Świadkowie Jehowy na Wyspie Świętej Heleny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy na Wyspie Świętej Heleny
Państwo  Wielka Brytania
Terytorium zamorskie  Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha
Liczebność
(2018)
117
% ludności kraju
(2018)
3%
Liczba zborów
(2018)
3
Rozpoczęcie działalności ok. 1933
Wyspa Świętej Heleny na mapie południowej części Oceanu Atlantyckiego

Świadkowie Jehowy na Wyspie Świętej Heleny – społeczność wyznaniowa na Wyspie Świętej Heleny, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 117 głosicieli, należących do 3 zborów[1]. Na jednego głosiciela tego wyznania przypada około 35 mieszkańców – najmniejsza liczba na świecie[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zgromadziło się 246 osób (6% mieszkańców wyspy). Miejscowe zbory korzystają z Sal Królestwa w Half Tree Hollow, Levelwood i Longwood[2]. W pobliżu Jamestown znajduje się Sala Zgromadzeń[3]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje południoafrykańskie Biuro Oddziału.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1933 na krótko odwiedziło wyspę dwóch pionierów Świadków Jehowy. Nowym wyznaniem zainteresował się Tom Scipio, policjant i diakon Kościoła baptystów[4][3]. Wkrótce opuścił ten Kościół wraz z grupą ok. 10 innych jego członków[3]. Potem otrzymali z nowojorskiego Biura Świadków Jehowy gramofony i płyty z nagranymi wykładami religijnymi. Nowi wyznawcy przemierzali wyspę i odtwarzali te nagrania[4]. W roku 1948 na wyspie działało 10 głosicieli[5].

W 1951 roku przyjechał na wyspę (na rok) pierwszy przedstawiciel Towarzystwa Strażnica, Południowoafrykańczyk Jacobus van Staden. Z czasem utworzono dwa zbory: jeden w Levelwood, a drugi w Jamestown[4][3].

W 1958 roku George Scipio (syn Toma Scipio, jedyny dentysta na wyspie) reprezentował Wyspę Świętej Heleny w dwuminutowym wystąpieniu na kongresie międzynarodowym pod hasłem „Wola Boża” w Nowym Jorku[3]. Liczba głosicieli szybko rosła i w 1998 roku było ich już 160. W 1999 roku powstał trzeci zbór[6]. Później wielu opuściło wyspę, przenosząc się w inne miejsca[3]. Na Wyspie Świętej Heleny działa około 120 Świadków Jehowy, a na uroczystość Wieczerzy Pańskiej (Pamiątkę) corocznie przybywa 6–10% mieszkańców wyspy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wyspa Świętej Heleny – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-26].
  2. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-01-05].
  3. a b c d e f Radowanie się w Jehowie pomimo prób. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 25–29, 1.02.1999. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  4. a b c Rocznik Świadków Jehowy 2007. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2007, s. 172–174. ISBN 83-86930-89-6.
  5. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses. Watchtower, 1949, s. 234. (ang.)
  6. Rocznik Świadków Jehowy 2000. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2000, s. 32–39. ISBN 83-86930-36-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]