Żalnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żalnik – miejsce na którym zakopywano urny z prochami zmarłych[1].

Określenie żalnik pochodzi od słowa żal i określa miejsce pochówku urn z prochami zmarłych. Dotyczy ono cmentarza dla urn z okresu przedchrześcijańskiego[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Holly, Anna Żółtak: Słownik wyrazów zapomnianych czyli słownictwo naszych lektur. Warszawa: PWN, 2001.
  • Halina Zgółka: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2005.