Świadkowie Jehowy w Togo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Togo
Państwo  Togo
Liczebność
(2018)
21 755
% ludności kraju
(2018)
0,27%
Liczba zborów
(2018)
307
Rozpoczęcie działalności ok. 1945
Mapa lokalizacyjna Togo
Lomé
Lomé
Kpalimé
Kpalimé
Kara
Kara
Sotouboua
Sotouboua
Tsévié
Tsévié
Agbo
Agbo
Vogan
Vogan

Świadkowie Jehowy w Togo – społeczność wyznaniowa w Togo, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 21 755 głosicieli, należących do 307 zborów. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 64 898 osób (około 0,92% mieszkańców[1][a]. Od 2012 roku działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Beninie[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początek działalności[edytuj | edytuj kod]

W latach 40. XX wieku pierwszym wyznawcą, który głosił w obecnym Togo, był pochodzący z Jamajki William R. Brown (nazywany często Brown-Biblia [Bible Brown]). Regularnie zatrzymywał się w Lomé w czasie podróży z Nigerii w drodze na Złote Wybrzeże (obecnie Ghana), aby dostarczać tam zainteresowanym osobom publikacje Świadków Jehowy[3].

Od maja 1948 roku[4], Ayité Sessi pionier z Dahomeju (dzisiejszy Benin), przez krótki czas głosił w Togo, lecz władze zmusiły go do opuszczenia kraju. W roku 1950 powrócił do kraju wraz ze swym bratem Akakpo Agbetor, były bokser. Ponieważ tu się urodził mógł dość swobodnie prowadzić działalność kaznodziejską, a nawet urządzać zebrania. Przez pewien czas działalność w Togo była nadzorowana przez Biuro Oddziału w Nigerii, w 1954 roku nadzór przyjęło Biuro Oddziału w Ghanie. W latach 50. XX wieku do Togo przybyli pierwsi misjonarze Szkoły Gilead[3].

W 1966 roku zanotowano w Togo liczbę 319 głosicieli, powstało też miejscowe Biuro Oddziału. Trzy lata później liczba głosicieli wynosiła 1099. W roku 1970 w Lomé odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Ludzie dobrej woli”, na który przybyło 4000 osób, w tym Nathan Homer Knorr i Frederick William Franz.

W latach 70. XX wieku pojawiła się kwestia neutralności politycznej. Każdy obywatel musiał dołączyć do jedynej partii politycznej w kraju. Od tego momentu Świadkowie Jehowy zmagali się z wieloma trudnościami: utratą pracy, wydaleniem ze szkół i nękaniem. Trudności te pogorszyły się do tego stopnia, że ​​pionierzy specjalni zostali wydaleni z niektórych miejscowości. Świadkowm Jehowy zabroniono kupowania lub sprzedawania na rynku, a nawet odmówiono im dostępu do opieki zdrowotnej. W celu ograniczenia rozprzestrzeniania się różnych kościołów pod koniec lat siedemdziesiątych władze zakazały działalności 15 współnotom religijnym. W maju 1978 roku władze zakazały działalności tego wyznania. Biuro Oddziału zostało zamknięte, a misjonarze otrzymali polecenie opuszczenia kraju[3][5].

Legalizacja i rozwój[edytuj | edytuj kod]

10 grudnia 1991 roku oficjalnie uznano Świadków Jehowy w Togo. W styczniu 1992 odbyło się zgromadzenie okręgowe pod hasłem „Lud miłujący wolność”. Liczba wyznawców w kraju wynosiła 6443, a w kongresie wzięło udział 25 467 osób. 556 osób przyjęło chrzest, co stanowiło 8,6 procent ogółu głosicieli.

1 czerwca 1993 roku ponownie otwarto Biuro Oddziału. W kraju działało 7125 głosicieli z tego, w stolicy kraju, Lomé, 4200 w 33 zborach, którzy spotykali się w 6 Salach Królestwa. Do Togo powrócili misjonarze[3].

W 2003 roku oddano do użytku Salę Zgromadzeń w Lomé. W 2007 roku zanotowano liczbę 14 693 głosicieli, a na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 60 916 osób.

W 2008 roku oddano do użytku Salę Zgromadzeń w Kpalimé[6]. W 2008 roku liczba głosicieli przekroczyła 15 000 osób, a dwa lata później 16 000. W 2011 roku w kraju działało 17 240 głosicieli, a w roku 2015 liczba ta wzrosła do 23 112. Od marca 2011 roku działalność w Togo kordynuje Biuro Oddziału w Beninie. W grudniu 2014 roku na kongresach „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!” w Ghanie ogłoszono wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku ewe. Program był transmitowany na kongres, który odbył się na stadionie Kegué w Lomé[7][3].

16 grudnia 2018 roku w mieście Kara ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku kabre[8].

W grudniu 2020 roku w Lomé odbędzie się kongres specjalny pod hasłem „Zawsze się radujcie!” z udziałem zagranicznych delegacji z Burundi, Demokratycznej Republice Konga, Ghany, Haiti, Indii, Liberii, Malawi, Nigerii, Południowej Afryki, Rumunii, Rwandy, Senegalu, Stanów Zjednoczonych i Wybrzeża Kości Słoniowej. Program będzie przedstawiany w języku angielskim, ewe, francuskim i amerykańskim migowym[9].

Zebrania zborowe odbywają się w 8 językach[b].

Kongresy odbywają się w języku angielskim, amerykańskim migowym, ewe, francuskim i kabre (kabiye).

Biuro Tłumaczeń znajduje się w Lomé, a zespół tłumaczy w języku kabiye, w mieście Kara[3]. W 2019 roku w Togo funkcjonowały 164 Sale Królestwa[10].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Z 307 zborów działających w Togo, ponad 120 znajduje się w Lomé.
  2. Zebrania zborowe odbywają się w języku angielskim, amerykańskim migowym, chińskim (mandaryńskim) ewe, francuskim, kabre, moba i twi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Togo – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-31].
  2. Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13.
  3. a b c d e f Watchtower: Our History (ang.). jwevent.org, 2018-09-02. [dostęp 2019-09-03].
  4. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses. Watchtower, 1949, s. 204. (ang.)
  5. 1991 Yearbook of Jehovah's Witnesses. New York: Watchtower, 1991, s. 48. (ang.)
  6. Watchtower: JW Broadcasting – czerwiec 2017 (od 57 min.). tv.jw.org. [dostęp 2017-06-05].
  7. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy 2016. New York: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 30.
  8. Watchtower: Wydanie Przekładu Nowego Świata w języku kabre i hiszpańskim języku migowym. jw.org, 2018-12-17. [dostęp 2018-12-17].
  9. Watchtower: Kongresy specjalne 2020. jwevent.org, 2018-09-02. [dostęp 2019-09-03].
  10. Watchtower: Kingdom Work (ang.). jwevent.org, 2018-09-02. [dostęp 2019-09-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]