Świadkowie Jehowy w Vanuatu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świadkowie Jehowy w Vanuatu
Świadkowie Jehowy
Kraj  Vanuatu
Liczebność
(2014)
587
 % ludności kraju
(2014)
0,22%
Liczba zborów
(2014)
10
Rozpoczęcie działalności 1930

Świadkowie Jehowy w Vanuatu – wspólnota religijna Świadków Jehowy w Vanuatu, licząca w 2014 roku 587 głosicieli, należących do 10 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2014 roku zebrało się 3308 osób[1]. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Numea w Nowej Kaledonii[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1930 George Winton rozpoczął regularne krzewienie swojej religii na terenie obecnego Vanuatu.

W roku 1958 do pomocy w działalności kaznodziejskiej przybyli australijscy współwyznawcy. Na projekcje filmu Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu w 1967 roku przybyło 40 osób.

W 1971 roku zanotowano liczbę 15 głosicieli. W 1972 roku powstała pierwsza Sala Królestwa w kraju. W roku 1973 w kraju działało 38 Świadków Jehowy. W 1979 roku liczba głosicieli wyniosła 64 osoby, a 10 lat później przekroczyła 100.

W 1987 roku zorganizowano pomoc humanitarną ofiarom cyklonu Uma. W 1996 roku zanotowano liczbę 200 głosicieli w 3 zborach. W 2012 roku osiągnięto liczbę 564 głosicieli a w 2014 roku 587 głosicieli w 10 zborach.

W marcu 2015 roku tropikalny cyklon Pam zniszczył 31 domów oraz poważnie uszkodził 58 domów należących do Świadków Jehowy. Na wyspie Tanna zniszczył lub uszkodził niemal wszystkie domy Świadków Jehowy. Wiatr zniszczył również 3 Sale Królestwa, a inna została uszkodzona przez powalone drzewo. W wyniku podjętej akcji Komitet Pomocy Doraźnej utworzony w Port Vila, stolicy Vanuatu, zadbał o najpilniejsze potrzeby takie jak żywność, woda pitna i dach nad głową dla około 100 rodzin Świadków Jehowy[3].

Sytuacja wyznania[edytuj | edytuj kod]

Konstytucja gwarantuje obywatelom wolność wyznania, a rząd przestrzega tego prawa[4]. Organizacje religijne są zobowiązane do rejestracji, jednak w praktyce tolerowana jest także działalność niezarejestrowanych grup wyznaniowych i religii. Państwo zapewnia głównym wyznaniom chrześcijańskim możliwość nauczania religii na podstawie materiałów danego wyznania. Prawo dotyczące szkolnictwa umożliwia rodzicom, aby ich dzieci były zwolnione z lekcji religii[5].

Organizacje monitorujące przestrzeganie praw człowieka w poszczególnych krajach regularnie publikują doniesienia dotyczące sytuacji mniejszości religijnych, w tym Świadków Jehowy w Vanuatu, rejestrowane przez Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców[5]. Według dostępnych informacji z ostatnich latach nie było doniesień o przypadkach prześladowań na tle religijnym[5].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Liczba głosicieli (w tym pionierów)[edytuj | edytuj kod]

Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18][19][20][1]:

  • najwyższa liczba głosicieli osiągnięta w danym roku służbowym[a] (liczby nad słupkami na wykresie)
  • przeciętna liczba pionierów w danym roku służbowym (ciemniejszym odcieniem, liczby na słupkach wykresu)

Liczba obecnych na Pamiątce[edytuj | edytuj kod]

Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18][19][20][1]:

Uwagi

  1. Rok służbowy liczony jest od września poprzedniego roku kalendarzowego do sierpnia danego roku kalendarzowego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rocznik Świadków Jehowy 2015. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 186-187.
  2. Watchtower: Biuro Oddziału w Nowej Kaledonii (pol.). jw.org. [dostęp 2015-01-08].
  3. Watchtower: Świadkowie Jehowy organizują akcję niesienia pomocy po przejściu cyklonu Pam. jw.org, 2015-04-09. [dostęp 2015-04-22].
  4. Vanuatu Religious Freedom – NCBuy Country Reference for Vanuatu, NetCent Communications (www.ncbuy.com) (ang.)
  5. 5,0 5,1 5,2 UNHCR/Refworld/Religious groups: Jehovah's Witness – Vanuatu (ang.). Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR).
  6. 6,0 6,1 2011 report of Jehovah's Witnesses Worldwide (ang.). www.watchtower.org. [dostęp do 27.08.2012]., dostępna kopia: Informe Mundial de de los Testigos de Jehová 2011
  7. 7,0 7,1 Rocznik Świadków Jehowy 2001. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 32–39. ISBN 83-86930-44-6.
  8. 8,0 8,1 Rocznik Świadków Jehowy 2002. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2002, s. 32–39. ISBN 83-86930-54-3.
  9. 9,0 9,1 Rocznik Świadków Jehowy 2003. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2003, s. 32–39. ISBN 83-86930-60-8.
  10. 10,0 10,1 Rocznik Świadków Jehowy 2004. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2004, s. 32–39. ISBN 83-86930-72-5.
  11. 11,0 11,1 Rocznik Świadków Jehowy 2005. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2005, s. 32-39. ISBN 83-86930-76-4.
  12. 12,0 12,1 Rocznik Świadków Jehowy 2006. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2006, s. 32-39. ISBN 83-86930-83-7.
  13. 13,0 13,1 Rocznik Świadków Jehowy 2007. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 32-39. ISBN 83-86930-89-6.
  14. 14,0 14,1 Rocznik Świadków Jehowy 2008. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2008, s. 32-39. ISBN 83-86930-93-4.
  15. 15,0 15,1 Rocznik Świadków Jehowy 2009. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2009, s. 32-39. ISBN 978-83-61557-00-5.
  16. 16,0 16,1 Rocznik Świadków Jehowy 2010. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2010, s. 32-39. ISBN 978-83-61557-06-7.
  17. 17,0 17,1 Rocznik Świadków Jehowy 2011. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2011, s. 40-47. ISBN 978-83-61557-21-0.
  18. 18,0 18,1 Rocznik Świadków Jehowy 2012. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 44-51. ISBN 978-83-61557-26-5.
  19. 19,0 19,1 Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 180-187. ISBN 978-83-61557-32-6.
  20. 20,0 20,1 Rocznik Świadków Jehowy 2014. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 186-187.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]