Świadkowie Jehowy w Kongu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Kongu
Państwo  Kongo
Liczebność
(2018)
7899
% ludności kraju
(2018)
0,15%
Liczba zborów
(2018)
88
Rozpoczęcie działalności 1947
Mapa lokalizacyjna Konga
Brazzaville
Brazzaville
Pointe Noire
Pointe Noire
Geographylogo.svg
Miejscowości w Kongu, w których znajdują się Sale Zgromadzeń

Świadkowie Jehowy w Kongu – społeczność wyznaniowa w Kongu, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 7899 głosicieli, należących do 88 zborów Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 34 550 osób[1]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Kinszasie w Demokratycznej Republice Konga[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi zainteresowani religią Świadków Jehowy pojawili się w roku 1947[3]. W 1950 do Brazzaville przyjechał z wizytą misjonarz Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead – Eric Cooke[4]. 24 lipca 1950 roku władze kolonii wydały przepisy, ograniczające rozprowadzanie publikacji Świadków Jehowy[5]. W 1952 roku w Kongo działało 37 Świadków Jehowy.

W grudniu 1954 roku zorganizowano w Brazzaville kongres. Uczestniczyło w nim 650 osób, a 70 przyjęło chrzest[6].

W marcu 1956 przybyli z Francji pierwsi misjonarze[7]. W kraju rozpoczęto publiczne wyświetlanie filmu Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu[8]. W styczniu 1957 zaczęło funkcjonować Biuro Oddziału[9]. Pierwszym nadzorcą obwodu na terenie Demokratycznej Republika Konga i Republiki Konga w roku 1960 został Pontien Mukanga[10][11].

9 grudnia 1961 zalegalizowano działalność Świadków Jehowy, chociaż rozpowszechnianie ich literatury jeszcze przez rok podlegało ograniczeniom[12].

3 stycznia 1977 działalność Świadków Jehowy została zakazana. Władze skonfiskowały budynek Biura Oddziału i wydaliły z kraju misjonarzy[13].

W 1981 roku André Kitula pomagał ożywić działalność kaznodziejską w Brazzaville[14].

12 listopada 1991 roku minister spraw wewnętrznych uchylił zakaz działalności. Odzyskano skonfiskowane Sale Królestwa, lecz budynku Biura Oddziału nie udało się odzyskać. Odbyły się pierwsze od 15 lat zgromadzenia okręgowe[15]. W 1996 roku w kraju działało 3935 głosicieli.

5 czerwca 1997 roku wybuchła wojna domowa. Misjonarze zostali ewakuowani. Biuro Oddziału w Kinszasie zapewniło żywność, schronienie i opiekę lekarską tysiącowi uchodźców. W 1999, wybuchła następna wojna domowa. Ponownie ewakuowano misjonarzy[16].

W 2000 roku w kraju działało 4130 Świadków Jehowy (0,14% ludności Konga). W lutym 2002 zostały oddane do użytku cztery nowe Sale Królestwa. Rok później w Republice Konga działało 4536 głosicieli, w tym 15 misjonarzy.

W 2007 roku w kraju zanotowano liczbę 5406 Świadków Jehowy, należących do 68 zborów. 26 182 osoby były obecne na uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce). Dwa lata później w Kongu działało 5619 głosicieli.

W roku 2012 działało 5810 głosicieli (ok. 0,13% ludności). W marcu zorganizowano pomoc dla poszkodowanych współwyznawców w Brazzaville po serii wybuchów w pobliskim składzie amunicji[17].

W roku 2013 liczba głosicieli wyniosła 6363 osoby, a w roku 2014 – 7928. W roku 2014 delegacja Świadków Jehowy z Konga uczestniczyła w kongresie międzynarodowym „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!” w Nowym Orleanie w Stanach Zjednoczonych[18].

Kongresy regionalne odbywają się w językach: francuskim, kituba, lingala i amerykańskim języku migowym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]