Świadkowie Jehowy w Brazylii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świadkowie Jehowy w Brazylii
Państwo  Brazylia
Liczebność
(2016)
829 743
 % ludności kraju
(2016)
0,39%
Liczba zborów
(2016)
11 911
Rozpoczęcie działalności 1899
W 2016 roku w Brazylii 829 743 głosicieli prowadziło przeszło 916 992 studiów biblijnych.

Świadkowie Jehowy w Brazylii – wspólnota religijna Świadków Jehowy w Brazylii, licząca w 2016 roku 829 743 głosicieli, należących do 11 911 zborów. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2016 roku zebrało się 1 799 512 osób[1][2]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Cesário Lange, około 150 kilometrów od São Paulo[3]. Świadkowie Jehowy w Brazylii korzystają z 27 Sal Zgromadzeń[4]. Jest to trzecia pod względem liczby głosicieli (po Stanach Zjednoczonych i Meksyku) wspólnota tego wyznania w świecie oraz jednocześnie jedna z 24 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 000 głosicieli[a][5].

Historia[edytuj]

Początki[edytuj]

W roku 1899 mieszkająca w São Paulo Sarah Bellona Ferguson, która jako dziecko w 1867 roku przeniosła się wraz z rodzicami ze Stanów Zjednoczonych do Brazylii, otrzymała ze Stanów Zjednoczonych kilka publikacji Towarzystwa Strażnica. Została pierwszą prenumeratorką „Strażnicy” w języku angielskim w Brazylii. Wraz z czwórką dzieci mogła zostać ochrzczona 11 marca 1924 roku po przyjeździe do Brazylii George’a Younga[6][7].

W roku 1919 ośmiu młodych brazylijskich marynarzy, przebywając w Nowym Jorku zaznajomiło się z wierzeniami Badaczy Pisma Świętego. Po powrocie do kraju, 10 marca 1920 roku, rozpoczęli nieoficjalną działalność kaznodziejską. Wkrótce do Brazylii wysłano George’a Younga, który w marcu 1923 w Rio de Janeiro i później w São Paulo przedstawiał wykłady publiczne, rozpowszechniał publikacje biblijne i usługiwał jako pielgrzym. 10 października 1922 roku ochrzczono pierwszych członków wyznania. Od numeru listopad-grudzień 1923 roku zaczęto wydawać w języku portugalskim „Strażnicę[7]. W tym samym roku otwarto w Rio de Janeiro Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica aby na miejscu tłumaczyć publikacje religijne na język portugalski[8]. 10 sierpnia 1924 odbył się kolejny chrzest. W roku 1927 pierwszym głosicielem polskiego pochodzenia został Bronisław Komka urodzony w Kraczewicach, kolejnym został m.in. Manoel Skrzek[9]. W 1932 roku w Manaquiri w stanie Amazonas powstał zbór. Po niedługim czasie na zebrania chodziło 70 osób – był to wtedy największy zbór w Brazylii[10].

W latach 30. XX wieku z Europy przysłano pionierów. W roku 1936 z San Francisco w Kalifornii przybyli Maud i Nathaniel Yuille’owie. Towarzyszył im pionier i tłumacz Antonio Andrade. Zabrali oni ze sobą 35 gramofonów oraz samochód z megafonem, który wykorzystywano do roku 1941. Na pierwsze zgromadzenie w São Paulo przybyło 110 osób. Podczas działalności kaznodziejskiej około 60 głosicieli w Brazylii używało literatury, kart świadectwa i nagrań gramofonowych w językach: angielskim, hiszpańskim, niemieckim, polskim, węgierskim, a od końca roku 1938 również w portugalskim. W każdą niedzielę odtwarzano z tego samochodu przemówienia biblijne w São Paulo i okolicy. W roku 1937 zgromadzenia odbyły się w São Paulo, Rio de Janeiro i Kurytybie. Chrzest organizowano w rzekach. Samochód z megafonem raz w miesiącu docierał do 3000 mieszkańców kolonii trędowatych, położonej około 100 km na północny zachód od São Paulo. Wkrótce powstał tam zbór[11].

W 1937 roku działało 127 głosicieli, w tym kilku pochodzenia polskiego głównie w stanie Rio Grande do Sul.

W roku 1940 władze aresztowały kilkunastu głosicieli i pionierów, których bezskutecznie zmuszano do wyrzeczenia się wiary. Do roku 1942 byli więzieni lub trzymano ich w aresztach domowych. We wrześniu 1942 roku w Hotelu Terminaus w São Paulo zorganizowano kongres „Nowy świat”, uczestniczyło w nim 721 osób, a 10 zostało ochrzczonych. W roku 1943 w Porto Alegre odbył się kongres „Wolny naród” z udziałem 50 osób, kongresy odbyły się również w miastach São Paulo, Salvador, Manaus, Rio de Janeiro i Kurdybie.

