Przejdź do zawartości

Żebranie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Louis Dewis, „Stary żebrak”, 1916

Żebranie, żebractwo – proszenie w miejscu publicznym o dobrowolne wsparcie materialne bez oferowania czegokolwiek w zamian (np. towaru lub usługi). W niektórych krajach jest nielegalne.

Może łączyć się z włóczęgostwem, bezdomnością i ubóstwem, a także nałogami, np. alkoholizmem.

Prawo a żebractwo

[edytuj | edytuj kod]

Polskie prawo wykroczeń

[edytuj | edytuj kod]
Żebractwo w miejscu publicznym
k.w. z 1971
Ciężar gatunkowy

wykroczenie

Przepis

art. 58 § 1 i 2 k.w.

Kara

aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1500 zł albo nagany

Strona podmiotowa

umyślna, typ kwalifikowany w zamiarze bezpośrednim

Odpowiedzialność od 15. roku życia

nie

Typ kwalifikowany

nie

Typ uprzywilejowany

typ kwalifikowany zagrożony karą aresztu

Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Wykroczenie stanowi żebranie osoby, która ma środki do życia lub jest zdolna do pracy, a także żebranie w sposób oszukańczy lub natarczywy.

Natarczywość przejawia się w zaczepianiu i nagabywaniu przechodniów, uniemożliwianiu im przejścia w celu otrzymania datku. Pod tym pojęciem mieści się również kierowanie wulgaryzmów pod adresem osób, które nie ofiarowały jałmużny. Sposób oszukańczy to wprowadzanie w błąd przechodniów w celu wzbudzenia w nich litości. Zabiegi te mogą polegać na żebraniu w grupie dzieci, udawaniu kalectwa, umieszczaniu fałszywej informacji o ciężkim stanie zdrowia.

Art.  58. [Żebractwo w miejscu publicznym]
§  1.  Kto, mając środki egzystencji lub będąc zdolny do pracy, żebrze w miejscu publicznym, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze nagany.

§  2.  Kto żebrze w miejscu publicznym w sposób natarczywy lub oszukańczy, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności.

Skłanianie do żebractwa
k.w. z 1971
Ciężar gatunkowy

wykroczenie

Przepis

art. 104 k.w.

Kara

aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny

Strona podmiotowa

umyślna

Odpowiedzialność od 15. roku życia

nie

Typ kwalifikowany

nie

Typ uprzywilejowany

nie

Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Zakazane jest także nakłanianie do żebrania małoletniego lub osoby bezradnej albo pozostającej w stosunku zależności lub oddanej pod opiekę nakłaniającego (art. 104 Kodeksu Wykroczeń).

Art.  104. [Skłanianie do żebractwa]
Kto skłania do żebrania małoletniego lub osobę bezradną albo pozostającą w stosunku zależności od niego lub oddaną pod jego opiekę, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]

Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 2 października 2006. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.