Świadkowie Jehowy w Kanadzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świadkowie Jehowy w Kanadzie
Państwo  Kanada
Liczebność
(2016)
115 006
 % ludności kraju
(2016)
0,32%
Liczba zborów
(2016)
1409
Rozpoczęcie działalności 1880
Mapa lokalizacyjna Kanady
Saskatoon
Saskatoon
Surrey
Surrey
Montreal
Montreal
Georgetown
Georgetown
Geographylogo.svg
Miejscowości w Kanadzie, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy oraz Biuro Oddziału (niebieski).

Świadkowie Jehowy w Kanadzie – wspólnota religijna Świadków Jehowy w Kanadzie, licząca w 2016 roku 115 006 głosicieli, należących do 1409 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2016 roku zebrały się 184 604 osoby[2]. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Georgetown w pobliżu Toronto[3]. Jedna z 24 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 000 głosicieli[a][4].

Przy kanadyjskim Biurze Oddziału znajduje się jedna z największych drukarń Towarzystwa Strażnica, która od 2011 roku drukuje czasopisma „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” oraz „Przebudźcie się!” dla Kanady, USA, Bermudów, Gujany i większości wysp basenu Morza Karaibskiego. Wydaje ona czasopisma w 30 językach, których łączny nakład stanowi prawie 25% czasopism w skali świata. Rocznie drukuje przeszło 255 milionów czasopism oraz wysyła ponad 6000 ton czasopism i innych publikacji w około 300 językach. Biuro Oddziału nadzoruje również tłumaczenie publikacji Świadków Jehowy na 12 rdzennych języków[5][6][7].

Historia[edytuj]

W 1914 roku rozpoczęto wyświetlanie Fotodramy stworzenia w kanadyjskich miastach

Początki[edytuj]

Od roku 1880 wielu Kanadyjczyków zainteresowało się działalnością Badaczy Pisma Świętego. W tym samym roku w Toronto powstał pierwszy zbór. W roku 1888 działalnością kaznodziejską objęto zachodnie prowincje kraju. W roku 1891 Charles Taze Russell był na zgromadzeniu w Toronto z udziałem 700 obecnych. W roku 1903 zgromadzenie odbyło się w Massey Hall w Toronto. Do roku 1911 powstało 108 zborów[8].

W 1914 roku rozpoczęto wyświetlanie filmu Fotodrama stworzenia (projekcje tłumaczone były również na język polski i ukraiński). W roku 1916 powstał zbór na Nowej Fundlandii. W 1917 roku George Young zaczął usługiwać w zborach w charakterze pielgrzyma, jak nazywano wówczas podróżujących przedstawicieli Towarzystwa Strażnica. W miastach i miejscowościach Kanady wygłaszał wykłady jak na przykład „Do piekła i z powrotem” oraz przedstawiał „Fotodramę stworzenia”. Przemawiał w teatrach przy wypełnionych salach. Plan jego wizyt w zborach zamieszczano w „Strażnicy” do roku 1921, kiedy to został skierowany na wyspy Morza Karaibskiego. W styczniu 1918 roku blisko 600 kanadyjskich duchownych podpisało petycję, w której wzywało do obłożenia zakazem publikacji Badaczy Pisma Świętego. 12 lutego 1918 roku władze kanadyjskie wydały zarządzenie, zgodnie z którym posiadanie publikacji było przestępstwem karanym grzywną oraz więzieniem. Zarządzenie zostało cofnięte 1 stycznia 1920 roku.

W 1918 roku otworzono Biuro Oddziału w Winnipeg. Dwa lata później przeniesiono je do Toronto, początkowo do budynku przy Dundad Street West, a w roku 1923 przy Irwin Avenue. W roku 1923 roku w zgromadzeniu w Toronto uczestniczyło około 1200 osób[8].