Rozwój działalności[edytuj]

W roku 1945 przysłano pierwszych misjonarzy z pierwszej klasy Szkoły Gilead[12]. W listopadzie 1945 roku w Brazylii działało 200 głosicieli. W tym samym roku Nathan H. Knorr i Frederick W. Franz, brali udział w programie kongresu w São Paulo. W roku 1946 z udziałem 1700 osób, zorganizowano kongres „Weselące się narody” w Teatrze Miejskim w São Paulo, a program przedstawiono w języku portugalskim, angielskim, niemieckim, polskim, rosyjskim i węgierskim. Ogłoszono na nim wydawanie „Przebudźcie się!” w języku portugalskim. W kraju działało wówczas 442 głosicieli w 36 zborach, a rok później – 648. W roku 1948 zanotowano już liczbę 1000 miejscowych Świadków Jehowy. W roku 1949 z okazji wizyty Nathana Knorra i Milton George Henschel zorganizowano serię zgromadzeń. W roku 1952 w Biurze Oddziału zainstalowano nowe prasy drukarskie – ilość drukowanych publikacji wzrosła trzykrotnie.

W roku 1956 do Brazylii przybyli kolejni misjonarze. W 1957 roku Świadkowie Jehowy w Brazylii liczyli już 10 tysięcy głosicieli. Rok później w Salach Królestwa rozpoczęto organizowanie specjalnych kursów czytania i pisania. Z możliwości nabycia tych umiejętności skorzystało ponad 20 tysięcy osób, spośród których znaczna część nie była Świadkami Jehowy. W 1962 roku zorganizowano Kurs Służby Królestwa dla osób pełniących służę misjonarską w Brazylii[13], a w kraju działało 26 390 głosicieli[14].

Pierwsze wydanie „Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata” brazylijscy Świadkowie Jehowy otrzymali w 1963 roku

W 1963 roku 57 delegatów z Brazylii uczestniczyło w kongresach międzynarodowych pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina” w Stanach Zjednoczonych, na których ogłoszono wydanie przekładu „Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata” w języku portugalskim, a w cztery lata później wydano całą Biblię. W roku 1966 w Sāo Paulo odbył się kongres międzynarodowy „Synowie Boży – synami wolności” z udziałem 46 151 obecnych, a 1723 osoby zostały ochrzczone. W kraju działało 38 109 głosicieli[15]. W 1968 roku liczba głosicieli wzrosła do ponad 50 tysięcy. 20 grudnia tego samego roku Biuro Oddziału przeniesiono z Rio de Janeiro do São Paulo[8]. Na początku 1968 roku w 12 kongresach „Dzieło czynienia uczniów” uczestniczyło 86 007 osób, a 627 zostało ochrzczonych. W styczniu następnego roku w 11 kongresach „Dobra nowina dla wszystkich narodów” brało udział 95 780 osób, a 2370 zostało ochrzczonych. Na przełomie roku 1969 i 1970 zorganizowano serię kongresów „Pokój na ziemi”, liczba obecnych wyniosła 93 826 osób, a 3120 zostało ochrzczonych.

W serii 18 kongresów „Ludzie dobrej woli”, który odbył się w grudniu 1970 roku i styczniu 1971 wzięło udział 120 950 osób, a 3036 zostało ochrzczonych. W 1971 roku liczba głosicieli w tym kraju przekroczyła 70 tysięcy. Pod koniec roku 1971 w serii 18 kongresów „Imię Boże” uczestniczyło 138 343 osób, 3610 zostało ochrzczonych. W roku 1973 rozpoczęto drukowanie publikacji w nowo otwartej drukarni. W ostatnich dniach 1973 roku odbył się w São Paulo kongres międzynarodowy „Boskie zwycięstwo” z udziałem 94 586 osób – dodatkowy kongres odbył się w mieście Salvador w stanie Bahia, z udziałem 32 348 osób. W roku 1975 przekroczono liczbę 100 tysięcy głosicieli. Kongres „Zwycięska wiara” w São Paulo odbył się w dniach od 3 do 7 stycznia 1979 roku, brało w nim udział 81 938 osób. W Brazylii w kongresach uczestniczyło 193 749 osób, ogłoszono również wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata języku portugalskim (Brazylia).

W drugiej połowie lat 70. XX wieku powstały w kraju pierwsze Sale Zgromadzeń – obecnie w całym kraju jest ich 25.

