Przejdź do zawartości

Święty gaj (mormonizm)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Black-and-white photograph of slender, tall birch trees
Fotografia gaju wykonana przez George’a Edwarda Andersona, około 1907

Święty gaj (ang. Sacred Grove) – potoczna nazwa zalesionego obszaru nieopodal Palmyry w stanie Nowy Jork. Jedno z miejsc świętych w tradycji ruchu świętych w dniach ostatnich[1.1].

Zagajnik ten położony jest na zachodnim krańcu dawnego gospodarstwa należącego do Josepha Smitha seniora i jego rodziny[2.1]. Był częścią piętnastoakrowego obszaru wykorzystywanego przez Smithów do produkcji cukru i syropu klonowego[1.1]. Porośnięty jest rozmaitymi gatunkami drzew, w tym klonami, bukami, dębami, wiązami czy dzikimi wiśniami[3][1.1]. Odgrywa szczególną rolę w mormońskiej teologii i historii, jako miejsce, w którym Joseph Smith Jr. miał doznać pierwszej wizji[1.1]. Wydarzenie to uznawane jest przez członków tej tradycji religijnej za początek przywrócenia[2.2] pierwotnego Kościoła ustanowionego przez Jezusa Chrystusa[4].

Smithowie opuścili gospodarstwo związane z zagajnikiem w 1830. Kolejni posiadacze tego terenu zasadniczo zachowali sam gaj[3], prawdopodobnie uznając historyczne i religijne znaczenie tego miejsca. W 1907[2.3] Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich nabył ten obszar od Williama A. Chapmana[1.1][3]. Stał się on ostatecznie zalążkiem związanej z tym Kościołem grupy miejsc i budowli o historycznym znaczeniu dla świętych w dniach ostatnich. Zachowano jednocześnie jego pierwotny charakter. Drzewa będące jego częścią w czasach Smitha wciąż rosną, choć dokładne miejsce w obrębie samego gaju, w którym doszło do wspomnianej teofanii, pozostaje nieznane[2.4][1.1]. Gaj stał się ważnym miejscem dla mormońskiej turystyki religijnej[2.5][1.2], w samym tylko 1989 odwiedziło go przeszło 36 tysięcy osób[1.3], w latach późniejszych odwiedzało go przeszło 100 tysięcy osób rocznie[5]. Organizowane są również po nim wirtualne wycieczki[6]. Przewija się w mormońskiej sztuce religijnej, znalazł chociażby miejsce w hymnie Joseph Smith’s First Prayer, pióra George’a Manwaringa z muzyką Sylvanusa Billingsa Ponda[7].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Daniel H. Ludlow (red.): Encyclopedia of Mormonism. New York: Macmillan Publishing, 1992. ISBN 978-0-02-904040-9.
    1. 1 2 3 4 5 6 S. 1247.
    2. S. 1247–1248.
    3. S. 1248.
  2. Sacred Grove, [w:] Arnold K. Garr, Richard O. Cowan, Donald Q. Cannon (red.), Encyclopedia of Latter-day Saint History [e-book], Salt Lake City: Deseret Book, 2000, ISBN 1-57345-822-8.
    1. S. lokalizacja 7877.
    2. S. lokalizacja 7878-7879.
    3. S. lokalizacja 7880.
    4. S. lokalizacja 7879.
    5. S. lokalizacja 7880-7881.
  3. 1 2 3 Don Enders: The First Vision: Journey to the Sacred Grove. [w:] Church History [on-line]. churchofjesuschrist.org, 2019-02-20. [dostęp 2021-02-26]. (ang.).
  4. The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints: First Vision. [w:] Gospel Topics [on-line]. churchofjesuschrist.org. [dostęp 2021-02-26]. (ang.).
  5. The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints: The First Vision: Journey to the Sacred Grove. [w:] Church History [on-line]. churchofjesuschrist.org. [dostęp 2021-02-26]. (ang.).
  6. Lindsey Williams: These Church historic sites are offering virtual tours. [w:] LDSLiving [on-line]. ldsliving.com, 2020-08-18. [dostęp 2021-02-26]. (ang.).
  7. The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints: Joseph Smith’s First Prayer. [w:] Hymns [on-line]. churchofjesuschrist.org. [dostęp 2021-02-26]. (ang.).