Święciechowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

51°51′22″N 16°30′10″E

- błąd

38 m

WD

51°51'N, 16°30'E, 51°55'N, 16°26'E

- błąd

2302 m

Odległość

746 m

Święciechowa
wieś
Ilustracja
Kościół parafialny św. Jakuba Apostoła (2013)
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

leszczyński

Gmina

Święciechowa

Liczba ludności (2011)

2756[1]

Strefa numeracyjna

65

Kod pocztowy

64-115

Tablice rejestracyjne

PLE

SIMC

0377029

Położenie na mapie gminy Święciechowa
Mapa konturowa gminy Święciechowa, w centrum znajduje się punkt z opisem „Święciechowa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Święciechowa”
Ziemia51°51′22″N 16°30′10″E/51,856111 16,502778
Strona internetowa
Historyczny herb miejscowości

Święciechowa (niem. Schwetzkau[2]) – wieś (do 1934 miasto[3]) w Polsce w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Święciechowa[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osada już w XI w. została nadana benedyktynom w Lubiniu[3]. Istnieje datowany dokument już z 1258 r. (Svecechov)[2]. Miejscowość została potem wymieniona m.in. w łacińskim dokumencie wydanym w 1333 roku w zlatynizowanej staropolskiej formie Swecechow[5]. Posiadała już wtedy prawa miejskie, choć dokument świadczący o prawach miejskich już w 1277 jest falsyfikatem[3].

W czasie wojny trzynastoletniej Święciechowa wystawiła w 1458 roku 10 pieszych na odsiecz oblężonej polskiej załogi zamku w Malborku[6][2].

Prywatne miasto duchowne Święciechów, własność opata benedyktynów w Lubiniu pod koniec XVI wieku leżało w ziemi wschowskiej województwa poznańskiego[7]. 3 czerwca 1780 pożar spustoszył niemal całe miasto[2]. Kolejny pożar zniszczył Święciechowę w 1861[2]. Pod koniec XIX wieku w miejscowości przeważali Polacy[2]. W 1934 Święciechowa utraciła prawa miejskie[3].

Do końca II wojny światowej miejscowość była w dużej mierze zamieszkana przez etnicznych Niemców, przy czym w przeciwieństwie do większości wielkopolskich Niemców byli oni wyznania katolickiego. W 1946 niemieckich mieszkańców Święciechowy wywieziono na zachód.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego. W 2011 mieszkały tu 2756 osób[1].

Miejscowość jest siedzibą gminy Święciechowa[4]

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W XVII i XVIII wieku specjalnością miejscowych rzemieślników było ciosanie kamieni młyńskich[3]. w XX wieku mieściło się tu m.in. gospodarstwo PGR Stare Długie[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru wojewódzkiego ochronie jako zabytki podlegają[8]:

Sport[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości działa klub piłkarski KS Kormoran Święciechowa[9].

Miejscowości partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r., Główny Urząd Statystyczny [dostęp 2021-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-26].
  2. a b c d e f Święciechowa, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 686.
  3. a b c d e f g h Paweł Anders: Pojezierze Leszczyńskie. Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1985, s. 104. ISBN 83-7005-010-7. (pol.).
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 2196, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2021-07-03]. 
  5. Colmar Grünhagen 1854 ↓, s. 181.
  6. Kodex dyplomatyczny Wielkiej Polski; Codex diplomaticus Majoris Poloniae zawierający bulle papieżów, nadania książąt, przywileje miast, klasztorów i wsi, wraz z innemi podobnéj treści dyplomatami, tyczącemi się historyi téj prowincyi od roku 1136 do roku 1597; zebrany z materyałow przez Kaźmierza Raczyńskiego byłego Generała W. Polskiego i Marszałka nadwornego koronnego przysposobionych; wydany przez Edwarda Raczyńskiego, Poznań 1840, s. 181.
  7. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 246.
  8. a b c d Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 106. [dostęp 2021-07-03].
  9. KS Kormoran Święciechowa [dostęp 2021-07-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Codex Diplomaticus Silesiae T.22 Regesten zur schlesischen Geschichte 1327–1333. Breslau: E. Wohlfarth's Buchhandlung, 1903.
  • Johannes Schulz: Zur Geschichte von Schwetzkau, einer Klosterstadt im Fraustädter Land. Köln/Wien: 1971. ISBN 3-412-09971-6.
  • Odwart Winterfeld: Die Einwohner der Stadt Schwetzkau 1636–1945. W: Ostdeutsche Familienkunde 10. 1962, s. 33–42.