Żołd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pierwszy żołd powstania warszawskiego
(zobacz również: odwrotna strona).

Żołdwynagrodzenie, jakie dostaje żołnierz odbywający zasadniczą służbę wojskową, dawniej również członek wojska najemnego. Pierwszy żołd w Polsce ustanowił w 1388 roku w Piotrkowie Władysław II Jagiełło: wynosił 3 grzywny od kopii.

Zygmunt August i Stefan Batory utworzyli oddziały kozackie dla obrony granicy Polski w zamian za żołd i wolność osobistą. Była to jedna z przyczyn [potrzebny przypis] powstania Chmielnickiego.

Żołd w legionach rzymskich nazywany był stipendium.