Świadkowie Jehowy w Beninie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Beninie
Państwo  Benin
Liczebność
(2018)
13 644
% ludności kraju
(2018)
0,11%
Liczba zborów
(2018)
209
Rozpoczęcie działalności 1929
Mapa lokalizacyjna Beninu
Kotonu
Kotonu
Abomey
Abomey
Abomey-Calavi
Abomey-Calavi
Djakotomey
Djakotomey
Pobé
Pobé
Porto-Novo
Porto-Novo
Savé
Savé
Comé
Comé
Geographylogo.svg
Miejscowości w Beninie, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy oraz zaznaczone na niebiesko Biuro Oddziału.

Świadkowie Jehowy w Beninie – społeczność wyznaniowa w Beninie (dawniej Dahomej), należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 13 644 głosicieli, należących do 209 zborów[1][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 44 661 osób[2][3]. Działalność miejscowych Świadków Jehowy oraz Świadków Jehowy w Burkinie Faso, Nigrze i Togo koordynuje Biuro Oddziału w Kotonu[4]. Sale Zgromadzeń znajdują się w miejscowościach: Abomey, Abomey-Calavi, Comé, Djakotomery, Pobé, Porto-Novo i Savé.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki i rozwój[edytuj | edytuj kod]

W 1929 roku w Dahomeju kilka osób zainteresowało się nową religią. W 1938 do prowadzenia działalności kaznodziejskiej w Porto-Novo skierowano 12 nigeryjskich współwyznawców.

W roku 1948, Nourou Akintoundé, rdzenny mieszkaniec Dahomeju rozpoczął działalność na rzecz religii, z którą zapoznał się w Nigerii. Zanotowano liczbę 301 głosicieli. Zorganizowano pierwsze większe zgromadzenie w Beninie. Rok później w zgromadzeniu uczestniczyło ponad 1000 osób. W tym samym roku zaczęły się prześladowania ze strony kleru oraz władz, nastąpił początek masowych aresztowań Świadków Jehowy.

W 1951 roku w 7 zborach działało 247 głosicieli – inni wciąż przebywali w więzieniach. W 1955, w zborach rozpoczęto organizowanie kursów czytania i pisania dla analfabetów. 50 nigeryjskich Świadków Jehowy przeprowadziło się do Beninu, by pomagać w rozpowszechnianiu wiedzy z Biblii. Aresztowano 26 głosicieli za głoszenie – na rozprawie było ponad 1600 osób z całego kraju.

W 1958 roku zanotowano liczbę 1426 głosicieli. 3 lutego 1963 przybyli pierwsi misjonarze, absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead – Carroll i Keith Robinsowie. Rok później na kongresie zorganizowanym w Abomey zgromadziły się 1442 osoby.

Legalizacja[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1966 roku otworzono w Kotonu Biuro Oddziału i zalegalizowano oficjalnie działalność Świadków Jehowy w Beninie. Trzy lata później oddano do użytku nowe Biuro Oddziału w Kotonu. W grudniu 1970 roku w Kotonu odbył się kongres międzynarodowy „Ludzie dobrej woli”, a w dniach od 19 do 23 grudnia 1973 roku kongres „Boskie zwycięstwo”.

Zakaz działalności i prześladowania[edytuj | edytuj kod]

W 1975 roku aresztowano głosicieli za neutralność wobec „rewolucji” przeprowadzanej przez rząd. Rok później wydalono 10 misjonarzy oraz przeprowadzono rewizje w domu misjonarskim i Biurze Oddziału[5]. 30 kwietnia 1976 roku rząd zakazał działalności Świadków Jehowy. Ponad 600 wyznawców zmuszonych było uciec z kraju. Liczba głosicieli wyniosła 2381 osób[6]. W tym samym czasie amerykańska aktorka Teresa Graves w licznych wywiadach telewizyjnych w Stanach Zjednoczonych zwracała uwagę na te okrutne prześladowania[7].

Zniesienie zakazu i dalszy rozwój[edytuj | edytuj kod]

23 stycznia 1990 roku władze anulowały zakaz działalności. Rozpoczęto remontowanie Sal Królestwa, przejętych wcześniej przez rząd. Powrócili misjonarze i niektórzy uchodźcy. W połowie lipca ponownie otworzono Biuro Oddziału. W 1994 roku w kraju działało 2381 głosicieli.

1 stycznia 2000 roku otwarto nowe Biuro Oddziału. W 2007 roku liczba Świadków Jehowy w Beninie wyniosła 9332 osoby. Na Pamiątce zebrało się 38 589 osób. Rok później liczba głosicieli osiągnęła 9663 osób. W 2009 roku delegacja benińskich Świadków Jehowy uczestniczyła w kongresie międzynarodowym pod hasłem „Czuwajcie!” w Rzymie. W 2010 przekroczono liczbę 10 000 głosicieli, a na uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce) zebrało się 39 406 osób.

W 2011 roku do kraju przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead[8]. Zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez powódź[9]. W roku 2014 benińska delegacja Świadków Jehowy uczestniczyła w kongresie międzynarodowym „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!” w Nowym Orleanie w Stanach Zjednoczonych[10].

Kongresy odbywają się w 7 językach[b].

Literatura biblijna jest tłumaczona na języki: bariba, diula, dżerma, fon, gun, kabre i moore[4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Są to zbory francuskojęzyczne, fon, gun, joruba i twi, a także grupy angielskojęzyczne i amerykańskiego języka migowego (Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-06-04].)
  2. Kongresy odbywają się w językach: angielskim, ewe, fon, francuskim, gun, joruba i w amerykańskim języku migowym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Benin – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2019-01-02].
  2. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2018. jw.org.
  3. Benin. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 2, luty 2016. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  4. a b Watchtower: Biuro Oddziału Świadków Jehowy w Beninie. jw.org. [dostęp 2015-01-05].
  5. Margarita Königer: Cieszę się, że wybrałam taką drogę życiową. tv.jw.org, 2016-09-05. [dostęp 2016-09-05].
  6. Rocznik Świadków Jehowy 1997. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1997, s. 67–123.
  7. Zdecydowałam się na jedną miłość. „Przebudźcie się!”, s. 16–31, 8 kwietnia 1978 (wyd. polonijne). Watch Tower Bible and Tract Society. 
  8. Benin. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 31, 1 lutego 2012. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  9. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  10. Jehovah's Witnesses set international convention (ang.). crestviewbulletin.com, 2014-06-06. [dostęp 2015-08-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]