Świadkowie Jehowy na Filipinach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy na Filipinach
Państwo  Filipiny
Liczebność
(2018)
217 220
% ludności kraju
(2018)
0,2%
Liczba zborów
(2018)
3419
Rozpoczęcie działalności 1908
Mapa lokalizacyjna Filipin
Largo
Largo
Davao
Davao
Victoria
Victoria
Manila
Manila
Orani
Orani
Quezon City
Quezon City
Geographylogo.svg
Miejscowości na Filipinach, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy oraz zaznaczone na niebiesko Biuro Oddziału
Dwie z Sal Królestwa na Filipinach, w San Jose, Tarlac ...
... oraz w Pandi, Bulacan

Świadkowie Jehowy na Filipinach – społeczność wyznaniowa na Filipinach należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy licząca w 2018 roku 217 220 głosicieli, należących do 3419 zborów[1][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 601 325 osób[2]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Quezon City[3]. Jedna z 25 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 000 głosicieli[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

W 1908 roku dwoje kaznodziejów ze Stanów Zjednoczonych, Louise Bell wraz z mężem, rozpoczęło działalność w mieście Sibalom w prowincji Antique. Pracowali oni jako nauczyciele, a w wolnych chwilach rozpowszechniali zamówione z Biura Głównego Towarzystwa Strażnica w Brooklynie traktaty. 14 stycznia 1912 roku, w trakcie podróży dookoła świata siedmioosobowego komitetu Badaczy Pisma Świętego, Charles Taze Russell wygłosił przemówienie „Gdzie są umarli?” w Grand Opera House w Manili[5].

W 1920 roku przyjechał kolejny Badacz Pisma Świętego, William Tinney – współwyznawca z Kanady. Założył klasę studiów Biblii. Choć William Tinney ze względu na stan zdrowia miał powrócić do rodzinnego kraju to jednak zainteresowani sami urządzali zebrania, a literatura docierała do nich pocztą[6].

W 1933 roku wierzenia Świadków Jehowy były przedstawiane w rozgłośni radiowej KZRM. W tym samym roku z Hawajów przybył Joseph Dos Santos, który prowadził działalność kaznodziejską. 1 czerwca 1934 roku zaczęło funkcjonować utworzone przez niego Biuro Oddziału. W języku tagalskim wydano pierwszą publikację Towarzystwa Strażnica. W 1938 roku mimo napotykanego sprzeciwu działało 121 głosicieli. Rok później nagrano na płyty gramofonowe wykłady biblijne w języku tagalskim, które 373 głosicieli przy pomocy przenośnych gramofonów odtwarzało mieszkańcom.

W 1941 roku kolejne publikacje religijne przetłumaczono na 4 główne języki. Zaczęto organizować niewielkie zgromadzenia. Liczba głosicieli przekroczyła ponad 2000 osób, wielu w czasie okupacji japońskiej za zachowanie neutralności zostało osadzonych w obozach.

W 1945 roku w Lingayen w prowincji Pangasinan na zgromadzenie przybyło ponad 4000 osób. Rok później w kraju działalność prowadziło 2600 głosicieli.

Rozwój działalności[edytuj | edytuj kod]

14 czerwca 1947 roku przyjechali pierwsi absolwenci Szkoły Gilead: Earl Stewart, Victor White i Lorenzo Alpiche. W tym samym liczba głosicieli przekroczyła ponad 2900 osób.

W roku 1950, przybyli kolejni misjonarze, m.in. Brownowie i Willettowie, wysłani do Cebu City, również Andersonowie, których skierowano do Davao, a także Steele’owie, Smithowie, Neal Callaway oraz bracia Hachtel i Bruun.

