Święto Narodowe Francji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fête Nationale Française
Le 14 Juillet
Monet-montorgueil.JPG
Claude Monet, La Rue Montorgueil, 1878
Dzień 14 lipca
Kraje  Francja
Typ święta święto państwowe
Upamiętnia Szturm Bastylii (1789) i Święto Federacji (1790)
Symbole

flaga narodowa, godło, hymn

Inne nazwy Dzień Bastylii
Podobne święta Święto Pracy, Dzień Pamięci, Dzień Zwycięstwa

Święto Narodowe Francji (fr. Fête nationale française) – najważniejsze święto narodowe obchodzone w Republice Francuskiej 14 lipca.

Znaczenie daty[edytuj | edytuj kod]

14 lipca 1789 od szturmu na Bastylię rozpoczęła się Wielka Rewolucja Francuskiej. Wtedy została obalona monarchia absolutna we Francji. Rok później na paryskim Polu Marsowym zorganizowano uroczystości upamiętniające wybuch rewolucji nazwane Świętem Federacji. Tego dnia pozbawiony tronu były król Ludwik XVI złożył przysięgę wierności wobec postanowień Konstytuanty (21 stycznia 1793 został zgilotynowany wraz z małżonką Marią Antoniną). Po raz kolejny święto obchodzono dopiero w 1792 po czym zaprzestano jego celebrowania[1].

14 lipca został oficjalnie ustanowiony corocznym Świętem Narodowym Francji 6 lipca 1880 (ustawa przyjęta przez Zgromadzenie Narodowe 8 czerwca i Senat 29 czerwca) ku pamięci zdobycia Bastylii i Święta Federacji[2].

We Francji obchody tego święta są bardzo uroczyste. Są pokazy sztucznych ogni i defilady. Podczas tego święta śpiewa się Marsyliankę, hymn Francji.

Przebieg święta[edytuj | edytuj kod]

W dniach 13-15 lipca odbywają się w większości miast francuskich pokazy sztucznych ogni. 14 lipca na Polach Elizejskich w Paryżu odbywają się parady wojskowe z udziałem francuskich urzędników państwowych i zagranicznych gości.

Podczas II wojny światowej obchody 14 lipca były od 1940 zakazane przez niemiecko-włoskiego okupanta. Marionetkowe Państwo Francuskie celebrowało je tylko do 1942 (rozpoczęcie okupacji wolnej strefy) w formie hołdu wobec weteranów i poległych za Ojczyznę. Święto było za to oficjalnie obchodzone na emigracji i w koloniach wyzwolonych przez Wolną Francję (od 1943 Francja Walcząca), w okupowanym kraju Ruch Oporu celebrował Święto Narodowe Francji wspólnie z ludnością cywilną, dla której obok Dnia Pamięci (11 listopada) była to okazja do publicznej manifestacji swojego sprzeciwu wobec sytuacji politycznej. Organizowane przez opór i cywili obchody 14 lipca nosiły za sobą represje, min. 19 lipca 1944 w Châtillon hitlerowcy rozstrzelali 52 osoby w ramach kary za zorganizowane przez oddział maquis FTP-FFI Święto Narodowe Francji w Lamure-sur-Azergues[3][4][5][6].

Przypis[edytuj | edytuj kod]

  1. Fête de la Fédération, 14 juillet 1790 | Histoire et analyse d'images et oeuvres, www.histoire-image.org [dostęp 2019-06-29] (fr.).
  2. Le 14 Juillet s’impose, www.cndp.fr [dostęp 2019-06-29] (fr.).
  3. La fête du 14-Juillet, expression singulière de l’imaginaire français - France - RFI, www.rfi.fr [dostęp 2019-06-29] (fr.).
  4. 14 juillet 1944 : les résistants sont là ! - Histoire et Généalogie, histoire-et-genealogie.over-blog.com [dostęp 2019-06-29] (fr.).
  5. Le 14 juillet 1944, la France entière s'est drapée de tricolore | L'Humanité, www.humanite.fr [dostęp 2019-06-29] (fr.).
  6. Historique – Lamure-sur-Azergues, lamuresurazergues.com [dostęp 2019-06-29] (fr.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]