Świerczyniec (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świerczyniec
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat bieruńsko-lędziński
Gmina Bojszowy
Liczba ludności (2008) 973
Strefa numeracyjna (+48) 32
Tablice rejestracyjne SBL
SIMC 0212736
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Świerczyniec
Świerczyniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Świerczyniec
Świerczyniec
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Świerczyniec
Świerczyniec
Ziemia 50°03′29,8″N 19°02′41,1″E/50,058278 19,044750

Świerczyniecwieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim, w gminie Bojszowy.

W latach 1973-77 w gminie Bojszowy (obejmującej 7 sołectw: Bojszowy, Jankowice, Jedlina, Międzyrzecze, Nowe Bojszowy, Studzienice i Świerczyniec)[1][2]. W latach 1977-91 dzielnica Tychów[3][4]. Od 2 kwietnia 1991 ponownie w reaktywowanej gminie Bojszowy (nie obejmującej już Jankowic i Studzienic)[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Nazwa[edytuj]

Nazwa wsi wywodzi się od polskiej nazwy drzewa - świerk[6]. Niemiecki geograf oraz językoznawca Heinrich Adamy zaliczył ją do grupy miejscowości, których nazwy wywodzą się "von swierk = Fichte (pinus abies)". W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia on nazwę wsi w formie Swierczynice podając jej znaczenie "Fichtendorf" - "Wieś świerków, świerkowa wieś"[6]. Niemcy zgermanizowali nazwę na Swierzynietz[6] w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

Przypisy

  1. Uchwała Nr XX/99/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie katowickim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr. 12, Poz. 103)
  2. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 14
  3. Dz.U. 1977 nr 3 poz. 14
  4. Dz.U. 1991 nr 2 poz. 8
  5. Dz.U. 1991 nr 2 poz. 8
  6. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 53.