Świadkowie Jehowy w Argentynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Argentynie
Państwo  Argentyna
Liczebność
(2018)
153 342
% ludności kraju
(2018)
0,34%
Liczba zborów
(2018)
1980
Rozpoczęcie działalności 1907[1]
Mapa lokalizacyjna Argentyny
Moreno
Moreno
Cordoba
Cordoba
Lomas
Lomas
Misiones
Misiones
Cañuelas
Cañuelas
Buenos Aires
Buenos Aires
Mendoza
Mendoza
E
E
AS
AS
Geographylogo.svg
Miejscowości w Argentynie, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy (kolor czerwony), Sala Kongresowa (zielony) oraz Biuro Oddziału (niebieski). Skróty: Lomas – Lomas de Zamora, AS – Arrayo Seco, E – Ezeiza
Broszura Codzienne badanie Pism w języku hiszpańskim

Świadkowie Jehowy w Argentynie – społeczność religijna w Argentynie, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 153 342 głosicieli, należących do 1980 zborów[2]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zgromadziły się 312 994 osoby[3][4]. Działalność miejscowych oraz urugwajskich wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Buenos Aires[5]. Jest to jedna z 25 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 000 głosicieli[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy list z Argentyny do Towarzystwa Strażnica dotarł w roku 1885. Wtedy też do kraju trafiły pierwsze publikacje biblijne Badaczy Pisma Świętego. W roku 1907 rodzina Heinów, mieszkająca w niemieckiej społeczności w prowincji Misiones, otrzymywała publikacje w języku niemieckim, którymi dzieliła się krewnymi i sąsiadami. Wkrótce utworzyli oni pierwszą grupę Badaczy Pisma Świętego w Argentynie[1][7]. W 1923 roku do kraju przybył Kanadyjczyk George Young. W ciągu kilku miesięcy zorganizował rozpowszechnienie w 25 najważniejszych miastach tego kraju 1480 książek i około 300 000 egzemplarzy innych publikacji biblijnych[8][9]. Wtedy też do Argentyny został skierowany hiszpański współwyznawca Juan Muñiz[10]. W 1926 roku otworzył w Buenos Aires Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica, które objęło nadzór nad działalnością w Argentynie, Chile, Paragwaju i Urugwaju[7][10]. W 1925 roku do kraju skierowano Karla (Carlosa) Otta, niemieckiego współwyznawcę, który prowadził działalność kaznodziejską wśród licznej w Argentynie ludności niemieckojęzycznej[10].

W 1930 roku wierzenia Badaczy Pisma Świętego przyjął Nicolás Argyrós, z pochodzenia Grek, który zaczął głosić greckojęzycznym mieszkańcom Buenos Aires. Kiedy później dostatecznie opanował język hiszpański, prowadził działalność ewangelizacyjną w tym języku w 14 spośród 22 prowincji Argentyny, głównie w północnej części kraju[10]. W tym też czasie wierzenia Świadków Jehowy przyjął Polak Jan (Juan) Rębacz, który razem z innym polskim współwyznawcą podjął działalność w południowej części Argentyny. Na początku lat 30. Armando Menazzi rozpoczął służbę jako sługa pełnoczasowy. Kupił on stary autobus i przerobił, dzięki czemu dziesięciu i więcej głosicieli wspólnie podróżowało, by prowadzić działalność kaznodziejską na odległych terenach[1]. W okresie tym w Argentynie publikacje o tematyce biblijnej rozpowszechniano w wielu językach: greckim, hiszpańskim, niemieckim, angielskim, arabskim, chorwackim, francuskim, jidysz, litewskim, łotewskim, ormiańskim, polskim, portugalskim, rosyjskim, ukraińskim, węgierskim i włoskim[11].

W roku 1945 do Argentyny przyjechał ówczesny prezes Towarzystwa Strażnica, Nathan H. Knorr[12]. Liczba głosicieli wyniosła 363 osoby[13]. W następnym roku do kraju skierowano dwoje argentyńskich misjonarzy, absolwentów Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. W roku 1947 w kraju działało 679 głosicieli. Od 1948 roku kierowano do Argentyny także misjonarzy pochodzących z innych krajów, w sumie blisko 80 osób[12]. W 1949 roku miała miejsce ponowna wizyta N. Knorra. Rozpoczął się sprzeciw ówczesnych władz: unieważniono zgodę na wynajem sali, w której miał przemawiać, a gdy zgromadzenie przeniesiono do Sali Królestwa, policja zatrzymała prezesa Towarzystwa Strażnica oraz pozostałych obecnych do następnego dnia[14].

