Święty Tarsycjusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święty
Tarsycjusz

Tarsicius
akolita
męczennik
Ilustracja
Święty Tarsycjusz – rzeźba Alexandre Falguière'a z Musée d’Orsay
Data i miejsce śmierci ok. 250
Rzym
Czczony przez Kościół katolicki
Wspomnienie 15 sierpnia
Patron włoskiej Akcji Katolickiej, ministrantów, Pierwszej Komunii Świętej

Tarsycjusz, Tarcyzjusz, gr. Ταρσίζιος (zm. ok. 250 r.) – męczennik rzymski z czasów prześladowań za cesarza Decjusza, akolita, święty Kościoła katolickiego.

Dane biograficzne[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z Tradycją Kościoła, św. Tarsycjusz żył w III wieku po Chrystusie i był akolitą Kościoła rzymskiego[1][2]. Śmierć męczeńską poniósł w latach rządów cesarza Decjusza (249-251)[1]. Z inskrypcji papieża Damazego I wynika, że akolita wolał zginąć z rąk wrogiego chrześcijanom i rozszalałego tłumu mieszkańców Rzymu, niż oddać niesiony pod płaszczem Najświętszy Sakrament. Papież Damazy porównywał jego śmierć przez ukamienowanie do męczeństwa św. Szczepana[3].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Legenda o św. Tarsycjuszu została znacznie rozbudowana przez kardynała Nicholasa Wisemana, który sportretował go w swej historycznej powieści Fabiola, czyli Kościół katakumb, opublikowanej w 1854. W 1939 wybudowano w Rzymie świątynię ku czci świętego (arch. Rossi). W zbiorach paryskiego Musée d’Orsay znajduje się marmurowa rzeźba tego męczennika dłuta Alexandre Falguière powstała w 1868.

Dzień obchodów

Liturgiczne wspomnienie obchodzono początkowo u jego grobu w dniu, w którym zginął (łac. dies natalis). Wzmianek o nim nie zawierają najstarsze księgi liturgiczne z VII-VIII wieku. O dniu jego wspomnienia wiadomo od Adona z Yienne, który żył w IX wieku i wymienia Tarsycjusza w swoim Martyrologium pod datą 15 sierpnia; pod tą datą figuruje też w Martyrologium rzymskim od czasów średniowiecza.

Z uwagi na przypadającą w tym samym dniu Uroczystość Wniebowzięcia NMP, mającą wyższą rangę niż wspomnienie świętego, obchód ku czci św. Tarsycjusza przenoszony jest gdzieniegdzie na dzień 21 listopada[4][5].

Relikwie

Szczątki męczennika złożono w katakumbach św. Kaliksta; obok pochowany został także męczennik papież Stefan I (254-257)[1].

W 1675 relikwie świętego przeniesiono do Neapolu do bazyliki św. Dominika, gdzie ufundowano osobną kaplicę. Część relikwii przechowywana jest w salezjańskim kolegium przy Via Appia w Rzymie.

Patronat

Pius X ogłosił go patronem włoskiej Akcji Katolickiej.

W wielu krajach katolickich (również w Polsce) Tarsycjusz uważany jest za patrona służby liturgicznej (zwłaszcza ministrantów). W niektórych parafiach kandydaci na ministrantów otrzymują komżę w dzień wspomnienia świętego lub w niedzielę go poprzedzającą.

Święty ten patronuje ponadto pierwszej komunii świętej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c .:ILG:. - Czytelnia: 15 sierpnia - Św. Tarsycjusz, brewiarz.pl [dostęp 2020-04-24].
  2. Martyrologium Romanum.
  3. St. TarsiciusCatholic Encyclopedia (ang.)
  4. Życiorys św. Tarsycjusza, Ministranci parafii Wniebowzięcia NMP w Chorzowie [dostęp 2020-04-24] (pol.).
  5. Święty Tarsycjusz, Archidiecezja Przemyska, 10 września 2015 [dostęp 2020-04-24] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]