Świerczyniec (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świerczyniec
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat bieruńsko-lędziński
Gmina Bojszowy
Liczba ludności (2008) 973
Strefa numeracyjna (+48) 32
Tablice rejestracyjne SBL
SIMC 0212736
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Świerczyniec
Świerczyniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Świerczyniec
Świerczyniec
Ziemia50°03′29,8″N 19°02′41,1″E/50,058278 19,044750

Świerczyniecwieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim, w gminie Bojszowy.

W latach 1973-77 w gminie Bojszowy (obejmującej 7 sołectw: Bojszowy, Jankowice, Jedlina, Międzyrzecze, Nowe Bojszowy, Studzienice i Świerczyniec)[1][2]. W latach 1977-91 dzielnica Tychów[3][4]. Od 2 kwietnia 1991 ponownie w reaktywowanej gminie Bojszowy (nie obejmującej już Jankowic i Studzienic)[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Nazwa[edytuj]

Nazwa wsi wywodzi się od polskiej nazwy drzewa - świerk[6]. Niemiecki geograf oraz językoznawca Heinrich Adamy zaliczył ją do grupy miejscowości, których nazwy wywodzą się "von swierk = Fichte (pinus abies)". W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia on nazwę wsi w formie Swierczynice podając jej znaczenie "Fichtendorf" - "Wieś świerków, świerkowa wieś"[6]. Niemcy zgermanizowali nazwę na Swierzynietz[6] w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

Przypisy

  1. Uchwała Nr XX/99/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie katowickim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr. 12, Poz. 103)
  2. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 14
  3. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 14
  4. Dz.U. 1991 nr 2 poz. 8
  5. Dz.U. 1991 nr 2 poz. 8
  6. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 53.