Żaglowóz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żaglowóz na belgijskiej plaży

Żaglowóz (ang.: landyacht) – jednostka napędzana siłą wiatru, pędnikiem jest żagiel, konstrukcja podobna do ślizgu lodowego (bojeru), ale poruszające się na kołach. Żeglarze lądowi zazwyczaj wykorzystują dno wyschniętych słonych jezior lub dzięki zjawisku pływów okresowo odsłaniane dno morza[1].

Historia[edytuj]

Jeden z pierwszych znanych żaglowozów zbudował holenderski matematyk Simon Stevin około roku 1600[potrzebny przypis].

W 1978 roku polski konstruktor i podróżnik Wojciech Skarżyński poprowadził wyprawę żaglowozową przez Pustynię Gobi pojazdami własnego pomysłu i konstrukcji. Żaglowóz Skarżyńskiego powstał na zawieszeniu Junaka, resztę stanowiła aluminiowa konstrukcja. Podczas wyprawy przejechał wraz z Bogdanem Pigłowskim i Ryszardem Łuniewskim ponad 800 km Pustyni Gobi – od Bucagan do Mandałgobi[2].

Trzydzieści lat później, w 2008 roku, ekipa Skarżyńskiego powtórnie pokonała Gobi podobną trasą, przy użyciu dwóch żaglowozów o zmodyfikowanej konstrukcji[3].

Przypisy

  1. Jacek Czajewski: Encyklopedia Żeglarstwa. Warszawa: PWN, 1996, s. 482–483. ISBN 83-01-11914-4.
  2. mongolia.info.pl: Żaglowozem przez pustynię Gobi, Wyprawy 1978–2008. [dostęp 2010-12-04].
  3. Anna Grebieniow, Żagle nad pustynią. Z wiatrem przez Gobi, Kraków: Bezdroża (Grupa Wydawnicza HELION S.A.), 2011, ISBN 978-83-246-3695-2.