Świadkowie Jehowy w Nigerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Nigerii
Państwo  Nigeria
Liczebność
(2018)
390 250
% ludności kraju
(2018)
0,2%
Liczba zborów
(2018)
6547
Rozpoczęcie działalności 1921

Świadkowie Jehowy w Nigerii – społeczność wyznaniowa w Nigerii, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 390 250 głosicieli należących do 6547 zborów. W 2018 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 806 256 osób[1] (najliczniejsza spośród krajów afrykańskich i czwarta na świecie, po Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Brazylii, jedna z 25 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 000 głosicieli[2]). Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Igiedumie (biura mieszczą się również w Benin City i Lagos)[3]. Świadkowie Jehowy w Nigerii posiadają 22 Sale Zgromadzeń, które znajdują się m.in. w Akure (na 5500 miejsc), Ota (na 10 000) i w Ibadanie (na 5000).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec roku 1921 z wizytą do Nigerii udał się, mieszkający w Kanadzie Nigeryjczyk Claude Brown, który dzielił się prawdą biblijną z mieszkańcami głównie na północy kraju[4]. W roku 1923 w Lagos, misjonarz William R. Brown[5] rozpoczął działalność kaznodziejską, rozpowszechniając ponad 3900 publikacji religijnych. W tym samym roku do Nigerii ponownie przybył Claude Brown i rozpowszechniał prawdę biblijną mieszkańcom Lagos. Wkrótce James Namikpoh, Joshua Owenpa oraz Vincent Samuels zostali pierwszymi wyznawcami w Nigerii. W.R. Brown w 1926 roku, wygłosił przemówienie w Glover Memorial Hall w Lagos. W czasie swego pobytu zachęcił Namikpoha i Owenpa, do pełnienia pełnoczasowej służby kaznodziejskiej.

Misjonarz William Brown wraz z żoną i córką przeprowadził się w roku 1930 do Lagos i założył tam Biuro Oddziału. W tym samym roku w kraju działało tylko 7 głosicieli. W roku 1932 zebrania religijne odbywały się w Lagos, Ibadan, Oyo, Ile Ife, Ilesha i Abeokuta. Około roku 1935 wybudowano pierwszą salę przeznaczoną na zebrania Świadków Jehowy w miejscowości Ilesa. W roku 1936 zanotowano ponad 250 głosicieli. W roku 1938 działało w Nigerii 14 zborów[6]. W następnym roku liczba głosicieli wynosiła 636, a w roku 1940 już 1051. We wrześniu 1942 roku w trzech miejscach zorganizowano kongres „Nowy świat”, w którym uczestniczyło 2476 osób, a 376 zostało ochrzczonych.

W połowie lat 40. XX wieku władze zakazały rozpowszechniania publikacji Świadków Jehowy, dlatego grupa około 2000 głosicieli posługiwała się w działalności kaznodziejskiej samą Biblią, chociaż często i za to bywali aresztowani.

Rozwój działalności[edytuj | edytuj kod]

W roku 1947 do kraju przyjechali pierwsi misjonarze z Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead, a w kraju działało około 4000 głosicieli. Rok później ich liczba osiągnęła 6825 osób. W tym samym roku z pierwszą wizytą do Nigerii przybyli Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel. W 1949 roku w Nigerii działało 5511 głosicieli[7]. Świadkowie Jehowy rozpoczęli regularne kursy czytania i pisania. W roku 1951 liczba głosicieli przekroczyła 10 tysięcy, a pięć lat później wzrosła do 20 tysięcy. W 1956 roku Biuro Oddziału przeniesiono do Shomolu. W roku 1958 w Benin City zorganizowano kongres międzynarodowy.

W roku 1960 zanotowano w Nigerii liczbę ponad 30 000 głosicieli, a dwa lata później liczba ta wzrosła do 33 956[8]. W 1963 roku nadzorca Biura Oddziału w Nigerii, Wilfred Gooch, po ukończeniu szkolenia w Szkole Gilead został skierowany do Anglii. Zastąpił go absolwent 27 klasy Woodworth Mills. W latach 1967–1970 zorganizowano pomoc dla poszkodowanych przez wojnę w Biafrze. W roku 1969 osiągnięto 50 tysięcy głosicieli.

W roku 1970 w Lagos zorganizowano kongres międzynarodowy „Ludzie dobrej woli”, którego program został przedstawiony w 17 językach. W kongresie wzięło udział 121 128 osób, a 3775 zostało ochrzczonych. Kolejny kongres międzynarodowy „Boskie zwycięstwo” odbył się w Lagos w grudniu 1973 roku. W serii kongresów uczestniczyło ogółem 214 237 osób, a 7153 zostały ochrzczone. W roku 1974 przekroczono liczbę 100 000 głosicieli, w tym też roku otwarto Biuro Oddziału w Lagos, a w 1990 drukarnię w Igiedumie. W roku 1978 w kongresach „Zwycięska wiara” uczestniczyło 217 244 osoby. W roku 1987 osiągnięto liczbę 133 899 głosicieli[8].

20 stycznia 1990 roku w specjalnym programie związanym z oddaniem do użytku nowego Biura Oddziału wzięło udział 4209 delegatów z 29 krajów, a następnego dnia przeszło 60 000 osób uczestniczyło w specjalnych zgromadzeniach zorganizowanych w trzech nigeryjskich miastach[9].