21 marca 1981 roku otwarto nowe budynki Biura Oddziału wraz z drukarnią w Cesário Lange, około 150 kilometrów od São Paulo[8]. W roku 1982 powstał pierwszy zbór brazylijskiego języka migowego – w 2011 roku było 358 takich zborów i 460 grup, które tworzyły 18 obwodów[16]. W 1983 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla ofiar powodzi w południowej części kraju. W dniach od 23 do 25 sierpnia 1985 roku odbyły się jednocześnie dwa kongresy międzynarodowe pod hasłem „Lud zachowujący prawość”. Na stadionie Morumbi w São Paulo obecnych było 162 941 delegatów z 11 krajów, natomiast na stadionie Maracanã w Rio de Janeiro 86 410. Dwaj członkowie Ciała Kierowniczego – John E. Barr i Lyman Alexander Swingle wygłosili specjalne przemówienia. W następnych tygodniach w pozostałych rejonach kraju zorganizowano 23 dalsze kongresy, na które przybyło w sumie 144 000 osób, z czego 1192 ochrzczono. Ogólna liczba przybyłych na kongresy w Brazylii wyniosła 389 387 osób, a 4825 osób zostało ochrzczonych[17][18]. W styczniu 1987 roku liczba głosicieli w Brazylii przekroczyła 200 tysięcy[14].

W sierpniu 1990 roku w São Paulo odbył się kolejny kongres międzynarodowy pod hasłem „Czysta mowa” z udziałem ponad 134 tysięcy delegatów z 14 krajów. W 1991 roku liczba głosicieli przekroczyła 300 tysięcy. W 1993 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez suszę na północnym wschodzie Brazylii. W kwietniu 1995 roku liczba głosicieli przekroczyła 400 tysięcy, a w 1999 – pół miliona. W roku 1998 w Rio de Janeiro i São Paulo odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Boża droga życia[19].

Od roku 2000[edytuj]

W 2000 roku w Brazylii przeszło 70 tysięcy osób zobaczyło objazdową wystawę Fioletowe trójkąty, przedstawiającą prześladowanie Świadków Jehowy w okresie II wojny światowej[20]. W 2003 roku przekroczono liczbę 600 tysięcy głosicieli, a w roku 2008 – 700 tysięcy. W roku 2008, 2009, w 2011 i w 2013, zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez powódź i osuwiska ziemi[21][22]. Pod koniec 2011 roku do kraju przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead.

W 2012 roku w Rio de Janeiro odbył się kongres specjalny „Strzeż swego serca!”[23].

22 marca 2015 roku w czasie specjalnego spotkania z okazji wizyty członka Ciała Kierowniczego – Davida Splane, ogłoszono i udostępniono około 1,1 miliona egzemplarzy zrewidowanego Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w brazylijskiej odmianie języka portugalskiego[24]. W roku 2015 przekroczono liczbę 800 tysięcy głosicieli.

W 2016 roku zorganizowano roczną kampanię ewangelizacyjną mającą na celu dotarcie do ludzi zamieszkujących najbardziej oddalone rejony Amazonii. W ciągu czterech miesięcy ponad 6500 głosicieli udało się do 53 miejscowości, by tam prowadzić działalność ewangelizacyjną[25]. Przy okazji Letnich Igrzysk Olimpijskich oraz paraolimpijskich zorganizowanych w sierpniu i wrześniu 2016 roku w Rio de Janeiro przygotowano specjalną kampanię mającą na celu dotrzeć do sportowców, dziennikarzy i gości z wielu krajów świata. Wzięło w niej udział około 4000 głosicieli, którzy posługując się 268 stojakami z literaturą biblijną rozpowszechnili ponad 85 tysięcy publikacji biblijnych w kilkunastu językach[26]. W dniach od 27 do 29 października 2017 roku w boliwijskim mieście Cochabamba odbył się kongres specjalny „Nie poddawaj się!” z udziałem delegacji z Brazylii[27], a na listopad 2018 roku kongres specjalny w Limie w Peru[28].

W Salvadorze działalność prowadzi przeszło 36 800 głosicieli w 351 zborach. W dzielnicy Pituba znajduje się kompleks 6 Sal Królestwa z którego korzysta 15 zborów. Ogółem na terenie miasta jest 20 takich kompleksów (w każdym z nich od 2 do 4 Sal Królestwa)[29].

Kongresy regionalne odbywają się w językach: portugalskim, brazylijskim migowym, angielskim, arabskim, brazylijskim niemieckim, chińskim, dolnoniemieckim (zachodniopomorskim), francuskim, guarani, hiszpańskim, japońskim, koreańskim, kreolskim (Haiti), niemieckim, talian i włoskim, a w przeszło 30 językach zebrania zborowe[b]. Brazylijskie Biuro Oddziału wysyła literaturę biblijną w przeszło 90 językach[3]. Działa w nim również Regionalny Zespół Wideo[30].