W 1951 roku otworzono Biuro Oddziału. Prawie 14 tysięcy filipińskich głosicieli odwiedził Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel. Rok później grupę 7 głosicieli z Filipin zaproszono do 20 klasy Szkoły Gilead[7]. W 1954 roku przybyli brytyjscy współwyznawcy Denton Hopkinson, Paul Bruun i Raymond Leach, kolejni z grupy 69 wyszkolonych zagranicznych misjonarzy skierowanych na Filipiny. W roku 1956 w ogólnokrajowym kongresie uczestniczył Nathan Homer Knorr, a w roku 1957 – Frederick William Franz[8]. W 1958 delegaci z Filipin uczestniczyli w zagranicznych kongresach „Wola Boża[9].

W roku 1962 działlnośc kaznodziejską prowadziło 36 829 głosicieli[10]. W roku 1963 na Filipinach odbył się kongres międzynarodowy „Wiecznotrwała dobra nowina[11]. W 1964 roku filipińscy głosiciele zostali po raz pierwszy zaproszeni do podjęcia służby misjonarskiej w sąsiednich krajach. Do połowy 2002 roku z Filipin do 19 różnych krajów skierowano ich 149. W dniach od 22 do 26 października w Manili odbył się kongres międzynarodowy „Pokój na ziemi”. Uczestniczyło w nim 64 715 osób, a 1835 zostało ochrzczonych.

W 1975 roku liczba głosicieli przekroczyła 77 tysięcy. W 1977 roku przeszło 100 tysięcy osób spotkało się na 20 kongresach „Rozradowani pracownicy” w różnych częściach Filipin. W dniach od 22 do 26 sierpnia 1978 roku na Rizal Memorial Stadium w Manili odbył się kongres „Zwycięska wiara”. W kongresach „Zwycięska wiara” uczestniczyło na Filipinach ogółem 107 449 osób.

W 1983 roku do drukarni Towarzystwa Strażnica wysłano pierwszy MEPS, rozpoczynając druk publikacji w kilkunastu językach używanych na Filipinach. W 1987 roku liczba głosicieli przekroczyła 100 tysięcy[10].

W styczniu 1991 roku w Manili odbył się kongres międzynarodowy „Czysta mowa”. 13 kwietnia 1991 roku oddano do użytku nowe obiekty Biura Oddziału. Z wizytą przyjechał przedstawiciel Towarzystwa Strażnica – John E. Barr. Do kraju przybyło 6 misjonarzy. Skierowano też pomoc humanitarną dla współwyznawców poszkodowanych przez wybuch wulkanu Pinatubo.

W 1993 roku na 5 stołecznych stadionach odbył się kongres międzynarodowy „Pouczani przez Boga”, podczas którego ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku cebuańskim, ilokańskim i tagalskim[12][13]. W roku 2000 wydano Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w języku tagalskim. Na kongresie regionalnym „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!”, który odbył się w dniach od 13 do 15 listopada 2014 roku ogłoszono wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku hiligaynon[14], natomiast 12 stycznia 2019 roku na wyspie Leyte ogłoszono wydanie Przekładu Nowego Świata w języku waray-waray. Wersje zrewidowane oparte na edycji angielskiej z 2013 roku wydano w językach: ilokańskim – 16 września 2018 roku na kongresie „Bądź odważny!” w Manili[15], cebuańskim – 12 stycznia 2019 roku w mieście Lapu-Lapu na wyspie Cebu[16] oraz tagalskim – 20 stycznia 2019 roku w Quezon City[17][18].

W 1993 roku Sąd Najwyższy orzekł, że decyzja o wydaleniu ze szkoły uczniów – Świadków Jehowy za odmowę salutowanie fladze, stanowiła naruszenie prawa do wolności religijnej, które jest zagwarantowane przez konstytucję Filipin. Sąd zauważył, że takie działania nie zakłócają spokoju ich sąsiadów i że Świadkowie Jehowy są uznaną religią na Filipinach[19].

W 1997 roku na zgromadzeniach okręgowych „Wiara w słowo Boże” zebrało się ponad 300 tysięcy osób. Rok później 107 delegatów pojechało na zgromadzenie międzynarodowe „Boża droga życia” na zachodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych. We wrześniu 1998 roku 35 delegatów uczestniczyło w kongresie międzynarodowym w Korei Południowej. W tym samym 1998 roku otworzono pierwszą na Filipinach Salę Zgromadzeń na 12 tysięcy miejsc.

