Świadkowie Jehowy w Salwadorze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Salwadorze
Państwo  Salwador
Liczebność
(2017)
41 424
% ludności kraju
(2017)
0,67%
Liczba zborów
(2017)
709
Rozpoczęcie działalności 1916
Mapa lokalizacyjna Salwadoru
Santa Ana
Santa Ana
San Salvador
San Salvador
Geographylogo.svg
Miejscowości w Salwadorze, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy oraz Biuro Krajowe (niebieski).

Świadkowie Jehowy w Salwadorze – wspólnota religijna Świadków Jehowy w Salwadorze, licząca w 2017 roku 41 424 głosicieli, należących do 709 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2017 roku zebrały się 90 332 osoby (ok. 1,5% mieszkańców kraju)[2]. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Środkowoamerykańskie Biuro Oddziału w El Tejocote na przedmieściach stolicy Meksyku[3]. Biuro Krajowe znajduje się w San Salvador[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Działalność zapoczątkowali zagraniczni głosiciele w roku 1916. W lutym 1945 roku przybyli do Salwadoru pierwsi misjonarze absolwenci Szkoły Gilead – małżeństwo Roscoe i Hilda Stone. W tym samym roku pierwszy Salwadorczyk – Antonio Molina Choto został Świadkiem Jehowy, a kolejnymi zostali Herminio Ramírez i jego żona. Pod koniec roku 1945 do Salwadoru przybyło kolejnych 6 misjonarzy. Rok później kraj odwiedził Nathan H. Knorr i w maju 1946 utworzono Biuro Oddziału, którego nadzorcą w czerwcu został Leo Mahan. W tym roku do Salwadoru przybyło kolejnych czworo misjonarzy[5], w kraju działało 151 głosicieli. W czerwcu 1946 roku rozpoczęto działalność w Santa Ana, w sierpniu 1947 w San Miguel, a później w następnych miejscowościach, m.in. San Juan Talpa, Quezaltepeque, San Sebastián, Los Planes de Renderos, Santiago Texacuangos. W roku 1947 w San Salvador otworzono dom misjonarski. W dniach od 21 do 23 marca tego samego roku w Santa Ana odbyło się pierwsze w tym kraju zgromadzenie obwodowe z udziałem 475 obecnych. W roku 1948 przekroczono liczbę 200 głosicieli. W tym czasie z grona siedemnastu misjonarzy w kraju pozostawiono pięcioro, a nadzorcą Biura Oddziału został skierowany z Gwatemali absolwent Szkoły Gilead Charles Beedle[6]. W listopadzie 1948 roku do kraju skierowano dwie misjonarki usługujące już wcześniej na terenie hiszpańskojęzycznym. W styczniu 1949 roku rozpoczęto nadawanie codziennego programu wyznania w radiu YSLL. W marcu tego samego roku w San Salvador otwarto Biuro Oddziału i w tym samym miesiącu w stolicy odbyło się kolejne zgromadzenie.

W roku 1950 liczba głosicieli wzrosła do 250, a w kraju działało także 18 misjonarzy. W kwietniu następnego roku w zgromadzeniu w Santa Ana wzięło udział 1300 osób, w tym ponad 320 głosicieli działających w Salwadorze. W stolicy powstała pierwsza w tym kraju Sala Królestwa. W roku 1952 w kongresie zorganizowanym w stolicy wzięło udział przeszło 640 osób, a zgromadzenie odbyło się również w San Miguel, na którym było przeszło 800 osób i w Santa Ana. W dniach od 13 do 18 marca 1953 roku Salwador odwiedził Frederick W. Franz, który wygłosił przemówienie do 1225 obecnych w stołecznym Teatrze Narodowym.

W grudniu roku 1954 kraj odwiedził ponownie Nathan H. Knorr. W roku 1955 wybudowano Biuro Oddziału, którego projektantem i jednym z budowniczych był Rey Baltasar Perla Rivas, który nim zaczął poznawać wierzenia Świadków Jehowy był Ministrem Robót Publicznych w gabinecie Óscara Osorio. Studiował on Biblię z misjonarką, absolwentką pierwszej klasy Szkoły Gilead, Charlotte Bowin (po mężu Schroeder) i 22 maja 1955 roku został ochrzczony[7][5]. W roku 1956 programy Świadków Jehowy nadawano również w radiu YSAX. W 1957 roku przekroczono liczbę 500 głosicieli. W latach 1957–1959 do kraju przyjechały kolejne grupy misjonarzy. 53 delegatów z Salwadoru uczestniczyło w kongresie „Wola Boża”, który odbył się w Nowym Jorku.

