Świadkowie Jehowy w Tunezji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świadkowie Jehowy w Tunezji
Państwo  Tunezja
Liczebność
(2009)
ok. 50
 % ludności kraju
(2009)
ok. 0,0005%
Liczba zborów
(2009)
1
Rozpoczęcie działalności 1952
Tunezja na globie ziemskim
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w języku arabskim wydano w 1998 roku (część) oraz w 2004 roku (całość)

Świadkowie Jehowy w Tunezji – wspólnota Świadków Jehowy w Tunezji[1], należących do zboru w Tunisie i prowadzących działalność kaznodziejską nieoficjalnie, ponieważ ich wyznanie jest w tym kraju niezalegalizowane – z tego powodu szczegółowa liczebność członków wyznania nie jest podawana do wiadomości publicznej. Działalność Świadków Jehowy w Tunezji koordynuje francuskie Biuro Oddziału[2].

Według danych z lat 2005–2009 w kraju działało 50 głosicieli, z których połowa nie jest rodowitymi Tunezyjczykami[3][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Historia działalności religijnej tego wyznania w Tunezji sięga roku 1952, kiedy oficjalne statystyki odnotowały pierwszego Świadka Jehowy. W ciągu dwóch lat liczba wyznawców wzrosła do 29 w jedynym zborze, a w roku 1955 – do 35. W 1956 roku pięcioosobowa rodzina Świadków Jehowy musiała opuścić Tunezję w obawie przed negatywnymi reakcjami na prowadzoną przez nich działalność ewangelizacyjną. Rodzina ta przeniosła się do Maroka, aby tam dalej głosić.

Na początku lat 60. XX wieku Annie Bianucci, działała w Tunezji jako tzw. pionier specjalny. W tym okresie Tunezję odwiedzał misjonarz – absolwent Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead – Emmanuel Paterakis, który był również nadzorcą strefy (przedstawiciel Biura Głównego Świadków Jehowy), nadzorującym działalność w 26 krajach północnoafrykańskich i Bliskiego Wschodu. W 1961 roku liczba głosicieli wynosiła 74 osoby.

Ograniczenia działalności[edytuj | edytuj kod]

W 1964 roku Liga Arabska wydała dekret, według którego Świadków Jehowy uznała za syjonistów. Wielu ówczesnych cudzoziemskich wyznawców, zmuszonych było do opuszczenia Tunezji – niektórzy z nich wyjechali do Francji i innych krajów.

W późniejszym okresie liczba wyznawców, w tym islamskim kraju, wahała się pomiędzy 30 a 60.

Latem 2009 roku delegacja tunezyjskich wyznawców była obecna na kongresie międzynarodowym „Czuwajcie!” w Rzymie[5].

Ostatnie opublikowane oficjalnie sprawozdanie Świadków Jehowy z Tunezji pochodzi z 1993 roku. Obecnie sprawozdanie z działalności w tym kraju dołączane jest do ogólnego z 30 krajów, w których działalność Świadków Jehowy jest ograniczona prawnie lub zakazana.

Przypisy

  1. United States Department of State, „Bureau of Democracy, Human Rights and Labor”: 2012 Report on International Religious Freedom – Tunisia (ang.). 20 maja 2013.
  2. Watchtower: Kontakt z lokalnym przedstawicielem. jw.org.
  3. United States Department of State, „Bureau of Democracy, Human Rights and Labor”: U.S. Department of State Annual Report on International Religious Freedom for 2006 – Tunisia (ang.). 15 września 2006.
  4. United States Department of State, „Bureau of Democracy, Human Rights and Labor”: 2010 Report on International Religious Freedom – Tunisia (ang.). 17 listopada 2010.
  5. International Convention in Italy - Jehovah's Witnesses (5,09 min) (ang.). 21 czerwca 2009.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]