Święty Tarsycjusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święty
Tarsycjusz

Tarsicius
akolita
męczennik
Ilustracja
Rzeźba św. Tarsycjusza w Musée d’Orsay
(Alexandre Falguière, 1868)
Data i miejsce śmierci ok. 250
Rzym
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 15 sierpnia
Patron włoskiej Akcji Katolickiej, ministrantów, Pierwszej Komunii Świętej

Tarsycjusz, Tarcyzjusz, gr. Ταρσίζιος (zm. ok. 250 r.) – męczennik rzymski z czasów prześladowań za cesarza Decjusza Trajana, pochowany w katakumbach św. Kaliksta, akolita, święty Kościoła katolickiego.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z Tradycją Kościoła, św. Tarsycjusz żył w III wieku po Chrystusie i był akolitą Kościoła rzymskiego[1][2].

Zgodnie z inskrypcją papieża Damazego I (366-384), Tarsycjusz wolał zginąć z rąk rozzłoszczonego tłumu rzymian nieprzychylnych chrześcijanom, niż oddać niesiony pod płaszczem Najświętszy Sakrament. Papież Damazy porównuje śmierć świętego przez ukamienowanie do męczeństwa św. Szczepana[3].

Tarsycjusz poniósł śmierć męczeńską za panowania cesarza Decjusza (249-251)[1].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Legenda o św. Tarsycjuszu została znacznie rozbudowana przez kardynała Nicholasa Wisemana, który sportretował go w swej wierszowanej noweli Fabiola, opublikowanej w 1854. W 1939 wybudowano w Rzymie świątynie ku czci świętego (arch. Rossi). W Musée d’Orsay w Paryżu przechowywana jest marmurowa rzeźba Tarsycjusz – męczennik chrześcijański dłuta Alexandre Falguière z 1868.

Dzień obchodów

Jego wspomnienie obchodzono początkowo u jego grobu w dniu, w którym zginął (łac. dies natalis). Najstarsze księgi liturgiczne z VII czy VIII wieku nie zawierają wzmianek o św. Tarsycjuszu. O dniu jego wspomnienia dowiadujemy się od Adona z Yienne, który żył w IX wieku. Adon z Vienne (+875) wymienia Tarsycjusza w swoim Martyrologium pod datą 15 sierpnia. Od czasów średniowiecza Tarsycjusz figuruje w Martyrologium rzymskim właśnie pod tą datą.

Z uwagi na przypadającą na dzień 15 sierpnia Uroczystość Wniebowzięcia NMP, która ma wyższą rangę niż wspomnienie świętego, obchód ku czci św. Tarsycjusza przenoszony jest gdzieniegdzie na dzień 21 listopada[4][5].

Relikwie

Szczątki świętego złożono w katakumbach św. Kaliksta. Obok niego został także pochowany inny męczennik, papież Stefan I (254-257)[1].

W 1675 relikwie św. Tarsycjusza przeniesiono do Neapolu do Bazyliki św. Dominika, gdzie ufundowano nawet odrębną kaplicę. Część relikwii przechowywana jest w salezjańskim kolegium przy Via Appia w Rzymie.

Patronat

Pius X ogłosił go patronem włoskiej Akcji Katolickiej.

W wielu krajach katolickich, również w Polsce, Tarsycjusz uważany jest za patrona służby liturgicznej (w szczególności ministrantów). W niektórych parafiach kandydaci na ministrantów otrzymują komżę w dzień wspomnienia świętego lub w niedzielę go poprzedzającą.

Św. Tarsycjusz patronuje ponadto pierwszej komunii świętej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c .:ILG:. - Czytelnia: 15 sierpnia - Św. Tarsycjusz, brewiarz.pl [dostęp 2020-04-24].
  2. Martyrologium Romanum.
  3. St. TarsiciusCatholic Encyclopedia (ang.)
  4. Życiorys św. Tarsycjusza, Ministranci parafii Wniebowzięcia NMP w Chorzowie [dostęp 2020-04-24] (pol.).
  5. Święty Tarsycjusz, Archidiecezja Przemyska, 10 września 2015 [dostęp 2020-04-24] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]