Żabnica (dopływ Łęgonia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żabnica
Ilustracja
Żabnica
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Struga
Długość ok. 7[1] km
Źródło
Miejsce Brzezie
Ujście
Recypient Łęgoń
Miejsce rezerwat przyrody Łężczak
Mapa
Żabnica na mapie Raciborza (zaznaczona kolorem czerwonym)
Żabnica na mapie Raciborza (zaznaczona kolorem czerwonym)
Szlak
RiverIcon-Spring.svg 7 Brzezie
RiverIcon-AffluentR.svg 1 Nędza
RiverIcon-estuary.svg 0 Łęgoń
Ten artykuł dotyczy strugi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Żabnica (potocznie Bodek, niem. Bodebach) – niewielka struga w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie raciborskim. Swoje źródło ma w raciborskiej dzielnicy Brzezie, w okolicy ul. Rybnickiej. Następnie przepływa przez wieś Kobyla i powraca do Raciborza (na krótkim odcinku stanowi granicę pomiędzy Raciborzem a gminą Lyski w powiecie rybnickim), płynąc przez dzielnicę Markowice aż do południowej części rezerwatu przyrody Łężczok, gdzie uchodzi do Łęgonia jako jego prawy dopływ[2]. Do Żabnicy wpływa struga Nędza oraz kilkanaście mniejszych cieków wodnych[3][4].

Nazwę Żabnica wprowadzono urzędowo w 1951 roku, zastępując niemiecką nazwę Bodebach[5][6]. Nazwę Żabnica potwierdziła w 2006 roku Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyznaczone za pomocą narzędzia do obliczania odległości na Wikimapii.
  2. Plan rozwoju lokalnego gminy Kornowac (pol.). www.bip.kornowac.pl. s. 6. [dostęp 2010-10-30].
  3. Rastrowa Mapa Podziału Hydrograficznego Polski. [dostęp 2010-10-30].
  4. Geoportal. [dostęp 2010-10-30].
  5. Zarządzenie nr 115 Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 1951 r. (M.P. z 1951 r. Nr 62, poz. 825, s. 1)
  6. Arkusz 5875 Buchenau. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Das Reichsamt für Landesaufnahme.
  7. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 333. ISBN 83-239-9607-5.