W roku 1925 audycje Badaczy Pisma Świętego były emitowane przez stacje radiowe[9] m.in. CHUC, CKCX, CHCY CFYC i CJCB. W tym samym roku prawnie zarejestrowano działalność Badaczy Pisma Świętego w Kanadzie.W roku 1926 rozgłośnie radiowe Towarzystwa Strażnica działały w prowincjach Alberta, Kolumbia Brytyjska, Ontario i Saskatchewan[10][11]. W roku 1927 wykład Wolność dla ludzi, przedstawiony przez Rutherforda na zgromadzeniu w Toronto w Kanadzie, przekazany został przez sieć 53 stacji nadawczych w różnych krajach – nawet w Anglii i Australii. W roku 1929 F.J. Franske – kapitan szkunera Morton Towarzystwa Strażnica wraz z Jimmym Jamesem prowadzili działalność kaznodziejską wśród mieszkańców Labradoru oraz wszystkich osad rybackich na Nowej Fundlandii. Zimą Franske przemierzał wybrzeże psim zaprzęgiem, działając wśród Eskimosów i Nowofundlandczyków. W następnych latach głosił w surowej krainie Cariboo w Kolumbii Brytyjskiej. W roku 1931 zanotowano liczbę 798 głosicieli, wzrosła ona do 4269 w roku 1939. Na przełomie lat 1932–1933 George Young wraz z dużą grupą pionierów prowadził działalność kaznodziejską w okolicach Ottawy.


Ze względu na neutralność władze zdelegalizowały działalność Świadków Jehowy 4 lipca 1940 roku[12][13]. Jednakże w Dominium Nowej Fundlandii we wrześniu 1942 roku w St. John’s można było zorganizować kongres „Nowy świat”.

Sytuacja w prowincji Quebec[edytuj]

W połowie lat 40. XX wieku w prowincji Quebec Świadkowie Jehowy spotkali się z brutalnym traktowaniem zarówno ze strony skrajnych ugrupowań katolickich, jak i urzędników państwowych. W 1946 roku przeprowadzono 16-dniową kampanię, w czasie której rozpowszechniano traktat zatytułowany „Zaciekła nienawiść Quebecu do Boga, Chrystusa i wolności hańbą dla całej Kanady”. Liczba spraw sądowych wytoczonych Świadkom Jehowy przekroczyła 1700. W roku 1946 Świadków Jehowy w Kanadzie bronił Hayden C. Covington[14].

2 marca 1947 roku Świadkowie Jehowy rozpoczęli w całym kraju kampanię, podczas której zachęcali do podpisywania skierowanej do rządu petycji w sprawie ustawy o swobodach obywatelskich. Zebrano ponad 500 000 podpisów. Była to największa petycja, jaką do tamtej pory przedłożono Parlamentowi Kanady. W 1948 roku zebrano jeszcze większą ilość podpisów, by poprzeć pierwszą petycję. W roku 1949 wypędzono misjonarzy Świadków Jehowy z miasta Joliette. W ciągu lat 1946–1950 liczba Świadków Jehowy w Quebecu wzrosła z 300 do 1000 osób.

W czerwcu 1950 roku Sąd Najwyższy Kanady w pełnym składzie przystąpił do rozpatrzenia sprawy oskarżonego o działalność wywrotową Aimé Bouchera, która miała polegać na rozpowszechnianiu traktatu „Zaciekła nienawiść Quebecu”. 18 grudnia 1950 Sąd Najwyższy po ponownej rozprawie uznał, że obywatele Kanady oraz całej Brytyjskiej Wspólnoty Narodów mogą swobodnie wyrażać obawy związane ze sposobem działania organów państwa. Orzeczenie to przyczyniło się do umorzenia pozostałych 122 spraw o działalność wywrotową wniesionych przeciw Świadkom Jehowy w Quebecu[15][16].

27 sierpnia 2003 roku Sąd Apelacyjny Quebecu podtrzymał decyzję, że władze lokalne nie mogą wymagać od Świadków Jehowy zezwolenia na publiczną działalności kaznodziejskiej od drzwi do drzwi, ani też nie może zabraniać prowadzenia jej w godzinach wieczornych lub w weekendy. Orzekł, że wizyty Świadków Jehowy to działalność społeczna[17][18][19].