W 1996 roku po raz pierwszy cały program zgromadzenia okręgowego tłumaczono na język migowy. W specjalnie wydzielonym sektorze w zgromadzeniu tym wśród 13 936 uczestników z programu skorzystały 43 osoby niesłyszące. Było to jedno z 96 zgromadzeń okręgowych zorganizowanych w tym roku w Nigerii[10]. W tym też roku w działalności kaznodziejskiej w Nigerii uczestniczyło przeszło 200 tysięcy głosicieli.

Począwszy od roku 1990 Biuro Oddziału Świadków Jehowy w Nigerii wdrożyło program budowy Sal Królestwa poprzez udzielanie pomocy finansowej z Funduszu Sal Królestwa. Regionalne Komitety Budowlane w ciągu siedmiu lat pomogły 105 nigeryjskim zborom wybudować lub wyremontować używane przez nie Sale. W latach 1997–1999 wybudowano 13 nowych Sal Królestwa, których budowa trwała zazwyczaj od 7 do 15 dni. Zwiększone tempo budowania oraz wykorzystanie typowych projektów przyczyniło się do wzrostu liczby powstających nowych Sal. Od roku 2000 do 2014 brygady budowlane budowały każdego miesiąca średnio 17 nowych Sal Królestwa. 1 marca 2014 roku w Sali Zgromadzeń w nigeryjskim mieście Benin odbyła się uroczystość związana z oddaniem do użytku 3-tysięcznej Sali Królestwa, licząc od roku 1999, kiedy w Nigerii rozpoczęto realizację programu budowy Sal Królestwa w krajach uboższych[6].

W 2001 roku Sąd Najwyższy orzekł, że Świadkowie Jehowy mają prawo do odmowy transfuzji krwi z przyczyn religijnych. W roku 2002 zorganizowano pomoc humanitarną po eksplozji w arsenale w Lagos. 7 czerwca 2008 roku oddano do użytku powiększone obiekty Biura Oddziału w Nigerii w Lagos[11]. W 2009 roku w kraju działało 321 559 głosicieli, w 2013 roku – 344 342[8], a w roku 2015 przeszło 367 tysięcy. W roku 2011 zorganizowano pomoc osobom na północy kraju, które straciły domy z powodu konfliktów na tle etnicznym[12]. 15 kwietnia 2014 roku Sąd Najwyższy stanu Abia wydał korzystny wyrok dla Emmanuela Ogwo, Świadka Jehowy, potwierdzający jego konstytucyjne prawo do wolności stowarzyszania się i wyznania[13].

Na kongresie regionalnym „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!”, który odbył się w dniach od 11 do 13 grudnia 2014 roku ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku isoko[14]. Pełny Przekład Nowego Świata w tym języku ukazał się 12 stycznia 2019 roku w Benin City. Tego samego dnia wydano również zrewidowaną edycję Przekładu Nowego Świata w języku joruba, w wersji z wydania angielskiego z roku 2013[15][16].

W październiku 2018 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez powódź[17].

Kongresy odbywają się w 19 językach, a zebrania zborowe w ponad 30. Miejscowe Biuro Oddziału drukuje publikacje biblijne w dziewięciu językach oraz wysyła je do Nigerii i pięciu innych krajów w Afryce Zachodniej[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nigeria – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-25].
  2. Watchtower: Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników”. jw.org, 2015. [dostęp 2015-09-06].
  3. a b Watchtower: Biuro Oddziału w Nigerii. jw.org. [dostęp 2013-12-12].
  4. Yearbook of Jehovah's Witnesses 1986. New York: Watchtower, 1986, s. 186–252. (ang.)
  5. Rocznik Świadków Jehowy 2014. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 100, 101.
  6. a b Watchtower: Trzy tysiące Sal Królestwa w Nigerii. jw.org, 2015-03-09. [dostęp 2015-03-12].
  7. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses. Watchtower, 1949, s. 200, 201. (ang.)
  8. a b c Królestwo Boże panuje!. Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 88.
  9. 1991 Yearbook of Jehovah's Witnesses. New York: Watchtower, 1991, s. 31. (ang.)
  10. Watchtower. Niesłyszący wychwalają Jehowę. „Przebudźcie się!”. LXXVIII, s. 26, 27, 8 kwietnia 1997. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1169. 
  11. Rocznik Świadków Jehowy 2009. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2009, s. 29.
  12. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  13. Rocznik Świadków Jehowy 2015. New York: Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 34, 35.
  14. Rocznik Świadków Jehowy 2016. New York: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 30.
  15. Watchtower: Wydanie Przekładu Nowego Świata w pięciu językach. jw.org, 2019-01-14. [dostęp 2019-02-01].
  16. Watchtower: „Eksplozja radości” — wydanie zrewidowanego Przekładu Nowego Świata w dwóch językach używanych w Nigerii. jw.org, 2019-04-05. [dostęp 2019-04-13].
  17. Watchtower: Ulewne deszcze powodują powodzie w Nigerii. jw.org, 2018-10-23. [dostęp 2018-12-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]