Škoda 59E

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seria 182 ČD[1]
Ilustracja
Producent Czechosłowacka Republika Socjalistyczna Škoda Plzeň
Lata budowy 1963-1965
Układ osi Co'Co'
Wymiary
Masa służbowa 120 t
Długość 18 800 mm
Szerokość 2950 mm
Wysokość 4500 mm
Średnica kół 1250 mm
Napęd
Trakcja elektryczna
Typ silników 2 AD 4346 gT
Napięcie zasilania 3 kV
Parametry eksploatacyjne
Moc ciągła 2790 kW
Moc godzinna 3000 kW
Maksymalna siła pociągowa 345 kN
Stosunek przekładni 1:4,238
Prędkość konstrukcyjna 90 km/h
Portal Portal Transport szynowy
182 042 w Pruszczu Gdańskim (2019)

Seria 182 ČDlokomotywa elektryczna produkowana w latach 1963-1965 dla kolei czechosłowackich. Wyprodukowano 168 lokomotyw. Elektrowozy zostały wyprodukowanie do prowadzenia pociągów towarowych kursujących po zelektryfikowanych liniach kolejowych. Po rozpadzie Czechosłowacji eksploatowane są przez koleje czeskie i słowackie oznakowane jako Řada 182. Przez polskich przewoźników kolejowych eksploatowanych było 108 lokomotyw[2] pod oznaczeniami 182. Niekiedy można spotkać się z oznaczeniem ET182, które jedynie zostało nadane w 2006 roku lokomotywie 182 121 pracującej dla CTL Logistic, która pracowała z oznaczeniem 182 121-4 + ET182-002 (oznaczenie ET182 znajdowało się pod oryginalnymi oznaczeniami), to jednak nigdy żadna z polskich lokomotyw nie otrzymała takiego oznaczenia. W 2007 roku oznaczenie ET182-002 zostało usunięte z pudła maszyny.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywy są zaprojektowane jako pudło z dwoma kabinami i przedziałem maszynowym. Na ścianach bocznych zamontowano sześć prostokątnych okien. Układ hamulcowy składa się z hamulca ręcznego, automatycznego hamulca pneumatycznego oraz pomocniczego. Hamulec ręczny działa na dwóch sąsiednich zestawach kołowych wózków. Hamulec zespolony i pomocniczy jest regulowany przez dwa zawory hamulcowe. Cztery główne zbiorniki powietrza mają całkowitą objętość 1330 litrów dwa dodatkowe zbiorniki powietrza mają całkowitą objętość 300 litrów. Zapas piasku w piasecznicy wynosi 2200 kilogramów. Rama elektrowozu jest przytwierdzona do dwóch trzyosiowych wózków poprzez czopy, umieszczone sztywno w ramie pudła lokomotywy.[3]

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

CTL Logistics[edytuj | edytuj kod]

Największym użytkownikiem lokomotyw z serii 182 jest CTL Logistic. Przewoźnik ten w latach 2006-2009 rozpoczął dzierżawę 39 lokomotyw, oraz kupił trzy egzemplarze w 2007 roku skreślone w 2000 roku ze stanu słowackich kolei państwowych ŽSR. 31 sierpnia 2010 roku na stacji w Brzegu Dolnym lokomotywa 182 010 przewoźnika CTL Logistics (będąca wówczas własnością słowackiego przewoźnika ZSSK Cargo) prowadząca pociąg nr 475029 najechała na tył pociągu nr 675299 DB Schenker Rail Polska prowadzonym lokomotywą BR232, w wyniku wypadku z trzech cystern pociągu nr 675299 wyciekła smoła destylowana[4], oraz doszło do poważnych uszkodzeń pudła lokomotywy. Jedna z kabin została przebita przez metalowe konstrukcje przewożone na platformie, a druga została mocno pogięta łącznie z bocznymi ścianami pudła. Pojazd odstawiono na terenie ZNTK Oleśnica gdzie stał jeszcze w 2013 roku, a następnie został zezłomowany. 7 grudnia 2019 roku na stacji kolejowej w Kluczborku doszło do pożaru lokomotywy 182 058[5]. Uszkodzenia okazały się duże że lokomotywa została odstawiona.

Wiosną 2020 roku liczba lokomotyw u przewoźnika zmalała do 34 w wyniku zakończenia dzierżawy i przekazania pięciu egzemplarzy do Ecco Rail i dwóch do CD Cargo Poland.

PCC Rail Rybnik/PTKiGK Zabrze/DB Cargo Polska[edytuj | edytuj kod]

Elektrowozy kursowały na szlaku kolei koszycko-bohumińskiej. Pierwszy elektrowóz w Polsce był eksploatowany przez przewoźnika PTKiGK Zabrze od 2005 roku.

DB Cargo Polska nabył dziesięć egzemplarzy serii 182 w latach 2009-2011 po połączeniu się spółek PCC Rail Rybnik i DB Schenker Rail Zabrze. Lokomotywy te były wykorzystywane głównie do przewozów węgla z obszarów Śląska. W latach 2015-2016 przewoźnik wycofał lokomotywy z czynnej eksploatacji, a następnie wystawił je na sprzedaż. Cztery egzemplarze zostały zakupione przez słowackiego przewoźnika ZOS Zvolen, trzy przez polskie Industrial Division, a pozostałe trzy egzemplarze trafiły do słowackich przewoźników CARBO RAIL s.r.o. i Slovenská Železničná Dopravná Spoločnosť, oraz czeskiego BF Logistics s.r.o.- Praha.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]