Święta Filomena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Filomena
dziewica
męczennica
Cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption de Montauban - Couronnement de sainte Philomène - Jules Jolivet PM82000423.jpg
Święta Filomena (Montauban).
Data urodzenia ok. 10 stycznia 289
Data śmierci ok. 10 sierpnia 302
Czczony przez Kościół katolicki
Data kanonizacji 30 stycznia 1837
przez Grzegorza XVI
Wspomnienie 11 sierpnia (Vetus Ordo Piusa V)
Patronka Żywego Różańca, Królestwa Neapolu, szczęśliwych narodzin dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci oraz katakumb

Święta Filomena (ur. ok. 10 stycznia 289, zm. ok. 10 sierpnia 302) – męczennica chrześcijańska, święta Kościoła katolickiego, ujęta w kalendarzu liturgicznym do czasu wprowadzenia reformy przez papieża Pawła VI.

Żywot świętej[edytuj]

Urodziła się za czasów panowania rzymskiego cesarza Dioklecjana, tyrana i prześladowcy chrześcijan. Przyszła na świat w pogańskiej i bezdzietnej rodzinie, jako owoc modlitw zanoszonych do Boga chrześcijan. Na chrzcie otrzymała imię Filomena, co oznacza córka Światła, a jej rodzice przyjęli chrzest tego samego dnia. Filomena, jako dziecko, złożyła Jezusowi ślub dziewictwa i wierności. Cesarz postanowił zniewolić 13-letnią Filomenę, lecz ani propozycja bogactwa, ani namowa rodziców, ani groźba męczeńskiej śmierci nie zmieniła decyzji Filomeny, która powiedziała: lepiej jest stracić życie na ziemi, by osiągnąć wiekuiste szczęście, niż uniknąć śmierci doczesnej i zasłużyć na wiekuistą karę. Pozostanę wierna Jezusowi nawet za cenę mojego życia!

Po 40-dniowym więzieniu, skazano ją na śmierć męczeńską. Mając 13 lat, została ubiczowana i cudownie uzdrowiona, została utopiona z kotwicą u szyi w wodach Tybru, po czym znowu ocalona. Kilkakrotnie przeszyta gradem strzał przez oddział łuczników – ponownie uzdrowiona. Ostatecznie ścięto ją katowskim toporem 10 sierpnia 302 w piątek o godz. "trzeciej". Po 1500 latach, 24 maja 1802, w katakumbach odkryto jej szczątki.

Kanonizacja[edytuj]

Filomena, słynąca z cudów w XIX wieku, została kanonizowana przez Grzegorza XVI 30 stycznia 1837 roku. Dzieje Filomeny, jej życie i męczeństwo zostały spisane i zatwierdzone przez Stolicę Apostolską 21 grudnia 1883, z kolei Mszę Świętą i nabożeństwo ku Jej czci zatwierdzono w 1854.

Ja cudów nie czynię! Jestem tylko biednym nieukiem, co pasał owce!... Zwróćcie się do świętej Filomeny. Ilekroć prosiłem o co Boga przez jej przyczynę, zawsze byłem wysłuchany

św. Jan Maria Vianney[1]

Dzień obchodów[edytuj]

Wspomnienie liturgiczne obchodzono oficjalne 11 sierpnia do czasu reformy liturgicznej, wprowadzanej przez papieża Pawła VI w latach 1965-1970, zakończonej Konstytucją Apostolską Laudis canticum[2], kiedy to zostało wykreślone z kalendarza liturgicznego, po ustaleniach Soboru watykańskiego II (łac. Festum... S. Philomenae... a quolibet calendario expungatur)[3].

Święta Filomena nadal jest wspominana przez katolików, zgodnie z klasycznym rytem rzymskim, zw. Mszą trydencką (Vetus Ordo), promulgowanym przez Piusa V.

Wykreślenie świętego z kalendarza liturgicznego nie oznacza pozbawienia świętego świętości, "bowiem, kto raz został uznany za świętego i wpisany do Martyrologium, pozostaje świętym na zawsze, chociażby wypisano go ze wszystkich kalendarzy liturgicznych na całym świecie"[4].

Patronat[edytuj]

Św. Filomena jest m.in. patronką Żywego Różańca, drugą patronką Królestwa Neapolu, szczęśliwych narodzin dzieci, matek i dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, zdających egzaminy, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci oraz katakumb[5].

Kult w Polsce[edytuj]

Współczesne parafie i kościoły

Święta Filomena przedstawiona jest na 10 wizerunkach, a w Chrząstawie Wielkiej, w polu środkowym ołtarza bocznego znajduje się jej obraz z XIX wieku[9].

Nieistniejące

W 1914 roku wezwanie jej nosił jeszcze jeden kościół, a w XX wieku w Tarnowie otworzono dom dla pielęgnowania nieuleczalnie chorych[9] z inicjatywy Towarzystwa św. Filomeny dla Pielęgnowania Nieuleczalnie Chorych[10].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. św. Jan Maria Vianney. - Wokół świętych (oprac. na podstawie książki Francis Trochu „Proboszcz z Ars”)
  2. Reformy II Soboru Watykańskiego. - Rodzina katolicka
  3. Filomena, męczennica rzymska. DEON.pl (Księga imion i świętych). [dostęp 2012-01-14].
  4. Kult św. Huberta na wiadomości24.pl (z wypowiedzi ks. Arkadiusza Noconia z rzymskiej Kongregacji Kultu Bożego) [opublikowano: 2009-11-02]
  5. Patroni Parafii pw. Błogosławionej Karoliny Kózki. Oficjalna strona parafii. [dostęp 2016-07-29].
  6. Archidiecezja wrocławska
  7. Zwiedzanie Kobyłki na stronie Urzędu Miasta
  8. l, Sanktuarium - Home, janvianney.pl [dostęp 2016-03-22].
  9. a b Filomena (archiwum) - Święci w Polsce i ich kult (autorzy: Jacek i Maria Łempiccy)
  10. Duchowieństwo diecezji tarnowskiej (1886-1918)Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej (ks. Marek Łabuz)

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]