W 2001 roku rozbudowano Biuro Oddziału. W tym czasie w Komitecie Oddziału usługiwali: Denton Hopkinson, Felix Salango, Felix Fajardo, David Ledbetter i Raymond Leach. 1 listopada 2003 roku zakończyła się kolejna rozbudowa stołecznego Biura Oddziału. Z wizytą przebywał przedstawiciel Towarzystwa Strażnica – Stephen Lett.

W sierpniu 2002 roku islamiści z Grupy Abu Sajjafa powiązanej z Al-Ka’idą porwali, a potem zabili dwóch Świadków Jehowy.

W 2007 roku działalność kaznodziejską prowadziło 155 286 głosicieli. Dwa lata później delegacja filipińskich Świadków Jehowy uczestniczyła latem w kongresie międzynarodowym „Czuwajcie!” w Rzymie. Liczba głosicieli przekroczyła 160 tysięcy. Na Wieczerzy Pańskiej zebrało się 523 200 osób. W roku 2012 liczba głosicieli przekroczyła 181 tysięcy osób.

W grudniu 2012 roku skierowano pomoc humanitarną dla współwyznawców poszkodowanych przez tajfun Bofa[20].

Do 2013 roku prawie 3000 filipińskich głosicieli przeprowadziło się w regiony kraju, gdzie jest ich niewielu[21]. Po tym jak w listopadzie 2001 roku wdrożono program budowy Sal Królestwa, w sierpniu 2013 roku na Filipinach wzniesiono tysięczny taki obiekt[22]. W latach 2001–2015 wzniesiono przeszło 1100 Sal Królestwa[23]. W 2013 roku w Manili odbył się kongres specjalny „Słowo Boże jest prawdą!”.

15 października 2013 roku doszło do trzęsienia ziemi o sile 7,2 stopnia w skali Richtera. W jego wyniku straciło życie trzech Świadków Jehowy. W tym samym regionie 8 listopada 2013 roku przeszedł supertajfun Haiyan. Wśród ofiar znalazło się 27 Świadków Jehowy, zniszczonych zostało ponad 100 domów należących do filipińskich Świadków oraz 5 miejsc wielbienia. W ramach międzynarodowej akcji niesienia pomocy poszkodowanym w rejony dotknięte katastrofą dostarczono żywność, wodę, leki i inne środki, których zakup sfinansowano z funduszy ofiarowanych na ogólnoświatową działalność wyznania. Zorganizowano też międzynarodowe brygady wykwalifikowanych ochotników by nieść pomoc ofiarom tych klęsk żywiołowych[24][25][26]. W ciągu niecałego roku od przejścia tajfunu odbudowano lub naprawiono 750 domów należących do Świadków Jehowy. W pracach tych uczestniczyło 522 filipińskich ochotników oraz 90 osób z innych krajów[27].

W roku 2015 liczba głosicieli przekroczyła 200 tysięcy. W listopadzie 2015 roku delegacja Świadków Jehowy z Filipin brała udział w kongresie specjalnym pod hasłem „Naśladujmy Jezusa!” w tajlandzkim Chiang Mai[28].

W 2016 roku po wizycie przedstawicieli Świadków Jehowy w Wydziale Edukacji w mieście Dipolog, stolicy prowincji Zamboaga del Norte, przedstawiono 30-minutowe prezentacje wartości edukacyjnej, etycznej i moralnej strony jw.org na trzech seminariach dla nauczycieli miast tej prowincji. Ponieważ cieszyły się one powodzeniem Wydział Edukacji postanowił o przeprowadzeniu dodatkowych prezentacji dla psychologów szkolnych. Łącznie w prezentacjach tych uczestniczyło ponad 1000 pedagogów[29].

