Żegnaj, królowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żegnaj królowo
Les Adieux à la reine
Gatunek film historyczny
Rok produkcji 2012
Data premiery Ziemia 9 lutego 2012
Polska 20 kwietnia 2012
Kraj produkcji  Francja
 Hiszpania
Język francuski
Czas trwania 100 minut
Reżyseria Benoît Jacquot
Scenariusz Benoît Jacquot
Gilles Taurand
Chantal Thomas
Główne role Léa Seydoux
Diane Kruger
Virginie Ledoyen
Xavier Beauvois
Muzyka Bruno Coulais
Nagrody 2012: Nagroda Louisa Delluca
Strona internetowa

Żegnaj, królowo (fr. Les Adieux à la reine, 2012) – francuski film historyczny w reżyserii Benoît Jacquota, którego scenariusz został napisany na podstawie książki Les adieux à la reine autorstwa Chantal Thomas.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

14 lipca 1789 20-letnia lektorka Marii Antoniny, Sidonie Laborde, rozpoczyna służbę na rzecz królowej Francji pod kierownictwem doświadczonych dam dworu. Nocą docierają do pałacu w Wersalu niepokojące wieści z Paryża o zdobyciu Bastylii. Wśród dworaków wybucha panika, oczekują na to co zrobi monarcha. Rankiem 15 lipca 1789 Ludwik XVI udaje się bez eskorty do Stanów Generalnych... Wydarzenia trzech przełomowych dni początków rewolucji są pokazane z perspektywy Wersalu oczami młodziutkiej, pochodzącej z prowincji, pełnej uwielbienia dla królowej lektorki (Sidonie Laborde jest postacią fikcyjną, inaczej niż w filmie w powieści ma około 50 lat).

Odbiór i krytyka filmu[edytuj | edytuj kod]

Film był pokazywany 9 lutego 2012 na rozpoczęcie festiwalu filmowego w Berlinie. Tadeusz Sobolewski z "Gazety Wyborczej" pisał z Berlina, że film pokazuje "intymność relacji władzy i służby" w momencie gdy "syty dworski świat [...] ma rys tragiczny, przeczuwa swój koniec". Jego zdaniem w filmie "nie ma rewolucyjnego entuzjazmu - jest sugestywnie oddane poczucie końca jakiejś epoki"[1].

Według "Le Monde" ciesząca się bliskim dostępem do królowej Sidonie Laborde w kontekście tragicznych wydarzeń roku 1789 "przestaje rozróżniać sen od rzeczywistości, co jest centralnym wątkiem tego pięknego filmu"[2]. "Le Figaro" podkreślał, że Maria Antonina w interpretacji Diane Kruger jest wyrafinowana, zmysłowa i zmienna[3].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Przypisy

  1. 'Żegnaj, królowo'. Zanim wynaleziono wolność. wyborcza.pl, 10 lutego 2012. [dostęp 2012-04-21].
  2. "Les Adieux à la reine" : 1789, année érotique pour Benoît Jacquot (fr.). lemonde.fr, 2012-03-20. [dostęp 2012-04-24].
  3. Diane Kruger : «Plus femme et moins reine» (fr.). lefigaro.fr, 2012-03-20. [dostęp 2012-04-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]