Żabi Szczyt Wyżni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żabi Szczyt Wyżni
Ilustracja
Żabi Szczyt Wyżni w cieniu. Na jego tle grań Żabiego Mnicha (dokładniejszy opis)
Państwo  Polska
 Słowacja
Położenie powiat Poprad
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2259 m n.p.m.
Pierwsze wejście 26 lipca 1905
Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Adam Kroebl, Stanisław Krygowski, Tadeusz Łopuszański i przewodnicy
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Żabi Szczyt Wyżni
Żabi Szczyt Wyżni
Ziemia49°11′17″N 20°05′23″E/49,188056 20,089722

Żabi Szczyt Wyżni (słow. Veľký Žabí štít, Vyšný Žabí štít, niem. Große Froschspitze, węg. Nagy-Békás-csúcs, 2259 m n.p.m.[1]) – szczyt w bezpośrednim pobliżu bocznej, granicznej grani Tatr Wysokich odchodzącej od Rysów w kierunku północnym. Wznosi się pomiędzy Niżnimi Rysami (oddzielonymi Wyżnią Spadową Przełączką, Spadową Turniczką i Ciężką Przełączką) a Żabim Mnichem (oddzielonym Białczańską Przełęczą Wyżnią).

Tuż poniżej szczytu (na południowy zachód) znajduje się Wyżnia Spadowa Przełączka (2235 m n.p.m.), jedyna tatrzańska przełęcz zwornikowa. Od niej w kierunku północno-wschodnim odchodzi długa boczna grań, w której znajduje się wierzchołek Żabiego Szczytu Wyżniego, a dalej – za Młynarzową Przełęczą – masyw Młynarza[2]. Oddziela ona Dolinę Ciężką wraz z Dolinką Spadową od Doliny Żabich Stawów Białczańskich. Przez Wyżnią Spadową Przełączkę biegnie najdogodniejsze połączenie Doliny Rybiego Potoku i Doliny Ciężkiej[2].

Żabi Szczyt Wyżni jest najwyższym wzniesieniem w tzw. Żabiej Grani (Grani Żabiego), rozdzielającej Dolinę Białej Wody (dokładniej jej zachodnie odgałęzienie – Dolinę Żabich Stawów Białczańskich) i Dolinę Rybiego Potoku[2]. Ciągnie się ona od Żabiego Szczytu Wyżniego przez szczyty Żabiego Mnicha, Żabi Szczyt Niżni, Żabią Czubę do Siedmiu Granatów. Jednocześnie jest to granica polsko-słowacka.

Szczyt widoczny jest z Doliny Żabich Stawów Białczańskich jako skalna piramida, zaś z okolic Czarnego Stawu nie jest pokaźny. Masyw jest trochę cofnięty w kierunku wschodnim, dlatego nie jest widoczny znad Morskiego Oka[2].

Najłatwiejsze drogi na Żabi Szczyt Wyżni są stosunkowo proste, nie prowadzi tu jednak żaden szlak turystyczny. Drogi taternickie o większym znaczeniu prowadzą na wierzchołek od północy. Widok ze szczytu jest mocno ograniczony przez Niżnie Rysy, jednak rozleglejszy niż z innych szczytów Żabiej Grani[2].

Nazwa szczytu, podobnie jak wielu innych obiektów w Żabiej Grani, pochodzi od nazwy „Żabie”, którą określano ogólnie obszar po wschodniej stronie Rybiego Potoku wraz z całą Doliną Żabich Stawów Białczańskich[2].

Historia zdobycia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze odnotowane wejście na Żabi Szczyt Wyżni miało miejsce:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b c d e f g Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.