Rozwój działalności[edytuj]

12 listopada 1944 roku w Maple Leaf Garden w Toronto przemówienie wygłosił Nathan Homer Knorr. W roku 1944 odzyskano obiekty w Toronto, tak iż mogły do nich wrócić osoby pracujące tam przed zakazem. W 1945 roku Sąd Najwyższy prowincji Ontario orzekł, że nie wolno zmuszać dzieci do udziału w uroczystościach niezgodnych z ich sumieniem. Nakazał też ponownie przyjąć uczniów wydalonych ze szkół[14]. 22 maja 1945 roku rząd kanadyjski uchylił zakaz działalności Świadków Jehowy[12]. W 1946 roku rząd kanadyjski uwolnił z obozów pracy wszystkich Świadków Jehowy[14]. 6 października 1953 roku Sąd Najwyższy stwierdził, że rozpowszechnianie publikacji Świadków Jehowy to nieodłączny element chrześcijańskiej wiary Świadków Jehowy, co jest konstytucyjnie chronione przez cenzurą. Decyzja Sądu Najwyższego posłużyła za podstawę umorzenia ponad 1600 spraw sądowych wytoczonych Świadkom Jehowy w prowincji Quebec[20][16].

W roku 1951 przekroczono liczbę 20 tysięcy głosicieli, w 1961 roku – 40 tysięcy, a w roku 1972 – 50 tysięcy.

W roku 1956 Biuro Oddziału przeniesiono do kompleksu budynków przy Bridgeland Avenue w Toronto. W roku 1960 w Vancouver odbył się kongres międzynarodowy „Lud zabiegający o pokój” z udziałem 65 609 osób. Następny kongres międzynarodowy „Zjednoczeni wielbiciele” w tym mieście odbył się w roku 1961. Brały w nim udział 28 952 osoby. W roku 1969 w Vancouver odbył się kongres międzynarodowy „Pokój na ziemi”. Wzięło w nim udział 65 609 osób, a 1853 zostało ochrzczonych.

W roku 1973 odbyły się kongresy „Boskie zwycięstwo”. W roku 1975 otwarto nowe Biuro Oddziału w Toronto i w tym samym roku przekroczono liczbę 60 tysięcy głosicieli. W roku 1978 na kongres „Zwycięska wiara” w Montrealu przybyło 80 008 osób. W pięciu kongresach uczestniczyło 140 590 osób[8].

W czerwcu 1981 roku otwarto nowe Biuro Oddziału w Halton Hills (Georgetown). Pierwszą Salę Królestwa metodą szybkościową – w ciągu weekendu – zbudowano w roku 1982 w miejscowości Elmira w prowincji Ontario.

W roku 1988 w Montrealu odbył się kongres międzynarodowy „Sprawiedliwość Boża”.

W 1990 roku przekroczono liczbę 100 tysięcy głosicieli. Do roku 1992 w Kanadzie wybudowano metodą szybkościową 306 Sal Królestwa. 25 września 1993 roku nastąpiło uroczyste otwarcie rozbudowanych obiektów Biura Oddziału. 27 stycznia 1995 roku po raz pierwszy w Kanadzie sąd najwyższej instancji orzekł, iż zapewniona w Karcie wolność wyznania obejmuje prawo rodziców do decydowania o metodach leczenia ich dzieci, także bez użycia krwi[21]. W 1998 roku odbyły się dwa kongresy międzynarodowe „Boża droga życia” w Vancouver z udziałem 22 273 osób, z delegatami z południowo-wschodniej Azji i Europy Północnej. W kongresie w Toronto, uczestniczyły delegacje zagraniczne głównie z Niemiec, Polski, Finlandii i Austrii. Liczba obecnych wyniosła 41 381. W sumie na kanadyjskich kongresach były delegacje z 52 krajów. Na kongresie w Montrealu obecne były 33 242 osoby, a wśród nich 4071 delegatów z innych krajów (m.in. z Francji i Brazylii, sporo z Belgii, Gwadelupy i Martyniki oraz z 13 krajów afrykańskich). W tym samym roku zanotowano w Kanadzie liczbę 114 272 głosicieli.

W 2001 roku Sąd Apelacyjny stwierdził, że wizyty Świadków Jehowy są uznane za służbę społeczną. W roku 2003 w Montrealu odbył się kongres międzynarodowy „Oddajcie chwałę Bogu”[22][23]. 26 czerwca 2009 roku Sąd Najwyższy Kanady orzekł, że decyzje co do leczenia podejmowane przez dojrzałego nastolatka „muszą być przestrzegane[24][25][26].