W październiku 2016 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez tajfuny Sarika i Haima[30]. Od grudnia 2016 roku do kwietnia 2017 roku Świadkowie Jehowy na Filipinach przeprowadzili akcję odbudowy i naprawy ponad 300 domów oraz 24 Sale Królestwa, które zostały uszkodzone lub zniszczone w wyniku przejścia supertajfunu Nock-Ten (Nina)[31]. 22 stycznia 2016 roku w Tacloban otwarto Biuro Tłumaczeń publikacji biblijnych na język warajski[32]. W lutym 2017 roku uroczyście oddano do użytku rozbudowane i zmodernizowane obiekty Biura Oddziału w Quezon City. Druk literatury biblijnej dla Filipin przeniesiono do Biura Oddziału w Japonii[33][34].

W dniach od 17 do 19 listopada 2017 roku w indonezyjskiej Dżakarcie odbył się kongres specjalny „Nie poddawaj się!” z udziałem delegacji z Filipin[35].

W październiku 2018 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez tajfun Yutu[36].

Od 1 do 3 listopada 2019 roku w Manili zaplanowano kongres międzynarodowy „Miłość nigdy nie zawodzi!” z udziałem zagranicznych delegacji z 23 krajów[37].

Strażnica” jest tłumaczona na siedem głównych języków używanych na Filipinach[3], a broszury i traktaty na 14 dalszych[38].

Zebrania odbywają się w językach: tagalskim, filipińskim migowym, angielskim, bikol, cebuańskim, chińskim (mandaryńskim, minnańskim), hiligajno, ibanag, ilokańskim, japońskim, koreańskim, pangasinan, pendżabskim, perskim i waray-waray. Kongresy odbywają się w językach: tagalskim, filipińskim migowym, angielskim, bikol, cebuańskim, hiligajno, ibanag, ilokańskim, japońskim, koreańskim, pangasinan i waray-waray.

W miejscowym Biurze Oddziału „Strażnica” tłumaczona jest na osiem głównych języków używanych na Filipinach. W dziesięciu językach nagrywa się publikacje audio i wideo[3].

