Świadkowie Jehowy w Islandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Islandii
Państwo  Islandia
Liczebność
(2017)
377
% ludności kraju
(2017)
0,11%
Liczba zborów
(2017)
7
Rozpoczęcie działalności 1929
Geographylogo.svg
Miejscowości w Islandii, w których działają zbory Świadków Jehowy (stan w roku 2017)[1]

Świadkowie Jehowy w Islandii – wspólnota religijna Świadków Jehowy w Islandii, licząca w 2017 roku 377 głosicieli, należących do 7 zborów[2]. W 2017 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 695 osób[3]. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje skandynawskie Biuro Oddziału z siedzibą w duńskim Holbæk[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

1 czerwca 1929 roku do Reykjaviku przybył ze Stanów Zjednoczonych 40-letni Georg Fjölnir Lindal, który w ten sposób stał się pierwszym głosicielem w Islandii. Do końca października G.F. Lindal rozpowszechnił 800 egzemplarzy książki „Harfa Boża” w języku islandzkim. Do 1936 roku Georg F. Lindal udostępnił w Islandii około 26–27 tys. książek[5].

25 marca 1947 roku do Islandii przybyło dwóch misjonarzy – absolwentów Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. Kolejni misjonarze przybyli rok później. Do 1950 roku misjonarze rozpowszechnili ponad 16 000 publikacji biblijnych. W stolicy utworzyli też mały zbór[6].

W 1951 roku odbyło się pierwsze islandzkie zgromadzenie Świadków Jehowy z udziałem 55 osób. Rok później w czerwcu, małżeństwo pionierów Oliver i Sally Macdonald zaczęło głosić na północy kraju, głównie w Akureyri. Tam jednak napotykali ostry sprzeciw ze strony wyznania Braci plymuckich, którym przewodził brytyjski konsul. W 1953 roku Georg F. Lindal po wielu latach służby kaznodziejskiej wyjechał do Kanady[7].

W 1956 roku siedmiu Islandczyków zostało Świadkami Jehowy. Rok później na wyspę przybyli nowi współwyznawcy z Danii, Szwecji i Niemiec. W czerwcu 1958 roku Islandię odwiedził amerykański nadzorca strefy (przedstawiciel Biura Głównego Świadków Jehowy) – Filip Hoffmann. Wygłosił on przemówienie do 38 osób. Od tamtego roku zgromadzenia odbywają się co roku. W tym samym roku 5 delegatów wyjechało na europejskie kongresy pod hasłem „Wola Boża[8].

Od 1 stycznia 1960 roku zaczęła się ukazywać islandzka edycja „Strażnicy”. W ciągu tego roku 41 głosicieli rozpowszechniło 26 479 egz. tego czasopisma. W latach 1961–1969 islandzkie delegacje były obecne na kongresach w Europie. W 1969 roku na kongres pod hasłem „Pokój na ziemi” wyjechało do Kopenhagi 110 islandzkich Świadków Jehowy (80 procent działających głosicieli). Była to największa grupa delegatów z Islandii uczestniczącym w kongresie międzynarodowym[9].

W 1965 roku powstał zbór w Keflavíku (obecne Reykjanesbær). W 1968 roku do Islandii przyjechał Nathan H. Knorr, członek Ciała Kierowniczego[10].

Rejestracja prawna[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 1969 roku otwarto Biura Oddziału. Świadkowie Jehowy zostali prawnie uznani i zarejestrowani w Ministerstwie Sprawiedliwości i Spraw Wyznaniowych. W maju 1970 roku Islandię odwiedził Milton G. Henschel. W 1975 roku oddano do użytku nowe powiększone Biuro Oddziału. W 1983 roku w Islandii działało 146 Świadków Jehowy.

W roku 1987 w Akureyri wybudowano nową Salę Królestwa i dom misjonarski. W realizacji tej inwestycji brało udział również 60 wolontariuszy z Finlandii i Szwecji. Rok później w Selfoss i w Reyðarfjörður powstały niewielkie zbory. W 1992 roku utworzono islandzki Komitet Łączności ze Szpitalami. W czerwcu 1995 roku w Keflavík i w Selfoss, wybudowano pierwsze Sale Królestwa w Islandii wzniesione metodą szybkościową, budowa trwała zaledwie cztery dni[11].

W 2001 roku urządzono wystawę dotyczącą prześladowań Świadków Jehowy w hitlerowskich Niemczech. Wystawę w trzech miejscach obejrzało 3896 osób, wyświetlano też islandzką wersję językową filmu Niezłomni w obliczu prześladowań – Świadkowie Jehowy a hitleryzm. W Akranes powstał zbór. W 2010 roku w Islandii działało 362 Świadków Jehowy w 6 zborach. Rok później powstały dwa kolejne zbory. Delegacje z Islandii brały udział w kongresach specjalnych, w 2012 roku („Strzeż swego serca!”) w Göteborgu, w roku 2013 („Słowo Boże jest prawdą!”) w Kopenhadze, w 2015 roku („Naśladujmy Jezusa!”) w Sztokholmie w Szwecji, w 2016 roku („Lojalnie trwajmy przy Jehowie!”) w holenderskim Utrechcie oraz w Nuuk na Grenlandii.

W 2012 roku w Islandii działało 377 głosicieli. Nadzór nad działalnością miejscowych wyznawców przejęło duńskie Biuro Oddziału[4].

Zebrania zborowe odbywają się w języku islandzkim, angielskim, hiszpańskim i polskim. Kongresy regionalne i zgromadzenia obwodowe odbywają się w języku islandzkim i angielskim[1].

Zbór polskojęzyczny[edytuj | edytuj kod]

Zbór polskojęzyczny w Reykjavíku, liczący w 2017 roku ponad 40 głosicieli, którzy prowadzą z osobami zainteresowanymi przeszło 20 bezpłatnych studiów biblijnych[12]. W latach 2011–2016 był grupą polskojęzyczną przy zborze angielskojęzycznym[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-01-10].
  2. Islandia – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2017-12-31].
  3. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2017. jw.org.
  4. a b Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13.
  5. Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 201–214.
  6. Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 215–220.
  7. Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 221.
  8. Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 222, 224, 226.
  9. Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 225, 226.
  10. Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 244.
  11. Rocznik Świadków Jehowy 2005 ↓, s. 244, 245.
  12. Watchtower: JW Broadcasting – lipiec 2017 (od 60 min.). tv.jw.org. [dostęp 2017-07-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]