Żleb Karczmarza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żleb Karczmarza z Doliny Wielickiej (z lewej)
Zaśnieżony Żleb Karczmarza z ogromnym stożkiem piargowym

Żleb Karczmarza (słow. Krčmárov žľab) – żleb we wschodniej ścianie masywu Gerlacha, opadający z Lawiniastej Przełączki w kierunku Długiego Stawu Wielickiego. Jest to jeden z największych żlebów w Tatrach, jego długość to ok. 800 m. W dolnych partiach ma ok. 100 m szerokości, natomiast w górnych zwęża się i ma jedynie kilkanaście metrów szerokości. Jest bardzo stromy, nawet latem zdarza się, że jest wypełniony śniegiem. Stanowi jedną z nielicznych w Tatrach drogę typu alpejskiego. Jest również bardzo niebezpieczny z racji samoczynnych lawin kamiennych. U jego wylotu znajduje się Długi Staw Wielicki. Zsypujący się żlebem kamienny gruz utworzył ogromny stożek piargowy, który zasypał już znaczną część Długiego Stawu i nadal go zasypuje.

Nazwa żlebu pochodzi prawdopodobnie od karczmarza, który zajmował się polowaniem na kozice u wylotu żlebu. Powyżej Żlebu Karczmarza znajduje się mniejszy Żleb Darmstädtera, którego piargi również zasypują Długi Staw.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wejścia żlebem na Gerlach:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wawrzyniec Żuławski: Sygnały ze skalnych ścian. Wyd. I. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1954.
  2. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.