Zgromadzenie specjalne w Pasay (kwiecień 2015)
Zgromadzenie specjalne w Pasay (kwiecień 2015)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbory i grupy tagalskojęzyczne działają również na Arubie, w Australii, Austrii, Belgii, Cyprze, Francji, Grecji, Guamie, Hiszpanii, Hongkongu, Indonezji, Irlandii, Japonii, Kanadzie, Korei Południowej, Makau, Niemczech, Norwegii, Nowej Zelandii, Papui-Nowej Gwinei, Portugalii, Samoa Amerykańskim, Stanach Zjednoczonych, Tajlandii, Wielkiej Brytanii, Włoszech i na Wyspach Salomona. Zbory i grupy ilokańskojęzyczne działają również w Hongkongu, Izraelu, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Natomiast w języku cebuańskim również w Japonii i Stanach Zjednoczonych. W dniach 24–26 lipca 2015 roku w Rzymie zorganizowano kongres pod hasłem „Naśladujmy Jezusa!”. Był pierwszym, podczas którego 60 zborów i grup z Europy mogło wysłuchać programu w języku tagalskim. Uczestniczyło w nim 3239 delegatów (Źródło: Kongres w języku tagalskim w Rzymie – „wielkie rodzinne spotkanie).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filipiny – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-25].
  2. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2018. jw.org.
  3. a b c Watchtower: Biuro Oddziału na Filipinach. jw.org. [dostęp 2017-01-25].
  4. Watchtower: Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników”. jw.org, 2015. [dostęp 2015-09-06].
  5. Rocznik Świadków Jehowy 2003 ↓, s. 152, 153.
  6. Rocznik Świadków Jehowy 2003 ↓, s. 154, 155.
  7. Watchtower. Pozostawiłem wszystko, żeby naśladować Mistrza. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXVIII, s. 29, grudzień 2017. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  8. „Stałem się wszystkim dla ludzi wszelkiego pokroju”. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXVII, s. 3–7, grudzień 2016. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  9. Rocznik Świadków Jehowy 2003. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2003, s. 150–255.
  10. a b Królestwo Boże panuje!. Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 88.
  11. Watchtower: Niezapomniany kongres. jw.org. [dostęp 2015-01-01].
  12. Watchtower: Zjednoczeni dzięki pouczeniom Bożym. jw.org, 1994. [dostęp 2015-11-04].
  13. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 1995. s. 8.
  14. Rocznik Świadków Jehowy 2016. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 30.
  15. Watchtower: Wydanie Przekładu Nowego Świata w kolejnych czterech językach. jw.org, 2018-09-17. [dostęp 2018-11-14].
  16. Watchtower: Wydanie Przekładu Nowego Świata w pięciu językach. jw.org, 2019-01-14. [dostęp 2019-02-01].
  17. Watchtower: Wydanie Przekładu Nowego Świata w języku tagalskim. jw.org, 2019-01-21. [dostęp 2019-02-01].
  18. Watchtower: Świadkowie Jehowy wydają Przekład Nowego Świata w trzech językach używanych na Filipinach. jw.org, 2019-04-03. [dostęp 2019-04-13].
  19. Królestwo Boże panuje!. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe, 2014, s. 154, 155.
  20. Watchtower: Filipiny po przejściu tajfunu Bofa. jw.org, 2013-01-14. [dostęp 2013-12-07].
  21. Chętnie stawili się do dyspozycji – na Filipinach. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXVI, s. 5, 15 października 2013. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  22. Watchtower: Już tysiąc Sal Królestwa – i ciągle ich przybywa. jw.org. [dostęp 2014-09-30].
  23. Kalendarz Świadków Jehowy 2016. Towarzystwo Strażnica.
  24. Watchtower: Supertajfun Haiyan pustoszy środkowe Filipiny. jw.org, 2013-11-14. [dostęp 2013-12-07].
  25. Watchtower: Aktualizacja: Świadkowie Jehowy niosą pomoc po supertajfunie Haiyan. jw.org, 2014-03-17. [dostęp 2014-03-19].
  26. Watchtower: Dokumentowanie przykładów wiary po tajfunie Haiyan. tv.jw.org, 2015-11-02. [dostęp 2015-11-16].
  27. Watchtower: Rok po przejściu supertajfunu Haiyan poszkodowani mieszkają w nowych domach. jw.org, 21 stycznia 2015. [dostęp 2015-01-29].
  28. 2015 Thailand Special Convention of Jehovah’s Witnesses (ang.). thailand2015.org.
  29. Watchtower: Filipińscy pedagodzy dostrzegają zalety serwisu jw.org. jw.org, 2018-07-12. [dostęp 2018-07-20].
  30. Watchtower: Świadkowie Jehowy niosą pomoc po uderzeniu dwóch tajfunów na Filipinach. jw.org, 2016-11-01. [dostęp 2016-11-01].
  31. Watchtower: Świadkowie Jehowy prowadzą akcję odbudowy po uderzeniu supertajfunu Nock-Ten. jw.org, 2017-04-26. [dostęp 2017-05-04].
  32. Gobleth Moulic: Scene of tragedy in Tacloban now hosts Bible translation offices (ang.). newsinfo.inquirer.net, 2017-09-26. [dostęp 2017-10-18].
  33. Watchtower: Zdjęcia z rozbudowy na Filipinach (1) (od lutego 2014 do maja 2015). jw.org, 2015-11-19. [dostęp 2015-11-19].
  34. Watchtower: Zdjęcia z rozbudowy na Filipinach (2) (od czerwca 2015 do czerwca 2016). jw.org, 2018-02. [dostęp 2018-02-13].
  35. Watchtower: Kongresy specjalne 2017 (ang.). jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-06-15].
  36. Watchtower: Tajfun Yutu na Filipinach. jw.org, 2018-11-12. [dostęp 2018-07-20].
  37. Watchtower: Kongresy międzynarodowe 2019. jw2018.org, 2018-08-08. [dostęp 2018-08-08].
  38. Filipiny. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXIII, s. 2, 15 września 2012. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]