Od 2010 roku drukarnia w Georgetown przejęła od drukarni w Wallkill drukowanie czasopism „Strażnica” i „Przebudźcie się!” dla Kanady, USA i większości wysp karaibskich. Pod koniec 2011 roku do kraju przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead. W roku 2011 zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez pożary lasów w południowo-zachodniej części Kanady[27].

W 2012 roku na Pamiątce było obecnych 192 006 osób. W czerwcu 2013 roku kanadyjscy Świadkowie Jehowy zapewnili pomoc poszkodowanym przez powódź[28][29]. W listopadzie 2014 roku Świadkowie Jehowy uczestniczyli w targach książki w Toronto, popularyzując serwis jw.org[30].

We wrześniu i październiku 2014 roku przeprowadzono specjalną kampanię ewangelizacyjną w Nunavut oraz na Terytoriach Północno-Zachodnich. Grupa około 150 głosicieli podjęła starania by dotrzeć do 35 osad zamieszkałych przez Inuitów. Grupy głosicieli odwiedziły miasteczka i wioski na obszarze rozciągającym się przez ponad 3300 kilometrów. Choć Świadkowie Jehowy głosili tam już od dziesiątków lat to jednak przyjeżdżali tylko na krótko i często ograniczali się do rozpowszechniania literatury biblijnej. W trakcie tej dwumiesięcznej wyprawy Świadkowie Jehowy rozpowszechnili ponad 37 tysięcy publikacji biblijnych a blisko 600 osób poprosiło o ponowną wizytę, by kontynuować rozmowy na temat Biblii. Kampania ta pozwoliła rozpocząć regularną działalność kaznodziejską na tych terenach[31][32][33].

Na lipiec 2017 roku w Toronto zaplanowano kongres specjalny „Nie poddawaj się!” z udziałem delegacji z Kanady, Francji, Irlandii, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych[34].

Miejscowi głosiciele korzystają z Sal Zgromadzeń: w Montrealu, w Saskatoon (w prowincji Saskatchewan) i w mieście Surrey (w prowincji Kolumbia Brytyjska) koło Vancouver. W 2016 roku korzystano z 717 Sal Królestwa[1].

Zebrania zborowe odbywają się w ponad 50 językach: angielskim, albańskim, amerykańskim migowym, amharskim, arabskim, bengalskim, bułgarskim, cebuańskim, chińskim (kantońskim i mandaryńskim), Czarnych Stóp, czeskim, francuskim, greckim, hindi, hiszpańskim, ilokańskim, japońskim, khmerskim, koreańskim, kreolskim (Haiti), kri równinny, krio, lingala, malajalam, migowym Quebecu, nepalskim, nuer, odawa, pendżabskim, perskim, polskim, portugalskim, rosyjskim, rumuńskim, rwandyjskim, serbskim, sgaw, S'gaw Karen, suahili, syngaleskim, tagalskim, tajskim, tamilskim, tigrinia, tureckim, twi, ukraińskim, węgierskim, wietnamskim i włoskim. Kongresy odbywają się w językach: angielskim, amerykańskim migowym, arabskim, chińskim (kantońskim i mandaryńskim), francuskim, hiszpańskim, migowym Quebecu, koreańskim, kreolskim (Haiti), pendżabskim, portugalskim, rosyjskim, tagalskim, tamilskim i włoskim[1].

Literatura biblijna jest tłumaczona na osiem rdzennych języków: algonkiński, inuktitut, kri równinny, kri zachodni bagienny, mohawk, ottawa, północny odżibwa i język Czarnych Stóp (niektórymi z nich posługuje się również rdzenna ludność Stanów Zjednoczonych)[35][36].

Niektóre Sale Królestwa w Kanadzie

Zbory polskojęzyczne[edytuj]

W Kanadzie działają trzy zbory polskojęzyczne: w Toronto, Montrealu i Mississauga (koło Toronto) oraz trzy grupy: w London oraz Parkdale (koło Toronto) i w Surrey (koło Vancouver)[37].