W marcu 1961 z wizytą w Salwadorze przebywał Nathan Knorr, a jego przemówienia wysłuchało 1130 osób. W kongresach „Odważni słudzy”, które odbyły się latem 1962 roku uczestniczyły 1542 osoby. W maju 1965 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez trzęsienie ziemi. W tym samym roku zanotowano liczbę ponad tysiąca głosicieli. W grudniu 1966 roku odbył się kongres międzynarodowySynowie Boży – synami wolności”, w którym wzięło udział około 5 tysięcy osób, a 105 zostało ochrzczonych. Rok później do Salwadoru przybyło 5 kolejnych misjonarzy. W grudniu 1967 roku zorganizowano kongres „Dzieło czynienia uczniów”, w którym wzięło udział ponad 3000 osób, w następnym roku z kongresu „Dobra nowina dla wszystkich narodów” skorzystało ponad 4500 osób, a z kongresu „Pokój na ziemi” w styczniu 1970 roku 3850. W grudniu 1970 roku w kongresie „Ludzie dobrej woli” uczestniczyły 5322 osoby.

Uznanie prawne nastąpiło 5 maja 1972 roku. Kongres „Boskie zwycięstwo” odbył się w dniach od 19 do 23 grudnia 1973 roku w San Salvador, uczestniczyło w nim 10 788 osób, a 1046 zostało ochrzczonych (28% działających głosicieli). W grudniu 1978 w kongresie „Zwycięska wiara” uczestniczyło 11 109 osób, a 470 zostało ochrzczonych. W 1979 roku przekroczono liczbę 6 tysięcy głosicieli. W 22 kongresach „Żywa nadzieja”, zorganizowanych w tym samym roku, uczestniczyły 24 794 osoby.

1 marca 1980 roku otwarto Salę Zgromadzeń w okolicy Ilopango. Na przełomie grudnia 1980 i stycznia 1981 roku na Estadio Nacional Flor Blanca zorganizowano kongres „Miłość Boża”, w którym uczestniczyło 11 939 osób, a 830 zostało ochrzczonych. W 1982 roku przekroczono liczbę 10 tysięcy głosicieli. 12 listopada 1988 roku z udziałem 22 091 obecnych otwarto nowe Biuro Oddziału w San Salvador. W roku 1989 osiągnięto nową najwyższą – 17 647 głosicieli.

W roku 1998 zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez huragan Mitch, a kilka dni po jego przejściu w San Salvador odbył się kongres „Boża droga życia”. Świadkowie Jehowy udzielili pomocy ofiarom huraganu w dotarciu na zgromadzenie. Wypożyczono autobusy, przygotowano kwatery i pomoc medyczną. W kongresie uczestniczyło 46 855 osób.

W roku 2001 zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez trzęsienie ziemi. Liczbę 30 tysięcy głosicieli osiągnięto w 2003 roku, a 40 tysięcy w 2014 roku. W 2011 roku na uroczystości Pamiątki zebrało się 96 002 osoby (ok. 2% mieszkańców kraju). W 2012 roku nadzór nad działalnością miejscowych wyznawców przejęło meksykańskie Biuro Oddziału[3]. Na terenach zamieszkanych przez mniejszą ilość głosicieli, prowadzone są specjalne kampanie kaznodziejskie[8]. Zebrania zborowe odbywają się w języku hiszpańskim, angielskim, chińskim, oraz salwadorskim migowym. Kongresy regionalne odbywają się w języku hiszpańskim, angielskim oraz salwadorskim migowym w San Salvador[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Salwador – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-01-08].
  2. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2017. jw.org.
  3. a b Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13.
  4. Watchtower: Biuro Krajowe w Salwadorze. jw.org. [dostęp 2013-12-17].
  5. a b Watchtower. Życie wypełnione służbą dla Boga. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXV, s. 18–22, 15 października 2014. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  6. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses. Watchtower, 1949, s. 140–142. (ang.)
  7. Watchtower: Rey Baltasar Perla: Postawiłem Jehowę ponad politykę. jw.org, 2014. [dostęp 2015-12-09].
  8. Watchtower: Specjalne kampanie głoszenia w Ameryce Centralnej. tv.jw.org. [dostęp 2017-04-26].
  9. Rocznik Świadków Jehowy 2016. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]