Swiatosław Szewczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Światosław Szewczuk)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Swiatosław Szewczuk
Святосла́в Шевчу́к
arcybiskup większy kijowsko-halicki
Swiatosław Szewczuk
Herb Swiatosław Szewczuk
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1970
Stryj, Ukraina
arcybiskup większy kijowsko-halicki
Okres sprawowania od 2011
biskup pomocniczy eparchii Opieki Najświętszej Bogurodzicy w Buenos Aires
Okres sprawowania 2009-2011
Wyznanie katolickie
Kościół Ukraiński Kościół Greckokatolicki
Diakonat 21 maja 1994
Prezbiterat 26 czerwca 1994
Nominacja biskupia 14 stycznia 2009
Sakra biskupia 7 kwietnia 2009
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 7 kwietnia 2009
Konsekrator Ihor Woźniak
Współkonsekratorzy Mychajło Mykycej
Julian Woronowski
Arcybiskup Swiatosław Szewczuk w Senacie RP (2013)

Swiatosław Szewczuk, ukr. Святосла́в Шевчу́к (ur. 5 maja 1970 w Stryju na Ukrainie), biskup Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej, arcybiskup większy kijowsko-halicki. Zwierzchnik Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego.

Wczesne lata[edytuj]

Urodzony w religijnej rodzinie, gdzie rodzice aktywnie brali udział w życiu prześladowanej wówczas Cerkwi – w domu rodzinnym kapłani greckokatoliccy potajemnie odprawiali nabożeństwa[1]. W latach 1983–1989 uczył się w podziemnym seminarium duchownym[2], a od 1991 do 1992 uczył się w Centrum Studiów Filozoficzno-Teologicznym "Don Bosco" w Buenos Aires w Argentynie. W latach 1992-1994 był alumnem Lwowskiego Seminarium Duchownego UKGK.

Prezbiterat[edytuj]

Chirotonię diakońską otrzymał 21 maja 1994 z rąk bpa Filemona Kurczaby CSsR, a kapłańską – 26 czerwca 1994 z rąk Mirosława kard. Lubaczewskiego, ówczesnego arcybiskupa większego lwowskiego[3].

Od 1994 do 1999 studiował na rzymskim uniwersytecie Angelicum. Studia zakończył doktoratem (z wyróżnieniem Summa cum laude) z antropologii teologicznej i podstaw teologii moralnej w teologicznej tradycji bizantyjskiej.

W latach 1999-2000 pełnił funkcję rektora, a od 2000-2007 – wicerektora Lwowskiego Seminarium Duchownego im. Świętego Ducha. Od 2001 był również wicerektorem Lwowskiej Akademii Teologicznej.

W latach 2002-2005 był osobistym sekretarzem Lubomira kard. Huzara i dyrektorem Kurii Patriarszej.

Episkopat[edytuj]

14 stycznia 2009 został mianowany przez Benedykta XVI biskupem pomocniczym eparchii Opieki Matki Bożej UKGK w Buenos Aires oraz biskupem tytularnym Castra Galbae. Chirotonii biskupiej nominata dokonał greckokatolicki arcybiskup lwowski Ihor Woźniak; współkonsekratorami byli: bp Mychajło Mykycej oraz bp Julian Woronowski. Po przejściu na emeryturę bpa Mykyceja, dotychczasowego ordynariusza, Benedykt XVI 10 kwietnia 2010 mianował bp. Szewczuka administratorem apostolskim tej eparchii.

Wybór na arcybiskupa większego[edytuj]

23 marca 2011 Synod Biskupów Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej wybrał go na arcybiskupa większego kijowsko-halickiego. Zastąpił na tym stanowisku kard. Lubomira Huzara. Zgodnie z prawem kanonicznym, po skierowaniu przez elekta oficjalnego podania do papieża z prośbą o zatwierdzenie wyboru, Benedykt XVI zatwierdził ten wybór 25 marca 2011[4].

W tym samym dniu poprzedni zwierzchnik Cerkwi, kard. Lubomir Huzar, przekazał bp. Szewczukowi insygnia arcybiskupa większego: enkolpion, panagię i krzyż napierśny. Zostały one wręczone, wraz z omoforionem i pastorałem, w czasie uroczystej intronizacji[5].

Intronizacja w greckokatolickim soborze patriarszym w Kijowie odbyła się 27 marca 2011 w obecności 60 hierarchów UKGK i innych katolickich Kościołów wschodnich, przedstawicieli Stolicy Apostolskiej, Konferencji Biskupów europejskich, hierarchów Kościoła rzymskokatolickiego na Ukrainie oraz Kościołów prawosławnych tradycji kijowskiej, członków ukraińskiej Rady Kościołów i związków wyznaniowych[6].

Kuria Rzymska[edytuj]

Swiatosław Szewczuk został w czerwcu 2011 mianowany członkiem Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich[7].

12 czerwca 2012 arcybiskup Szewczuk został członkiem Papieskiej Rady do spraw Popierania Jedności Chrześcijan[8].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]