Żegary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 54°8′10.1″N 23°24′41.6″E
- błąd 4 m
WD 54°8'30"N, 23°24'50"E
- błąd 2088 m
Odległość 5 m
Żegary
wieś
ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat sejneński
Gmina Sejny
Liczba ludności  184
Strefa numeracyjna 87
Tablice rejestracyjne BSE
SIMC 0768451
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sejny
Mapa konturowa gminy wiejskiej Sejny, w centrum znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Położenie na mapie powiatu sejneńskiego
Mapa konturowa powiatu sejneńskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Żegary”
Ziemia54°08′10,1″N 23°24′41,6″E/54,136139 23,411556

Żegarywieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny. Żegary są otoczone 6 jeziorami. Jedno z nich, Gaładuś, leży na granicy Polski i Litwy.

We wsi znajduje się kościółek, w którym odprawiane są msze w języku litewskim[1]. Niedaleko miejscowości są bagna żegarskie. Rośnie tam sosna karłowa i brzoza, a runo porasta żurawina i łochyń. Jako swoje miejsce bytowania swoje miejsce znalazła tam żmija zygzakowata[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi spotkać można z roku 1538[1]. Jeszcze przed początkiem osadnictwa na Ziemi Sejneńskiej przez wieś w dawnych czasach prowadziła jedna z pierwszych i ważniejszych dróg puszczańskich. Przebiegała ona od dworu książęcego w Mereczu, przez Wiejsieje i dzisiejsze Żegary do granicy krzyżackiej[1].

Początkiem wsi był dwór karczmarza Żakhory przy rzece Dusi. Zagroda jego stała się zaczątkiem wsi, a nazwisko karczmarza dało jej nazwę - Żagory, później zmienione na Żegary.

W roku 1786 wraz z majątkiem Krasnogruda został odkupiony od księcia Ksawerego Massalskiego przez Macieja Tadeusza Eysymontta, stolnika grodzieńskiego i wiceadministratora Ekonomii Grodzieńskiej[3]. W 1793 roku tenże Maciej Eysymontt ufundował tu kościół z modrzewia, z zamiarem stworzenia tu parafii (co ostatecznie doszło do skutku), który spłonął w 1984 roku. W podziemiach kościoła byli chowani członkowie rodziny Eysymonttów i Paszkiewiczów. Staraniem mieszkańców Żegarów, a także okolicznych wsi udało się w latach 1985-1987 wznieść nowy kościół[4].

Według Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś Żegary liczyła 37 domów i 207 mieszkańców (117 kobiet i 90 mężczyzn). Wszyscy mieszkańcy miejscowości zadeklarowali wówczas wyznanie rzymskokatolickie. Jednocześnie większość mieszkańców wsi podała narodowość litewską (171 osób), reszta podała narodowość polską (36 osób). W okresie dwudziestolecia międzywojennego Żegary znajdowały się w gminie Berżniki[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Żegary na Bryzg.pl
  2. Nadleśnictwo Pomorze. Szlak litewskich wsi. [dostęp 2012-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-05)].
  3. J. Szumski - Eysymontowie i Mejerowie, właściciele Hołnów Mejera i Krasnogrudy. [w:] Drobna szlachta podlaska w XVI - XIX wieku, Białystok 1991
  4. Panorama litewska: 07.06.2015 - TVP3 Białystok - Telewizja Polska S.A, bialystok.tvp.pl [dostęp 2017-11-28].
  5. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych.. T. 17: Województwo białostockie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 69 (78).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]