Świadkowie Jehowy w Wybrzeżu Kości Słoniowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Wybrzeżu Kości Słoniowej
Państwo  Wybrzeże Kości Słoniowej
Liczebność
(2018)
11 938
% ludności kraju
(2018)
0,05%
Liczba zborów
(2018)
324
Rozpoczęcie działalności 1948
Mapa lokalizacyjna Wybrzeża Kości Słoniowej
Abidżan
Abidżan
Daloa
Daloa
Geographylogo.svg
Sala Zgromadzeń Świadków Jehowy w Daloa oraz zaznaczone na niebiesko Biuro Oddziału z Salą Zgromadzeń w Abidżanie

Świadkowie Jehowy w Wybrzeżu Kości Słoniowej – społeczność wyznaniowa w Wybrzeżu Kości Słoniowej, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 11 938 głosicieli, należących do 324 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 69 529 osób[2]. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Abidżanie[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Początek działalności tego wyznania w tym kraju datuje się na luty 1948 roku. Wówczas William C. Walden i George L. Covert pierwsi misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead przybyli do Abidżanu. W marcu 1949 roku w stolicy otworzono Biuro Oddziału. W roku 1951 przybyli kolejni misjonarze. W 1953 roku zanotowano liczbę 17 głosicieli. 1 kwietnia 1954 roku w stolicy utworzono pierwszy zbór.

Rozwój działalności[edytuj | edytuj kod]

W 1955 roku w kraju odbył się pierwszy kongres „Tryumfujące Królestwo”. W roku 1958 w Bouaké utworzono kolejny zbór. W 1959 roku odbył się kongres pod hasłem „Czuwający słudzy” z udziałem 163 obecnych. W następnych latach wyznawcy z tego kraju byli delegatami na kongresy, odbywające się w sąsiednich krajach.

W 1964 roku zanotowano liczbę 143 głosicieli. W roku 1966 rozpoczęły się aresztowania i prześladowania wyznawców, które trwały ponad rok. We wrześniu 1967 roku zorganizowano kongres „Dzieło czynienia uczniów”, w którym uczestniczyło 460 osób. W roku 1968 przekroczono liczbę 220 głosicieli, a rok później – 340. W październiku 1968 roku w kongresie „Dobra nowina dla wszystkich narodów” brało udział 646 osób, a 21 zostało ochrzczonych.

1 września 1971 roku ponownie otwarto Biuro Oddziału. W grudniu 1969 w Abidżanie odbył się kongres „Pokój na ziemi” w którym udział wzięło 929 osób, a w grudniu 1970 roku kongres międzynarodowy „Ludzie dobrej woli”, wzięły w nim udział 1003 osoby. W grudniu 1973 roku w stolicy odbył się kongres międzynarodowy „Boskie zwycięstwo” z udziałem ponad 2080 obecnych. W 1975 roku przekroczono liczbę 1000 głosicieli. W grudniu 1978 roku w Abidżanie odbył się kolejny kongres międzynarodowy „Zwycięska wiara” z udziałem ponad 2700 delegatów z 19 krajów.

W 1982 roku otwarto nowe Biuro Oddziału. W kraju działało ponad 1540 głosicieli, w roku 1985 – 2000, w 1989 roku – 3000, w 1992 roku – 4000, w 1995 roku – 5000, a rok później – 6000. W 1996 roku w Daloa otwarto Salę Zgromadzeń. W grudniu 1998 roku w Abidżanie odbył się kongres międzynarodowy „Boża droga życia”. Program przedstawiono po francusku, angielsku i w języku twi. Chociaż w kraju było wtedy tylko 6000 głosicieli, a z zagranicy przybyło około 500 delegatów, to w kongresie uczestniczyło 16 009 osób[4].

29 marca 2003 roku oddano do użytku rozbudowane Biura Oddziału w Abidżanie. W roku 2005 w kraju działało 7000 głosicieli, w 2009 roku liczba ta wyniosła 8358. W grudniu 2009 roku w Abidżanie odbył się kongres międzynarodowy „Czuwajcie![5]. W 2010 roku zanotowano liczbę 8885 głosicieli, w roku 2011 – 9146, w roku 2013 – 9664, a w 2014 roku – 10 660. W roku 2011 głównie w czasie trwania wojny domowej udzielono pomocy humanitarnej potrzebującym[6][7].

10 sierpnia 2018 roku na kongresie „Bądź odważny!” w Abidżanie ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata w języku baule[8].

Kongresy odbywają się w języku abe, angielskim, attie, baule, bete, dan, ewe, francuskim, guere, guru, migowym Wybrzeża Kości Słoniowej, nzema i twi.

Miejscowe Biuro Oddziału nadzoruje tłumaczenie literatury biblijnej na języki: abe, attie, baule, bete, dan, guere, guro oraz senufo[3]. W mieście Man znajduje się Biuro Tłumaczeń języka jacouba[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]