadratowy ołtarz, na którym składano ofiarę podczas przesilenia letniego[1]. Jego kształt odwzorowuje tradycyjne chińskie wyobrażenia na temat Ziemi – wierzono bowiem, że ma ona kształt kwadratu[3]. Ołtarz otacza fosa, która dawniej była wypełniona wodą[4].

Obecnie świątynia stanowi popularne miejsce porannych ćwiczeń gimnastycznych[1], jest także miejscem hucznych obchodów chińskiego Nowego Roku[1][5].

Na terenie parku znajdują się także zabytkowe obiekty. Jedną z ważniejszych budowli jest Huangqishi, która w okresie dynastii Ming i Qing była używana jako miejsce kultu boga Ziemi oraz innych bogów. W 1986 budynek przekształcono w salę wystawową. Zwierzęta składane jako ofiarę w czasie ceremonii ubijano w pawilonie Zaishengting. Przed ceremoniami cesarze pościli w specjalnym pałacu Zhaigong, który został zbudowany w 1530 roku, a w 1730 dokonano jego przebudowy. Na terenie parku mieści się także magazyn Shenku, który otoczony jest pięcioma mniejszymi budynkami, w których niegdyś mieściła się m.in. kuchnia (Shenchu). Ponadto przetrzymywano tam naczynia i instrumenty wykorzystywane w ceremoniach[6].

W parku rośnie 168 zabytkowych drzew, m.in. tuje, jałowce, wiązy i miłorzęby, z czego wiele ma ponad 300 lat[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Ditan Park (ang.). kinabaloo.com. [dostęp 18 marca 2010].
  2. Beijing Travel Guide: Beijing Ditan Park (ang.). greatwalladventure.com. [dostęp 18 marca 2010].
  3. The Temple of Earth (ang.). sinotour.com. [dostęp 18 marca 2010].
  4. Temple of Earth (ang.). beijing.etours.cn. [dostęp 18 marca 2010].
  5. Temple of Earth Temple Fair to kick off at Spring Festival (ang.). en.beijing2008.cn. [dostęp 18 marca 2010].
  6. a b Altar of Earth (Ditan Park) (ang.). travelchinaguide.com. [dostęp 18 marca 2010].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]