Świętokradztwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Świętokradztwo – termin religijny, który określa znieważenie miejsca, przedmiotu, osoby poświęconej Bogu lub innych rzeczy związanych z religią.

Katolicyzm[edytuj]

Świętokradztwo w rozumieniu teologii katolickiej definiuje Katechizm Kościoła Katolickiego w punkcie 2120: „Świętokradztwo polega na profanowaniu lub niegodnym traktowaniu sakramentów i innych czynności liturgicznych, jak również osób, rzeczy i miejsc poświęconych Bogu”.

Świętokradztwo popełnione przeciw Eucharystii jest grzechem ciężkim, ponieważ jest w niej obecny Chrystus.

Zgodnie z kan. 1367 KPK znieważenie postaci eucharystycznych poprzez: porzucenie albo zabieranie lub też przechowywanie w celu świętokradczym wiąże się z ekskomuniką latae sententiae.

Prawo świeckie[edytuj]

Świętokradztwo może być czynem podlegającym karze także w świetle prawa świeckiego. Dla przykładu w polskim kodeksie karnym świętokradztwu odpowiada występek obrazy uczuć religijnych, który jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Art. 196 KK.
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.