Zakaz działalności[edytuj | edytuj kod]

W 1950 roku na krótko oficjalnie uznano działalność 1416 miejscowych Świadków Jehowy, po czym obłożono ją zakazem[13][15]. Zabroniono im urządzać publiczne zgromadzenia oraz prowadzić działalność ewangelizacyjną. Natomiast Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica dalej funkcjonowało[14]. W 1953 roku zorganizowano wizytę Nathana H. Knorra oraz Miltona G. Henschela. Z powodu oficjalnego zakazu, podróżowali osobno i spotykali się ze współwyznawcami na niewielkich zgromadzeniach – w sumie przemawiali w 56 miejscach, a łączna liczba słuchaczy ich przemówień przekroczyła 2,5 tysiąca[16].

W roku 1956 w kraju zorganizowano w wielu miejscach małe zgromadzenia. W grudniu 1957 roku podjęto próbę zorganizowania większego, ogólnokrajowego kongresu, jednak gdy delegaci zaczęli się gromadzić w wynajętej sali w Buenos Aires, policja ją zamknęła, a 4 mężczyzn zatrzymano pod zarzutem organizacji nielegalnego zgromadzenia. Działanie władz sprzeczne z konstytucją zostały zaskarżone[16] i 14 marca 1958 roku w sprawie wolności zgromadzania sąd wydał wyrok korzystny dla Świadków Jehowy. W tym samym roku przeprowadzono kampanię informacyjną na temat działalności Świadków Jehowy i podjęto próbę jej legalizacji, jednak nie uzyskano uznania prawnego[17].

W 1959 roku przedstawiono władzom petycję o przyznanie wolności religijnej, podpisaną przez 322 636 osób. Charles Eisenhower – przedstawiciel Biura Oddziału – spotkał się z wysokimi urzędnikami. Ponadto z zagranicy przysłano ponad 7000 listów domagających się rejestracji. Mimo tych starań wyznanie nie zostało oficjalnie uznane, jednak stosunek rządu do Świadków wyraźnie złagodniał[17].

W roku 1962 ukończono budowę nowych budynków Biura Oddziału[18]. W roku 1966 odbył się kongres międzynarodowy „Synowie Boży – synami wolności” z udziałem 15 238 obecnych, na którym 692 osoby zostały ochrzczone. W kraju działało 12 331 głosicieli[19].

W 1970 roku osiągnięto nową najwyższą liczbę 18 763 głosicieli[20]. Na początku 1974 roku Świadkowie Jehowy w Argentynie uczestniczyli w międzynarodowych zgromadzeniach pod hasłem „Boskie zwycięstwo” przeprowadzonych w Río Ceballos i Buenos Aires. Przybyło na nie około 15 tysięcy osób[21]. W październiku 1974 roku oddano do użytku nową siedzibę Biura Oddziału; okolicznościowe przemówienie wygłosił ówczesny wiceprezes Towarzystwa Strażnica, Frederick W. Franz. W grudniu powołano do istnienia Stowarzyszenie Kulturalne River Plate, by za jego pomocą sprowadzić z zagranicy wyposażenie dla miejscowej drukarni[18]. Drukarnia w Argentynie była pierwszą na świecie drukarnią Świadków Jehowy, w której używano do druku maszyny offsetowej zwojowej[21]. W roku 1975 powstał pierwszy zbór koreańskojęzyczny w Argentynie. W kolejnym roku, po przejęciu władzy w kraju przez wojskowy rząd Juana Peróna, miało miejsce szereg działań propagandowych i prześladowań wyznania[22].

7 września 1976 roku, na podstawie rozporządzenia z 31 sierpnia, zakazano (i tak już zdelegalizowanej w 1950 roku) działalności Świadków Jehowy w Argentynie. Policja zamknęła Biuro Oddziału i drukarnię oraz wszystkie Sale Królestwa[23]. Konfiskowała też publikacje religijne, jeśli nie zdołano ich w porę ukryć[24]. Później osoby odmawiające służby wojskowej trafiały z tego powodu do więzień[1]. 23 listopada 1977 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla współwyznawców, poszkodowanych przez wielkie trzęsienie ziemi. 10 października 1978 roku sprawy związane z działalnością wyznania przedstawiono m.in. Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka, która uznała, że w przypadku Świadków Jehowy władze naruszyły prawa człowieka i zaleciła uchylenie zakazu[25]. W roku 1979 Sąd Najwyższy zagwarantował Świadkom Jehowy prawo do kontynuowania nauki w szkołach nawet pomimo odmowy udziału w ceremoniach patriotycznych[26].

