Świętoszczurek manipurski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świętoszczurek manipurski
Diomys crumpi[1]
Thomas, 1917
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj świętoszczurek (Diomys)
Thomas, 1917
Gatunek świętoszczurek manipurski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status none DD.svg
brak danych

Świętoszczurek manipurski[3] (Diomys crumpi) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, występujący w Azji Południowej[2][4].

Klasyfikacja i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten został opisany naukowo w 1879 roku przez O. Thomasa w monotypowym rodzaju Diomys[5]. Nazwa łac. dio-mys pochodzi od stgr. δῖος (dĩos) „boski, wspaniały” oraz μῦς (mỹs) „mysz”[6]. Z kolei epitet gatunkowy honoruje C.A. Crumpa, łowcę małych ssaków pracującego dla Bombay Natural History Society[5][7]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” rodzajowi nadano nazwę świętoszczurek, a gatunkowi nazwę świętoszczurek manipurski[3].

Jako miejsce typowe wskazane zostały wzgórza Parasnath w okręgu Hazaribag w stanie Jharkhand w Indiach[5], chociaż gryzoń może tam w ogóle nie występować – oryginalny opis był oparty na uszkodzonej czaszce błędnie sparowanej ze skórą szczurofutrzaka dekańskiego (Millardia meltada), co podejrzewał już sam autor[4][5].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Świętoszczurek manipurski jest znany z północno-wschodnich Indii (Bihar i Manipur), południowo-zachodniego Nepalu i północnej Mjanmy, aczkolwiek informacje o występowaniu są rzadkie i pochodzą z odległych miejsc[2][4]. Ocenia się, że występuje od 1000 do 2000 m n.p.m.[2]

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Świętoszczurek manipurski prowadzi naziemny tryb życia, kopie nory. Zamieszkuje wilgotne, wiecznie zielone lasy liściaste, ale nie wiadomo, czy wyłącznie. Niewiele wiadomo o tym gatunku[2].

Populacja i zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Nie wiadomo, na jak dużym terenie występuje świętoszczurek manipurski, nieznane są też zagrożenia dla tego gatunku. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznała, że na razie brak jest danych do przydzielenia gatunku do konkretnej kategorii zagrożenia i potrzebne są dalsze prace. Nie jest chroniony, indyjska ustawa o ochronie przyrody z 1972 roku uznaje go za szkodnika[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Diomys crumpi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f Molur, S. & Laginha Pinto Correia, D. 2016, Diomys crumpi, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2017-3, DOI10.2305/IUCN.UK.2016-2.RLTS.T6622A22429559.en [dostęp 2018-04-27] (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 270. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Diomys crumpi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2018-04-27]
  5. a b c d O. Thomas. Scientific results from the mammal survey No. XVI. (C)−A new genus of Muridæ. „The journal of the Bombay Natural History Society”. 25, s. 203–205, 1917 (ang.). 
  6. Jerzy Kreiner: Słownik etymologiczny łacińskich nazw i terminów używanych w biologii oraz medycynie. Wyd. drugie uzupełnione. Wrocław / Warszawa / Kraków: Ossolineum, 1963, s. 67 i 138.
  7. Bo Beolens, Michael Watkins, Michael Grayson: The Eponym Dictionary of Mammals. JHU Press, 2009, s. 31. ISBN 978-0-8018-9533-3.