Żmuda II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żmuda II

Żmuda II (Zmuda, Schmude, Schmudden, Zmuda-Dąbrowski, Zmuda-Gostkowski)kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu błękitnym pas złoty, nad nim cztery takież kłosy w pas, pod nimi trzy takież kłosy w pas. Klejnot: nad hełmem w koronie dwa rogi bawole błękitne, na każdym po dwa (lub trzy) kłosy zaćwieczone na zewnątrz. Labry: błękitne, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb wymieniają Nowy Siebmacher, Ledebur (Adelslexikon der preussichen Monarchie von...), Winckler (Die nationalitaten Pomerellens) oraz Żernicki (Der polnische Adel, Die polnischen Stamwappen). Herb pochodzi z pieczęci jakiegoś von Schmude służącego w armii pruskiej.

Rodzina Żmuda[edytuj]

Używany przez Żmudów mających działy w Gostkowie.

 Osobny artykuł: Żmuda.

Herbowni[edytuj]

Żmuda (Zmuda, Schmude, Schmudden). Według Żernickiego także z nazwiskami odmiejscowymi Gostkowski i Dąbrowski (wówczas Żmuda funkcjonuje jako przydomek).

Rodzina nosząca nazwisko lub przydomek Żmuda nosiła wiele innych herbów. Pełna lista dostępna w haśle Żmuda.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]

  • Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej T.2. Gdańsk: Wydawn. BiT, 2007, s. 311. ISBN 9788392442592.