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

Przypisy

  1. a b c Watchtower: Kingdom Work (ang.). jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-10-02].
  2. Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 178, 179.
  3. Watchtower: Biuro Oddziału w Kanadzie. jw.org. [dostęp 2013-12-12].
  4. Watchtower: Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników”. jw.org, 2015. [dostęp 2015-09-06].
  5. Rocznik Świadków Jehowy 2012. Towarzystwo Strażnica, 2012, s. 28, 29.
  6. Watchtower: Cud techniki na 400 kółkach. jw.org. [dostęp 2015-01-04].
  7. Kanada. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 2, 15 kwietnia 2012. Watchtower. ISSN 1234-1150. 
  8. a b c Watchtower: Our History (ang.). jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2016-10-02].
  9. Kanada. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 30, 31, 15 listopada 2012. Watchtower. ISSN 1234-1150. 
  10. Królestwo Boże panuje!. Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 72.
  11. „Najlepsze orędzie, jakie kiedykolwiek słyszano”. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 31, 32, 15 listopada 2012. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe. 
  12. a b „Wiedzie mnie szlakami prawości”. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 26–29, 1 marca 2008. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe. 
  13. Bóg okazywał nam niezasłużoną życzliwość. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 13–17, luty 2017. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe. 
  14. a b c „Nie wasza jest ta bitwa, lecz Boża”. „Przebudźcie się!”, s. 18–24, 22 kwietnia 2000. Watchtower. ISSN 1234-1169. 
  15. Watchtower: Królestwo Boże panuje!. Selters/Taunus: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 139.
  16. a b Watchtower: Legalizacja działalności w Quebecu. tv.jw.org, 2016-11-07. [dostęp 2016-11-08].
  17. „Rada miasta nie powinna bawić się w Wielkiego Brata”. „Przebudźcie się!”, s. 24, 25, 8 lipca 2004. Watchtower. ISSN 1234-1169. 
  18. Rocznik Świadków Jehowy 2002. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2002, s. 13, 14.
  19. Watchtower: Quebec courts protect freedom of worship and speech (ang.). jw-media.org; kopia na web.archive.org, 2003-10-15.
  20. Królestwo Boże panuje!. Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 146, 147.
  21. Sąd Najwyższy w Kanadzie umacnia prawa rodziców. „Przebudźcie się!”, s. 13, 8 listopada 1995. 
  22. Rocznik Świadków Jehowy 2004. Towarzystwo Strażnica, 2004, s. 6, 7.
  23. Watchtower: Uplifting Outcome of “Give God Glory” Conventions in Canada (ang.). jw-media.org; kopia na web.archive.org, 2003-11-11.
  24. Jehovas Zeugen in Deutschland: Pressmitteleilung, Nr 39/07 (niem.). jehovaszeugen.de, 2007-07-17. [dostęp 2015-11-19].
  25. Watchtower: Królestwo Boże panuje!. Selters/Taunus: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 162–164.
  26. Watchtower: Treatment decisions of mature teenagers “ought to be respected,” Supreme Court of Canada rules (ang.). jw-media.org; kopia na web.archive.org, 2009-07-08.
  27. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  28. Watchtower: Powódź w prowincji Alberta. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  29. Watchtower: Ulewy przyczyną powodzi w prowincji Alberta. jw.org, 2013-07-17. [dostęp 2015-11-01].
  30. Watchtower: Popularyzowanie serwisu JW.ORG na targach książki w Toronto. jw.org, 2015-06-22. [dostęp 2015-06-25].
  31. Watchtower: Docieranie z orędziem biblijnym na Daleką Północ. jw.org, 2015-08-24. [dostęp 2015-08-25].
  32. Watchtower: Urzędnicy z północnej Kanady dziękują Świadkom Jehowy za specjalną biblijną kampanię edukacyjną. jw.org, 2015-09-22. [dostęp 2015-09-30].
  33. Rocznik Świadków Jehowy 2016. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 39.
  34. Watchtower: Kongresy specjalne 2017. jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-10-01].
  35. Watchtower: Docieranie do rdzennych mieszkańców Kanady. jw.org, 2016-02-19. [dostęp 2016-02-19].
  36. Watchtower: ‛Dobra nowina dla każdego narodu, plemienia i języka’. jw.org, 2013. [dostęp 2017-02-08].
  37. Watchtower: Znajdź miejsce zebrań Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2017-01-20].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]