Zorganizowano 31 mobilnych brygad budowlanych, które przy współpracy z lokalnymi zborami remontują i budują nowe Sale Królestwa. Średnio, rocznie przeprowadza się około 250-300 takich przedsięwzięć, a od marca 2000 do 2013 roku zakończono 3647 takich zadań[31]. 4 maja 2014 roku w mieście Manaus, oddano do użytku 27 Salę Zgromadzeń wybudowaną w Brazylii[4][32].

Ponad 11 900 zborów w Brazylii spotyka się w Salach Królestwa

Uwagi

  1. Pozostałe kraje należące do grona „stutysięczników” to: Angola, Argentyna, Demokratyczna Republika Konga, Filipiny, Francja, Ghana, Hiszpania, Japonia, Kanada, Kolumbia, Meksyk, Niemcy, Nigeria, Peru, Polska, Południowa Afryka, Rosja, Stany Zjednoczone, Ukraina, Wenezuela, Wielka Brytania, Włochy i Zambia.
  2. Zebrania zborowe organizuje się m.in. w językach: portugalskim, brazylijskim migowym, ajmara, angielskim, arabskim, brazylijskim koreańskim, niemieckim, niemieckim (Brazylia), chińskim, dolnoniemieckim (zachodniopomorskim), francuskim, guarani, hiszpańskim, japońskim, keczua (Imbabura, Boliwia), koreańskim, kreolskim (Haiti), niemieckim, romani (Argentyna), satare-mare, talian, urugwajskim migowym i włoskim.

Przypisy

  1. Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 178, 179.
  2. Brazylia. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 2, 15 listopada 2015. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  3. a b Watchtower: Biuro Oddziału w Brazylii. jw.org. [dostęp 2013-12-11].
  4. a b Watchtower: Sala Zgromadzeń w amazońskiej dżungli. jw.org. [dostęp 2015-01-26].
  5. Watchtower: Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników”. jw.org, 2015. [dostęp 2015-09-06].
  6. Nosiciel światła dla wielu narodów. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXI, s. 24, 25, 1 lipca 2000. Watchtower. ISSN 1234-1150. 
  7. a b „Do wykonania jest większe żniwo”. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXV, s. 31, 32, 15 maja 2014. Watchtower. ISSN 1234-1150. 
  8. a b c Pierwsze utworzono sto lat temu. „Przebudźcie się!”. LXXXI, s. 17–19, 22 grudnia 2000. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe. ISSN 1234-1169. 
  9. Yearbook of Jehovah's Witnesses 1973. New York: Towarzystwo Strażnica, 1973, s. 44, 45.
  10. Królestwo Boże panuje!. Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 94.
  11. Samochód z megafonem znany milionom. „Strażnica”. CXXXVII, s. 31, 32, luty 2016. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  12. Charles Leathco: 70 lat błogosławieństw na przydzielonym terenie. tv.jw.org. [dostęp 2015-09-14].
  13. Bóg okazywał nam niezasłużoną życzliwość. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXVIII, s. 13–17, luty 2017. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe. 
  14. a b Królestwo Boże panuje!. Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 88.
  15. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 268, 1 maja 1967 (ang.). 
  16. Brazylijski język migowy. „Strażnica”. CXXXIII, s. 2, 15 lipca 2012. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  17. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1997. . 
  18. Watchtower. Jehowa nas strzeże. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 20–23, nr 14/1987. 
  19. Rocznik Świadków Jehowy 2000, s. 8.
  20. Rocznik Świadków Jehowy 2001, s. 21.
  21. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  22. Watchtower: Lawiny błotne w Brazylii. jw.org, 2013-01-11. [dostęp 2015-11-01].
  23. Watchtower: Specjalne kongresy Świadków Jehowy w siedmiu krajach. jw.org. [dostęp 2014-05-26].
  24. Watchtower: Cenny dar w języku portugalskim. tv.jw.org, 2015-07-06. [dostęp 2015-11-03].
  25. Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 58.
  26. Watchtower: Głoszenie podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro. tv.jw.org, wrzesień 2017. [dostęp 2017-09-10].
  27. Watchtower: Kongresy specjalne 2017. jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-10-01].
  28. Watchtower: Kongresy specjalne 2018. jw2018.org, 2017-09-10. [dostęp 2017-09-18].
  29. Watchtower: Miejsce wielbienia dla 15 zborów. tv.jw.org, 2017-11-03. [dostęp 2017-11-03].
  30. Watchtower: Sprawozdanie Komitetu Nauczania. tv.jw.org, 2017-07-03. [dostęp 2017-07-03].
  31. Z wizytą w Brazylii. „Przebudźcie się!”. XCIV, s. 9, grudzień 2013. Watch Tower Bible and Tract Society. 
  32. Watchtower: Uroczyste oddanie Sali Zgromadzeń w lesie deszczowym. tv.jw.org. [dostęp 2015-06-02].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]