Świadectwo urodzenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadectwo urodzenia
Gatunek wojenny
Rok produkcji 1961
Data premiery 2 października 1962
Kraj produkcji  Polska
Język polski
niemiecki
Czas trwania 99 min
Reżyseria Stanisław Różewicz
Scenariusz Tadeusz Różewicz
Stanisław Różewicz
Główne role Henryk Hryniewicz
Edward Mincer
Beata Barszczewska
Muzyka Lucjan Kaszycki
Zdjęcia Stanisław Loth
Scenografia Tadeusz Wybult
Montaż Czesław Raniszewski
Anna Rubińska
Produkcja Zespół Filmowy Rytm

Świadectwo urodzenia – polski film wojenny z 1961 roku. Historie wojenne opowiedziane z perspektywy dzieci. Na film składają się trzy oddzielne nowele.

Nowele[edytuj | edytuj kod]

Na drodze[edytuj | edytuj kod]

Kampania wrześniowa w 1939 r. Zaginiony chłopiec z taborytą Józefem wiozą kancelarię oddziału, który został rozbity. Obaj błąkają się po rozdrożach, aż w końcu Józef bierze za karabin i staje do nierównej walki z czołgami.

Występują:

List z obozu[edytuj | edytuj kod]

Zbyszek, Heniek i Jacek pomagają matce w trudach dnia codziennego. Henio pieczołowicie dba o buty ich ojca, który trafił do niemieckiego obozu jenieckiego. Pewnego dnia do ich domu trafia radziecki jeniec, który uciekł z obozu. Najstarszy z chłopców bez wahania oddaje mu buty taty

Występują:

Kropla krwi[edytuj | edytuj kod]

Mirka jest żydowską dziewczynką, którą znajomi rodziców ukrywają w sierocińcu. Podczas kontroli trafiają tam niemieccy specjaliści od spraw rasowych. Po zbadaniu dziewczynki wykrywają u Mirki cechy nordyckie i postanawiają wysłać do niemieckiej placówki.

Występują:

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • MFF dla Dzieci i Młodzieży w Wenecji 1961 – Lew św. Marka
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia dla Stanisława Różewicza i Stanisława Lotha (przyznana w 1962)
  • MFF dla Młodzieży w Cannes 1962:
    • Grand Prix
    • Nagroda FIPRESCI

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]