Uchylenie zakazu i dalszy rozwój[edytuj | edytuj kod]

12 grudnia 1980 roku rząd odwołał zakaz działalności dla 36 050 głosicieli działających w Argentynie. 9 marca 1984 roku władze uznały Stowarzyszenie Świadków Jehowy za religię. Oddano do użytku Salę Zgromadzeń w mieście Moreno. Zanotowano liczbę 51 962 głosicieli. W roku 1986 otwarto Salę Zgromadzeń w mieście Lomas de Zamora.

W roku 1990 rozbudowano Biuro Oddziału. W grudniu 1990 roku na stadionach „River Plate” i „Vélez Sarsfield” w Buenos Aires odbył się kongres międzynarodowy „Czysta mowa”. Wśród ponad 67 000 obecnych było około 6000 delegatów z ponad 20 krajów, m.in. z Japonii[27]. Przemówienia wygłosili członkowie Ciała Kierowniczego – John E. Barr i Lyman A. Swingle[28]. W roku 1993 wybudowano Salę Zgromadzeń w mieście Cordoba, a do stolicy Chile, Santiago pojechało na zgromadzenie międzynarodowe „Pouczani przez Boga” przeszło 1000 argentyńskich delegatów. W roku 1994 utworzono pierwsze argentyńskie zbory dla niesłyszących i zbory angielskojęzyczne. W marcu 1995 roku we wsi Cañuelas otwarto Salę Zgromadzeń, mogącą pomieścić prawie 10 000 osób. Przemówienie okolicznościowe wygłosił Carey W. Barber z Ciała Kierowniczego, który wziął też udział w specjalnym zgromadzeniu na stadionie River Plate, na które przybyło 71 800 osób. W roku 1998 delegaci z Argentyny byli obecni na kongresach międzynarodowych „Boża droga życia” w São Paulo w Brazylii i w San Diego w Stanach Zjednoczonych. W kwietniu 1998 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla współwyznawców poszkodowanych przez powódź.

W roku 2009 liczba głosicieli przekroczyła 140 000 osób. W kolejnym roku na Pamiątce obecnych było 320 217 osób. Wiosną 2011 roku do kraju dotarli kolejni misjonarze Szkoły Gilead. W drugiej połowie roku 2011 Świadków Jehowy zorganizowali pomoc współwyznawcom z południa kraju, których domy zostały uszkodzone przez pył wulkaniczny[29].

W roku 2012 Sąd Najwyższy Argentyny wydał orzeczenie na korzyść wyznawcy Pabla Alberraciniego, nakazujące poszanowania jego praw do podejmowania decyzji w sprawie leczenia[30].

W kwietniu 2013 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez powódź w Buenos Aires i La Plata[31]. W roku 2013 kongres specjalny „Słowo Boże jest prawdą!” odbył się w Cañuelas. W 2014 roku liczba głosicieli przekroczyła 150 tysięcy[32]. W kwietniu 2017 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla współwyznawców poszkodowanych przez powódź w prowincjach Chubut i Salta[33].

Sąd Apelacyjny miasta La Plata stwierdził, że oboje rodzice mają równe prawo do pouczania nieletnich w kwestiach religijnych[34]. W dniach od 27 do 29 października 2017 roku w boliwijskim mieście Cochabamba odbył się kongres specjalny „Nie poddawaj się!” z udziałem delegacji z Argentyny[35], a w listopadzie 2018 roku kongres specjalny „Bądź odważny!” w Limie w Peru[36].

W sierpniu 2018 roku w Buenos Aires ruszyła budowa nowego Biura Oddziału, które zostanie oddane do użytku w 2020 roku[37].

Od 6 do 18 października 2018 roku, w związku z letnimi Młodzieżowymi Igrzyskami Olimpijskimi w Buenos Aires, przeprowadzono specjalną kampanię głoszenia w miejscach publicznych. Ponad 6400 Świadków Jehowy wykorzystało do tego 390 wózków na literaturę, ustawionych w prawie 100 miejscach[38].

