Świadkowie Jehowy w Burkinie Faso

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Burkinie Faso
Państwo

 Burkina Faso

Liczebność
(2021)

1961

% ludności kraju
(2021)

0,01%

Liczba zborów
(2021)

49

Rozpoczęcie działalności

1959

Mapa konturowa Burkina Faso, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wagadugu”
Geographylogo.svg
Położenie Sali Zgromadzeń Świadków Jehowy oraz Biura Krajowego.

Świadkowie Jehowy w Burkinie Faso – społeczność wyznaniowa Burkinie Faso, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2021 roku 1961 głosicieli, należących do 49 zborów. W 2021 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 4528 osób[1][2][a]. Od 2012 roku działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Abomey-Calavi w Beninie[3]. Biuro Krajowe i Biuro Tłumaczeń znajduje się w Wagadugu[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1959 roku do kraju został wysłany na kilka tygodni Emmanuel Mama z Ghany, który prowadził działalność kaznodziejską w stolicy, w Wagadugu. W kraju tym nie było jednak miejscowych Świadków Jehowy. W 1963 roku do Wagadugu przeniosło się siedmiu Świadków Jehowy z Togo, z Beninu i z Demokratycznej Republiki Konga. Po paru miesiącach dołączyło do nich kilku współwyznawców z Ghany. W 1964 roku na skutek presji kleru na urzędników aresztowano tych głosicieli, trzymano ich 13 dni w więzieniu, po czym wydalono z kraju. Emmanuel Johnson, mieszkaniec kraju w 1965 roku kontynuował studium biblijne ze Świadkami Jehowy drogą listowną.

W 1972 roku w kraju działało 14 Świadków Jehowy, wśród nich misjonarka – absolwentka Szkoły Gilead – Margarita Königer[5]. Rok później w 3 zborach działało 19 głosicieli. W następnych latach do kraju dotarły kolejne grupy misjonarzy. W 1986 roku zanotowano liczbę 324 głosicieli w 14 zborach.

W 1993 roku liczba głosicieli wynosiła 345 osób. Do kraju przeprowadziło się kilkunastu Świadków Jehowy z Francji. W 1996, w stolicy kraju, Wagadugu, oddano do użytku Salę Zgromadzeń[6]. W 1998 roku rozpoczęto wydawanie publikacji Świadków Jehowy w języku moore.

W 2007 roku w Burkinie Faso zanotowano liczbę 1309 Świadków Jehowy, a na uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce) zebrało się 4038 osób. W 2010 roku liczba głosicieli wyniosła 1495.

W 2011 roku do kraju przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead. 19 lutego otwarto powiększone Biuro Krajowe. Zanotowano liczbę 1520 głosicieli. W maju 2011 roku opiekę nad działalnością Świadków Jehowy przejęło Biuro Oddziału w Beninie, a wcześniej działalność kaznodziejską na tym terenie nadzorował oddział w Wybrzeżu Kości Słoniowej[7].

W 2012 roku w Burkinie Faso działało 1581 głosicieli. 9 grudnia 2018 roku w Wagadugu ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku moore[8]. W 2019 roku przekroczono liczbę 2 tysięcy głosicieli.

Kongresy odbywają się w językach: angielskim, amerykańskim języku migowym, diula, ewe, francuskim i moore.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W związku z pandemią COVID-19 od marca 2020 roku działalność od domu do domu jest zawieszona (prowadzona jest obecnie listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych. Ich program jest zamieszczany w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Burkina Faso – Ilu tam jest Świadków Jehowy, jw.org [dostęp 2021-01-03].
  2. Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy w poszczególnych krajach w roku 2021, jw.org [dostęp 2021-02-02].
  3. Rocznik Świadków Jehowy 2013, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13.
  4. Watchtower, Biuro Krajowe w Burkinie Faso, jw.org [dostęp 2013-12-19].
  5. Margarita Königer: Cieszę się, że wybrałam taką drogę życiową, jw.org, 5 września 2016 [dostęp 2016-09-05].
  6. Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy, jw.org, 1997, s. 25.
  7. Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2012, New York: Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 32, 33, ISBN 978-83-61557-26-5.
  8. Watchtower, Wydanie Przekładu Nowego Świata w języku moore, jw.org, 11 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]