Świnia rzeczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świnia rzeczna
Potamochoerus porcus
(Linneus, 1758)
Świnia rzeczna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina świniowate
Rodzaj Potamochoerus
Gatunek świnia rzeczna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
występowanie w środkowej i zachodniej Afryce

Świnia rzeczna, świnia pędzelkowa (Potamochoerus porcus) - gatunek ssaków parzystokopytnych z rodziny świniowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Świnie rzeczne występują w Afryce środkowej i zachodniej Afryce, a także na Madagaskarze. Zamieszkują lasy, zarośla sawanny, bagna oraz stepy. Często można je spotkać także w okolicach ludzkich osad.[2][3]

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Długość głowy i ciała wynosi około 1-1,5 m, natomiast ogona - między 30 cm i 40 cm. Osobniki dorosłe osiągają od 0,5 m do 0,9 m wysokości w kłębie. Waga dorosłych świń waha się w granicach 46-130 kg. Noworodki ważą mniej niż 1 kg. Zarówno samce, jak i samice posiadają dwie pary kłów: średnia długość górnych wynosi 76 mm, a dolnych - 180 mm. Cechą charakterystyczną świń rzecznych są długie kosmyki sierści na końcach uszu (stąd wzięła się nazwa "świnie pędzelkowe").[2]

Umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Poszczególne podgatunki świń rzecznych różnią się od siebie umaszczeniem. Osobniki zamieszkujące zachodnioafrykański busz są zazwyczaj czerwonawe z białym paskiem biegnącym wzdłuż kręgosłupa. W południowej i wschodniej części ich zasięgu, najczęściej umaszczenie przybiera odcienie czerwieni, brązu i czerni. Większość podgatunków dzieli charakterystyczną cechę, jaką jest biała "maska" na łbie. U niektórych podgatunków umaszczenie może ciemnieć z wiekiem.[2]

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Świnie rzeczne osiągają dojrzałość płciową w wieku trzech lat. Samice wydają na świat młode raz do roku. Okres rozrodczy trwa od września do kwietnia. Lochy budują z traw duże gniazda o szerokości około 3 metrów i głębokości około 1 metra.

Ciąża trwa około 120-127 dni i kończy się przyjściem na świat od jednego do sześciu młodych. Najczęściej jednak miot liczy sobie cztery osobniki. Młode ważą od 650 g do 900 g. Zarówno matka, jak i ojciec opiekują się potomstwem.[2]

Świnie rzeczne w zoo w Hamburgu

Zachowania[edytuj | edytuj kod]

Świnie rzeczne są zwierzętami społecznymi. Większość żyje w małych grupach (liczących sobie od 3 do 11 osobników) pod przewodnictwem jednego dominującego samca. Świnie znaczą swoje ścieżki przy pomocy kłów, a także kopyt i gruczołów szyjnych. Świnie są najbardziej aktywne nocą, a dni spędzają w norach.

Samce walczą między sobą zderzając się łbami, dźgając się nawzajem kłami i smagając ogonami.[2]

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Świnie rzeczne są wszystkożerne. Żywią się korzonkami, owocami, nasionami, roślinami wodnymi, orzechami, trawami, grzybami, owadami, jajami ptaków, ślimakami, małymi gadami oraz padliną. Ich przysmakiem są nasiona drzewa gatunku Balanites wilsoniana, których poszukują w odchodach słoni.[2]

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Pozytywne[edytuj | edytuj kod]

Świnia rzeczna jest potencjalnym źródłem żywności. Sugeruje się, że możliwe byłoby jej udomowienie.[2]

Negatywne[edytuj | edytuj kod]

Duże stada świń rzecznych mogą powodować znaczne straty na polach uprawnych. Ponadto świnie pędzelkowe są nosicielami chorób zakaźnych, takich jak ASV (African Swine Fever - choroba świń afrykańskich), co, w połączeniu z ich częstą obecnością w okolicach ludzkich osad, może skutkować poważnymi stratami wśród zwierząt hodowlanych.[2]

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Głównym drapieżnikiem świń rzecznych jest lampart, jednak dzięki redukcji populacji tych kotów, populacja Potamochoerus porcus znacznie się rozrosła w ostatnich latach. W chwili obecnej, największym zagrożeniem dla tego gatunku są polowania organizowane ze względu na jego negatywny wpływ na agrykulturę.[3]

Przypisy

  1. Potamochoerus porcus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 ADW: Potamochoerus porcus (ang.). Animal Diversity Web.
  3. 3,0 3,1 Potamochoerus porcus (ang.). Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]