Żabi Mnich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żabi Mnich
Żabi Mnich ze szlaku na Rysy
Żabi Mnich ze szlaku na Rysy
Państwo  Polska
 Słowacja
Położenie powiat tatrzański, Powiat Poprad
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2146 m n.p.m.
Pierwsze wejście 18 sierpnia 1907
Janusz Chmielowski, Adam Kroebl, Adam Staniszewski, Józef Gąsienica Tomków
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Żabi Mnich
Żabi Mnich
Ziemia49°11′22″N 20°05′11″E/49,189444 20,086389

Żabi Mnich (słow. Žabí Mních, niem. Froschmönch, węg. Békás Bárat) – szczyt w Tatrach Wysokich o wysokości 2146 m n.p.m., położony na południowym krańcu Żabiej Grani, na granicy polsko-słowackiej, pomiędzy zwornikowym Żabim Szczytem Wyżnim, oddzielonym Białczańską Przełęczą Wyżnią, a Żabim Szczytem Niżnim, oddzielonym Białczańską Przełęczą.

Żabi Mnich i Żabia Lalka
Oświetlone zachodzącym słońcem ściany Żabiego Mnicha na tle pogrążonych w mroku zboczy Żabiego Szczytu Wyżniego (dokładniejszy opis)

Żabia Grań rozdziela dwie doliny: leżącą w granicach Polski Dolinę Rybiego Potoku oraz znajdującą się po stronie słowackiej Dolinę Żabich Stawów Białczańskich.

Żabi Mnich posiada dwa wierzchołki. Wierzchołek północno-wschodni leży w głównej grani, od niego natomiast na południowy zachód odgałęzia się krótka grań z niższym wierzchołkiem, nazywanym Kapucynem lub Żabim Kapucynem (Žabí kapucín, 2138 m). Wierzchołki oddziela od siebie przełączka – Żabia Szczerba (Žabia štrbinka), położona na wysokości ok. 2111 m, z której schodzi rynna o wysokości ok. 100 m nazywana Kominem Świerza (Świerzov komín). W tej grani, opadającej już stromo ku zachodowi, widoczna jest niewielka turniczka zwana Żabią Lalką, oddzielona wąską Przełączką pod Żabią Lalką. Żabia Lalka i Żabi Mnich widoczne są znad Morskiego Oka, choć najczęściej rozmywają się na tle skalistych zboczy Żabiego Szczytu Wyżniego.

W grani Żabiego Mnicha w kierunku Żabiego Szczytu Niżniego znajdują się Żabie Zęby, głęboka przełączka zwana Żabie Wrótka, Białczańskie Baszty i najniższa Białczańska Przełęcz.

Historia zdobycia[edytuj]

Jako pierwsi 18 sierpnia 1907 r. na Żabim Mnichu stanęli Janusz Chmielowski, Adam Kroebl, Adam Staniszewski i przewodnik Józef Gąsienica Tomków. Pierwsze zdobycie szczytu zimą należy do Jana Kazimierza Dorawskiego, Kazimierza Piotrowskiego i Adama Sokołowskiego (6 kwietnia 1925 r.)[1].

Na szczyt nie wiedzie znakowany szlak, najłatwiejsza droga wspinaczkowa jest bardzo eksponowana o trudnościach II UIAA. Masyw Żabiego Mnicha należy do najpopularniejszych terenów wspinaczkowych w okolicach Morskiego Oka.

Nazwa szczytu pochodzi od Żabiej Grani oraz kształtu (podobnie jak w przypadku Mnicha i Zadniego Mnicha).

Przypisy

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.

Bibliografia[edytuj]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.
  3. Tatry Wysokie – czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Pd.-zach. grań Żabiego Szczytu Wyżniego (Grań Żabiego). [dostęp 2010-02-04].