Święta Filomena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Filomena
dziewica
męczennica
Kip sv. Filomene u Molvama.jpg
Statua Świętej Filomeny w Molve (Chorwacja).
Data urodzenia ok. 10 stycznia 289
Data śmierci ok. 10 sierpnia 302
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data kanonizacji 30 stycznia 1837
przez Grzegorza XVI
Wspomnienie 11 sierpnia (Vetus Ordo Piusa V)
Patronka Żywego Różańca, Królestwa Neapolu, szczęśliwych narodzin dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci oraz katakumb
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Święta Filomena (ur. ok. 10 stycznia 289, zm. ok. 10 sierpnia 302) – męczennica chrześcijańska, święta Kościoła katolickiego, ujęta w kalendarzu liturgicznym do czasu wprowadzenia reformy przez papieża Pawła VI.

Żywot świętej[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się za czasów panowania rzymskiego cesarza Dioklecjana, tyrana i prześladowcy chrześcijan. Przyszła na świat w pogańskiej i bezdzietnej rodzinie, jako owoc modlitw zanoszonych do Boga chrześcijan. Na chrzcie otrzymała imię Filomena, co oznacza córka Światła, a jej rodzice przyjęli chrzest tego samego dnia. Filomena, jako dziecko, złożyła Jezusowi ślub dziewictwa i wierności. Cesarz postanowił zniewolić 13-letnią Filomenę, lecz ani propozycja bogactwa, ani namowa rodziców, ani groźba męczeńskiej śmierci nie zmieniła decyzji Filomeny, która powiedziała: lepiej jest stracić życie na ziemi, by osiągnąć wiekuiste szczęście, niż uniknąć śmierci doczesnej i zasłużyć na wiekuistą karę. Pozostanę wierna Jezusowi nawet za cenę mojego życia!

Po 40-dniowym więzieniu, skazano ją na śmierć męczeńską. Mając 13 lat, została ubiczowana i cudownie uzdrowiona, została utopiona z kotwicą u szyi w wodach Tybru, po czym znowu ocalona. Kilkakrotnie przeszyta gradem strzał przez oddział łuczników – ponownie uzdrowiona. Ostatecznie ścięto ją katowskim toporem 10 sierpnia 302 w piątek o godz. "trzeciej". Po 1500 latach, 24 maja 1802, w katakumbach odkryto jej szczątki.

Kanonizacja[edytuj | edytuj kod]

Filomena, słynąca z cudów w XIX wieku, została kanonizowana przez Grzegorza XVI 30 stycznia 1837 roku. Dzieje Filomeny, jej życie i męczeństwo zostały spisane i zatwierdzone przez Stolicę Apostolską 21 grudnia 1883, z kolei Mszę Świętą i nabożeństwo ku Jej czci zatwierdzono w 1854.

Ja cudów nie czynię! Jestem tylko biednym nieukiem, co pasał owce!... Zwróćcie się do świętej Filomeny. Ilekroć prosiłem o co Boga przez jej przyczynę, zawsze byłem wysłuchany

św. Jan Maria Vianney[1]

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne obchodzono oficjalne 11 sierpnia do czasu reformy liturgicznej, wprowadzanej przez papieża Pawła VI w latach 1965-1970, zakończonej Konstytucją Apostolską Laudis canticum[2], kiedy to zostało wykreślone z kalendarza liturgicznego, po ustaleniach Soboru watykańskiego II (łac. Festum... S. Philomenae... a quolibet calendario expungatur)[3].

Święta Filomena nadal jest wspominana przez katolików, zgodnie z klasycznym rytem rzymskim, zw. Mszą trydencką (Vetus Ordo), promulgowanym przez Piusa V.

Wykreślenie świętego z kalendarza liturgicznego nie oznacza pozbawienia świętego świętości, "bowiem, kto raz został uznany za świętego i wpisany do Martyrologium, pozostaje świętym na zawsze, chociażby wypisano go ze wszystkich kalendarzy liturgicznych na całym świecie"[4].

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Św. Filomena jest m.in. patronką Żywego Różańca, drugą patronką Królestwa Neapolu, szczęśliwych narodzin dzieci, matek i dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, zdających egzaminy, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci oraz katakumb.

Kult w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Współczesne parafie i kościoły

Śwęta Filomena przedstawiona jest na 10 wizerunkach, a w Chrząstawie Wielkiej, w polu środkowym ołtarza bocznego znajduje się jej obraz z XIX wieku[7].

Nieistniejące

W 1914 roku wezwanie jej nosił jeszcze jeden kościół, a w XX wieku w Tarnowie otworzono dom dla pielęgnowania nieuleczalnie chorych[7] z inicjatywy Towarzystwa św. Filomeny dla Pielęgnowania Nieuleczalnie Chorych[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. św. Jan Maria Vianney. - Wokół świętych (oprac. na podstawie książki Francis Trochu „Proboszcz z Ars”)
  2. Reformy II Soboru Watykańskiego. - Rodzina katolicka
  3. Filomena, męczennica rzymska. DEON.pl (Księga imion i świętych). [dostęp 2012-01-14].
  4. Kult św. Huberta na wiadomości24.pl (z wypowiedzi ks. Arkadiusza Noconia z rzymskiej Kongregacji Kultu Bożego) [opublikowano: 2009-11-02]
  5. Archidiecezja wrocławska
  6. Zwiedzanie Kobyłki na stronie Urzędu Miasta
  7. 7,0 7,1 Filomena - Święci w Polsce i ich kult (autorzy: Jacek i Maria Łempiccy)
  8. Duchowieństwo diecezji tarnowskiej (1886-1918)Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej (ks. Marek Łabuz)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]