Od 13 do 15 grudnia 2019 roku w Buenos Aires zaplanowano kongres międzynarodowy „Miłość nigdy nie zawodzi!” z udziałem zagranicznych delegacji z 28 krajów[1].

Zebrania zborowe odbywają się w języku hiszpańskim, angielskim, arabskim, argentyńskim migowym, chińskim, francuskim, guarani, keczua (Boliwia), keczua (Santiago del Estero), koreańskim, kreolskim (Haiti), niemieckim, ormiańskim, portugalskim, rosyjskim, romani (Argentyna) i walijskim[a]. Kongresy regionalne odbywają się w językach: hiszpańskim, angielskim, argentyńskim migowym, chińskim, guarani, keczua i koreańskim. Świadkowie Jehowy w Argentynie korzystają z 1024 własnych Sal Królestwa.

W Biurze Oddziału literatura biblijna jest tłumaczona na argentyński język migowy, urugwajski język migowy, język romani używany w Argentynie i miejscowe języki: keczua (Santiago del Estero), chorote, pilaga, toba i wichi[5].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Grupy posługujące się językiem romani (Argentyna) znajdują się również w Brazylii oraz w Szwecji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Watchtower: Kongresy międzynarodowe 2019. jw2018.org, 2018-08-08. [dostęp 2018-08-08].
  2. Argentyna – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-25].
  3. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2018. jw.org.
  4. Argentyna. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 2, sierpień 2015. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  5. a b Watchtower: Biuro Oddziału w Argentynie. jw.org. [dostęp 2017-01-25].
  6. Watchtower: Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników”. jw.org, 2015. [dostęp 2015-09-06].
  7. a b Welcome to the Argentina Branch Office of Jehovah’s Witnesses. Watchtower, 2013. (ang.)
  8. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. New York: Towarzystwo Strażnica, 1995, s. 436. ISBN 83-903551-0-8.
  9. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. New York: Towarzystwo Strażnica, 1995, s. 366. ISBN 83-903551-0-8.
  10. a b c d Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 151
  11. Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 152
  12. a b Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 154
  13. a b Jehowa dokonał dla nas wielkich rzeczy. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CVII nr 7, s. 23, 1986. 
  14. a b Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 155
  15. Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 186
  16. a b Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 156, 157
  17. a b Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 157
  18. a b Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 159
  19. ‘Faith Talked About Throughout the Whole World’. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 268, 1 maja 1967 (ang.). 
  20. Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 158
  21. a b Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 160
  22. Rocznik Świadków Jehowy 2001, ss. 161–164
  23. Rocznik Świadków Jehowy 2001, ss. 164, 165
  24. Rocznik Świadków Jehowy 2001, ss. 168, 169
  25. Inter-American Commission on Human Rights: Jehovah's Witnesses v. Argentina, Case 2137, Inter-Am. C.H.R., OEA/Ser.L/V/II.47, doc. 13 rev. 1 (1978) (ang.). worldcourts.com. [dostęp 2014-03-12].
  26. Królestwo Boże panuje!. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe, 2014, s. 154, 155.
  27. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1998. . s. 157. 
  28. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 2001. . s. 207. 
  29. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  30. Rocznik Świadków Jehowy 2014. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 34, 35.
  31. Watchtower: Powódź w Argentynie. jw.org, 2013-04-29. [dostęp 2015-11-01].
  32. Rocznik Świadków Jehowy 2015. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 178–187.
  33. Watchtower: Ulewne deszcze i powodzie w Argentynie. jw.org, 2017-05-02. [dostęp 2017-05-04].
  34. Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 30.
  35. Watchtower: Kongresy specjalne 2017. jw2017.org, 2016-10-01. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-25)].
  36. Watchtower: Kongresy specjalne 2018. jw2018.org, 2017-09-10. [dostęp 2017-09-18].
  37. Watchtower: Ruszyła budowa nowego Biura Oddziału w Argentynie. jw.org, 2019-04-29. [dostęp 2019-05-10].
  38. Watchtower: Kampania głoszenia w miejscach publicznych podczas Młodzieżowych Igrzysk Olimpijskich w roku 2018 w Argentynie. jw.org, 2018-11-06. [dostęp 2018-11-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]